نشریه دیپلمات نوشت: حسن روحانی کیست؟ او در مقایسه با احمدی نژاد یک معماست.
به گزارش انتخاب، وی که در طول انتخابات از سوی جوانان و اصلاح طلبان مورد حمایت قرار گرفت، دارای مجموعه ای از اعتبارات انقلابی است. روحانی به عنوان دبیر شورای امنیت ملی ایران فعالیت داشته و روابط عمیقی با آیت الله خامنه ای و آیت الله هاشمی رفسنجانی دارد. ایشان جهان را با پرسشهای بسیاری در شب تحلیفش تنها گذاشت که یکی از آنها این سئوال است: «او چگونه حکومت خواهد کرد.؟»
رو به روی پارک نیاوران
سرنخها از اداراتی در نزدیکی پارک نیاوران آغاز میشود. در طول 20 سال گذشته، روحانی رئیس مرکز تحفیقات استتراتژیک بود، اندیشکدهای است که اطلاعاتی در اختیار مجمع تشخیص مصلحت نظام قرار میدهد.
به گفتهی دکتر کیهان برزگر رئیس انستیتو مطالعات استراتژیک خاورمیانه، روحانی امتیاز ایجاد روندی اعتدالگرایانه در سیاست را داشته است.
مرکز تحقیقات استراتژیک در مقطعی حساس در تاریخ ایران و در سال 1989 تاسیس شد.
گرادلین بروکس در آن زمان در وال استریت ژورنال نوشت: یک دهه از انقلاب ایران می گذرد، اما همچنان تعریف درستی از شکل و شمایل این جامعه، ارائه نشده است.
وی می افزاید: سئوالات بنیادینی مثل اینکه ایا این کشور متعهد به اقتصاد آزاد است یا به سمت سویالیسم حرکت می کند، وجود دارد.
رد تصدی پست وزارت اطلاعات
اندیشکده مذکور تفکر و تامل را به عمل تبدیل میکند. زمانی که روحانی حاضر به پذیرش پیشنهاد پست وزارت اطلاعات به خاطر مرکز تحقیقات استراتژی نشد، نقش اندیشکده مذکور از مشورتی به اندیشکده ای هودار تغییر پیدا کرد. حجت الاسلام علی عسگر یکی از مسئولان مرکز تحقیقات اسراتژیک می گوید: هرجا که هاشمی بود، روحانی هم بود. این دو علمگرا متحدان قابل اعتمادی برای یکدیگر شدند. روحانی افراد قابل توجهی را پشت سیاستهای اقتصادی و جنجالی هاشمی قرار داد که شامل خصوصی سازی صنایع صادراتی و کاهش نقدینگی بود.
پس از روی کار آمدن اصلاح طلبان، مرکز تحقیقات اسراتژیک به سرعت تبدیل به یکی از مهمترین اندیشکدههایی شد که به مکانی مناسب برای دانشگاهیان و افراد تحصیلکرد در جهت بحث و بررسی مسائل اقتصاد، سیاسی و امنینی شد.
در سال 1997، در ابتدای دورهی خاتمی، این مرکز ار ریاست جمهوری جدا شد تا به عنوان بازوی پژوهشی مجمع تشخیص مصلحت نظام فعالیت کند.
روحانی این مسئولیت جدید را با علاقه و اشتیاق پذیرفت. او از افرادی مانند محمود واعظی دیپلمات قدرتمندی که نقش ویژهای در دیپلماسی ایران در مناقشه قره باغ در سال 1992داشت و محمد باقر نوبخت استفاده کرد.
راه سوم
با گردآوری مغزهای منفکر، روحاتی دست به اقدامی بلندپروازانه زد که آن ایدءولوژی سیاسی «میانه رو محافظه کار» بود.
به عقیده برزگر، مرکز تحقیقات اسراتژیک راه سومی را پیشنهاد داد و سعی در پر کردن شکاف بین اصلاحطلبان و محافظه کاران بود. این راه سوم بر روی سیاست خارجی سازنده و توسعه اقتصادی تاکید دارد. آنها این سازمان را به عنوان محلی برای گردآمدن میانهروها پس از پیروزی احمدی نژاد تبدیل کردند.
برزگر میگوید، شهرت مرکز تحقیقات به علمگرایی، به روحانی برتری خاصی در مقابل رقبایش در انتخابات داد و تواناییهایش برای حل بیثباتی و بحران را نشان داد.
مدیریت قابل تحسین روحانی در این مرکز نشان داده انعطاف پذیری او است که در زمان ریاست جمهوری هم همینطور خواهد بود.
نگران مدیریت «دلی» احمدی نژاد
دولت او درست به مانند دولت رفسنجانی علمگرا است. وی که نگران مدیریت «دلی» احمدی نژاد بود، میخواهد مشاوران را نزدیک خود نگاه دارد. در این مورد هم او یادآور هاشمی با کابینه تکنوکرات خود بود. رمزگشایی از نقش جدید ایران در منطقه پیچیده خلیج فارس دشوارتر است.
روحانی به وسیلهی محمد جواد ظریف و از موضع قدرت با بازیگران بزرگ از جمله عربستان و ترکیه تعامل خواهد کرد. همین موضوع مجددا تلاش رفسنجانی به عنوان رئیس جمهور برای بهبود روابط با کشورهای همسایه را یادآوری میکند.
باتوجه به سابقه روحانی برای نگه داشتن دوستان نزدیکش، مرکز تحقیقات که کارخانه ایدهپردازی است، نقشه راهی گویا برای سیاستهای دولت جدید فراهم میکند که به مانند دوره هاشمی خواهد بود.