جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

تخریب وزرای پیشنهادی؛ پروژه جدید شکست خوردگان

علیرضا شاهین مهر

کد خبر: ۳۰۰۵۵
تخریب وزرای پیشنهادی؛ پروژه جدید شکست خوردگان

پس از اعلام اسامی وزرای پیشنهادی توسط دکتر روحانی به مجلس جهت اخذ رای اعتماد، همان گونه که انتظار میرفت موج جدیدی از حملات و تخریب ها علیه برخی ازآنها که به عنوان چهره های اصلاح طلب شناخته می شوند، آغاز شد. یکی از این افراد دکتر جعفر میلی منفرد وزیر پیشنهادی علوم،تحقیقات و فناوری است. پس از مراسم تحلیف و معرفی وی به عنوان وزیر علوم، ناگهان موجی از مصاحبه ها علیه وی و اتهام پراکنی ها به او توسط برخی افراد و رسانه های تندرو ی اصولگرا آغاز شد. منتقدانش او را به جریان موسوم به فتنه 88 منسوب و به دست داشتن در سازماندهی اعتراضات دانشجویی و همچنین تحصن اساتید در جریان اعتراضات به نتایج انتخابات 88 متهم کرده و با زیر سوال بردن سوابق اجرایی و مدیریتی وی، از او به عنوان وزیری تحمیلی به رئیس جمهور جدید نام می برند. اما در ابتدا باید دید میلی منفرد کیست و چه برنامه هایی را در دستور کار خود دارد؟ دکتر جعفر میلی منفرد متولد سال 1332 فارغ التحصیل دکترای مهندسی برق قدرت از دانشگاه پاریس و عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر است. او در تمام سال های فعالیتش در بخشهای مختلف آموزشی و پژوهشی فعال بوده است. وی از سال 69 تا 84 در وزارت علوم،تحقیقات و فناوری سمت های مختلفی داشته که از جمله ی آنها می توان به معاونت دانشجویی و فناوری و فرهنگی این وزارتخانه اشاره کرد. بعد از استعفای دکتر معین از مقام وزیر علوم در سال 82، دکتر میلی منفرد سرپرستی وزارتخانه را تا روی کار آمدن دکتر توفیقی عهده دار بود و پس از آن در سمت قائم مقام و معاون طرح و توسعه ی وزارت علوم تا مهر ماه سال84 انجام وظیفه کرد. تالیف 5 کتاب و بیش از 50 مقاله ی علمی از جمله سوابق عملی دکتر میلی منفرد است. سرفصل های برنامه ی وی برای تصدی وزارت علوم عبارتند از: ارتقاء و منزلت و مشارکت دانشگاهیان، افزایش تحرک، اعتبار و استقلال علمی دانشگاه ها. توجه به اخلاق و معنویت در فضای دانشجویی برای تربیت نسل اخلاق مدار. توجه ویژه به نهادهای عملی و پژوهشی و تشکل های مختلف دانشگاهی. گسترش فضای آزاداندیشی، آزادی عمل و آزادی نقد، خلاقیت، نوآوری و نظریه پردازی علمی.
حالا این سوال مطرح می شود که چرا با این سابقه ی درخشان مدیریتی و علمی دکتر میلی منفرد، طیف تندروی اصولگرا و گروه های فشار تلاش میکنند تا او از مجلس رای اعتماد نگیرد؟ برای یافتن پاسخ این سوال باید ماحصل رویکرد وزارت علوم و نگاه سایر دستگاه ها و نهاد ها را نسبت به دانشگاه در 8 سال گذشته بررسی کرد. جناح تندروی اصولگرا در این مدت تمام تلاش خود را به کار بست تا جنبش دانشجویی و سرمایه اجتماعی وابسته به این جنبش را به نفع خود مصادره کند تا پشتوانه ی خوبی برای ادامه ی حیات سیاسی خود داشته باشد و با این هدف به سرکوب تشکل های غیر همسو با خود بپردازد. حاکم کردن فضای امنیتی در دانشگاه ها، محرومیت بسیاری از دانشجویان از تحصیل، بازنشسته کردن اجباری اساتید، تخریب شبانه ی ساختمان تشکل های دانشجویی با بولدوزر(!) و در عوض ایجاد تشکل ها و محافل نقد بببمجازی به شکل انجمن های اسلامی استحاله شده را می توان در راستای همین سیاست توجیه و تفسیر کرد. اما نتیجه این سیاست چه شد؟ بعد از 8 سال نتوانستند دانشجویان و اساتید را با خود همراه کنند و تنها موفق شدند این سرمایه اجتماعی را منفعل و تا حدود زیادی انگیزه شان را برای فعالیت سیاسی و اجتماعی کمرنگ کنند. اما حالا که با برگزاری با شکوه انتخابات 24 خرداد، دانشجویان و اساتید مانند بقیه اقشار جامعه به آینده فعالیتهای خود امیدوار شدند؛ افراطیون از این نگرانند تا مبادا امثال دکتر میلی منفرد با تغییر شرایط حاکم بر دانشگاه ها، توقعات دانشگاهیان را برآورده و قشر تحصیل کرده جامعه را که اتفاقا تاثیرگذاری زیادی نیز در یارگیری سیاسی در مناسبتهای مختلف دارد؛ عملا در مقابل گروه های همسو با تفکرات افراطی و در کنار گفتمان اعتدال قرار دهد. مشکل این جناح تنها با دکتر میلی منفرد نیست بلکه این جریان مخالف با هر کسی ست که قصد داشته باشد فضای دانشگاهی را متحول کند.
این امید وجود دارد که نمایندگان مجلس، پیام 24 خرداد را درک کرده و با رای اعتماد بالا به دکتر میلی منفرد خواسته ی اکثر دانشگاهیان را محقق سازند و فردی را به وزارتخانه علوم بفرستند که فرزند دانشگاه و دلسوز دانشگاهیان باشد.
در انتها باید این نکته را مد نظر داشت که بعد از گذشت 4 سال از حوادث سال 88 هنوز بعضی از اصولگرایان که با استفاده از واژه ی " فتنه " اقدام به ترور شخصیت رقبای خود در عرصه ی سیاست می کنند؛ هیچ تعریف واضح و روشنی از این واژه ارائه نکرده اند و با این حال برای تخریب و سردرگمی دیگران، از آنها میخواهند که موضع و نسبتشان را با جریانی به این نام مشخص کنند. بهتر است ابتدا دامنه ی تعریف فتنه و فتنه گری توسط جناح اصولگرایان مشخص شود تا دیگر از این واژه به عنوان ابزاری برای سردرگمی و محکوم کردن افراد با گرایش های مغایر با اصولگرایی سوء استفاده نشود.

انتهای پیام

دیدگاه شما