پس از هشت سال فعالیت در پاستور به عنوان رئیس جمهور،حال واپسین ساعتهای عمر دولت خود را مشاهده میکند.
به گزارش جماران، فرهاد کیانفرید در قانون نوشت: دولتی که بیشک یکی از جنجال برانگیزترین دولت های جمهوری اسلامی تا به امروز بودهاست. مردی که سال 84 با شعارهای از قبیل: دولت کارآمد و عدالتگستر، عدم وجود حرکت سختگیرانه در مورد حجاب بانوان ایرانی، سلامت مدیران، مبارزه با فساد اداری، پیشگیری از بروز شکاف بین دولت و مردم، گفتمان خدمت به جای قدرت، علمی کردن مدیریت، کاهش نرخ تورم از طریق کاهش هزینههای دولت و کاهش نرخ سود بانکی، بسط توسعه سیاسی از طریق بالا بردن قدرت نقد و مشارکت مردم و گفتگوی بدون واسطه با مردم و کاستن از سفرهای غیرضروری خارجی و خودداری از همراه بردن خانواده و افراد غیرلازم در سفرهای خارجی، بخشهایی از وعده هائی بود که احمدینژاد قبل و بعد از انتخاب به ریاست جمهوری در این زمینه به مردم ایران داد و توانست رقیب بزرگی چون هاشمی رفسنجانی را کنار بزند و وارد پاستور شود. اما تا چه حد پایبند وعدهها و شعارهای انتخاباتی خود بود جای بحث دارد.
وعدههایی که دادند و عمل نکردند
یکی از شعارهای انتخاباتی احمدینژاد دیده شدن پول نفت بر سر سفرههای مردم بود. وی در اولین سخنرانی پس از پیروزی در انتخابات باز هم وعده دیده شدن پول نفت بر سر سفره مردم را اعلام کرد. وی گفت که صنعت نفت ایران در اختیار یک خانواده خاص است که در جریان انتخابات از آن به نفع خود سوء استفاده کردهاند. او شفافسازی صنعت نفت و گاز ایران و مبارزه با مافیا را از اهداف خود اعلام کرد و گفت: «فضای حاکم بر قراردادهای نفتی ما در زمینه تولید و صادرات روشن نیست. ما باید آن را شفاف سازیم.» او هیچگاه آنچه را که مافیای نفت مینامید روشن نساخت و در دوران ریاست جمهوری اش چندین قرار داد نفتی را در اختیار سپاه پاسداران قرار داد و اختیار فروش نفت را نیز بر خلاف قانون به بنیاد مستضعفان سپرد. به گفته او، این در قالب طرح سهام عدالت عملی شده، و به زودی سود این سهام نیز، عاید ۲ دهک پایین جامعه، بازنشستگان و دیگر کسانی که مستحق دریافت این سهام بودهاند، میشود.
وی پیش و پس از پیروزی، بارها خود را از حامیان آزادیهای اجتماعی معرفی کرده و گفت هنگامیکه رقبای چپگرایش در سالهای اول انقلاب با جوانان برخورد میکردهاند وی با آنان مخالفت میکرده و گفت:«همین آقایان مینیبوس سر خیابانهای تهران میگذاشتند و سرباز میگذاشتند که آرایشهای خانمهای مردم را کنترل کنند و هر کدام غلیظ بود، سوار مینی بوس کنند و ما معترض بودیم که اینها خلاف شرع است. حق ندارید با مردم اینگونه برخورد کنید، اینها مردم ما هستند». پس از بحثهای مطرح شده راجع به طرح ارتقای امنیت اجتماعی فرمانده نیروی انتظامی عنوان کرد اختیار تعیین نوع پوشش مردم در طرح ابلاغی توسط احمدینژاد به پلیس داده شدهاست و او در جریان جزئیات این طرح هم بودهاست.
در این میان سخنانی به زبان آورد که بهایش را ملت ایران دادند.او در ۴ آبان ۱۳۸۴ در کنفرانسی با نام کنفرانس حمایت از فلسطینیها که در تهران برگزار شد، موجودیت مساله هولوکاست را زیر سؤال برد و در مورد حقیقت داشتن هولوکاست ابراز تردید کرد. او با طرح سوالاتی درباره ماهیت هولوکاست، محققین را به تحقیق مجدد درباره این موضوع دعوت کرد.وی در همین سؤالاتی را مطرح کرد و خواستار پاسخ کشورهای مدافع موجودیت هولوکاست شد و این شروع سخنانی بود که واکنشهای شدید جهانی را در پی داشت. برگزاری همایش بررسی واقعه هولوکاست در تهران باعث تحریم دفتر مطالعات وزارت خارجه توسط دهها موسسه مطالعاتی، اعتراض رسمی اتحادیه اروپا و ایجاد فرصت برای اسرائیل برای غیرمنطقی جلوه دادن دولت ایران شد.جدا از بازتاب خارجی در داخل ایران نیز واکنشهای متعددی نسبت به این مساله ابراز شد.
او یک سال بعد در اسفندماه ۱۳۸۵، قطعنامههای شورای امنیت در مورد تحریمهای بینالمللی بر سر برنامه هستهای ایران را «کاغذ پاره» توصیف کرد. همچنین در اسفند ۱۳۸۶، با بی اهمیت توصیف کردن تحریمهای شورای امنیت علیه ایران اعلام کرده بود که «کسی برای این تهدیدات هویج (تره؟) هم خرد نمیکند» و در آذر ۱۳۸۷، خطاب به جامعه بین المللی گفته بود: «آن قدر قطعنامه بدهید تا قطعنامهدان شما پاره شود.» این صحبتها در میان رجال و فعالان سیاسی داخل کشور با واکنش مثبتی روبرو نشد و بسیاری نقدهایی تندی در این باره مطرح کردند. اما این واکنشها به گفته های وی باعث نشد تا با تامل بیشتری سخرانی کند و در جمع نخبگان استان گیلان در اسفند ۱۳۸۵، گفت: «برخلاف دیدگاه بعضی افراد، من معتقدم زنان گیلانی با حفظ عفاف خود در عرصههای مختلف کشاورزی حضور داشتهاند»این اظهارات که ظاهراً ناظر به برخی لطیفههای قومی بودهاست، با انتقاد شدید رمضان علی صادقزاده نماینده مردم رشت در مجلس شورای اسلامی مواجه شد. تا آنجا که صادقزاده به گلایه تاکید کرد «سایر مواضع ایشان نیز همین گونهاست.»رمضان علی صادقزاده گفت: «ایشان مهمان ما در گیلان بودهاند، اما
در چند ماه آینده اعتراضات خویش را به اطلاع مردم میرسانیم.» وی خاطرنشان کرد: «زنان گیلانی در عرصه کار و کوشش در تمام زمینهها دوشادوش مردان فعالیت میکنند و حتی بیش از مردان در زمینههای سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و کشاورزی مشغول به فعالیت هستند.» وی افزود: «در طول تاریخ، مردان و زنان گیلانی باعث تقویت تشیع شدهاند وفور امامزادهها در سراسر استان، نشانه این امر است. آیتالله بهجت که یکی از علمای شیعه هستند نیز از این سرزمین برخاستهاند.»
پرواضح است که ادبیات احمدینژاد در سیاست ایران وجهان یک پدیده نادر بود و لطمات بسیاری به وجه کشور زد.بهطوری که دیگر،سیاسیون ساکت ننشستند و زبان به نقد وی گشودند که قطعا یادآوری تکتک آنها نهتنها به خودی خود یک کتاب است بلکه تکرار مکررات محسوب میشود.
سال پایانی ریاست جمهوری
اما خبرسازی ها و اتفاقهای عجیب این دو دوره به این دیالوگها محدود نمیشود.چرا که محمود احمدی نژاد رکوردی دیگر از خود بهثبت رسانده و در طول ۸ سال ریاست جمهوری خود، 115 بار به سفرهای استانی رفت و ۱۱۹ سفر خارجی داشته است که کشورهای امریکا و ونزوئلا در صدر سفرهای دولت او قرار دارد، که سهم دولت اول او ۵۸ سفر بینالمللی است. احمدی نژاد اولین سفرهای بینالمللی خود را در هر دو دوره ریاست جمهوری، از ایالات متحده آمریکا آغاز کرد. از مرداد ۸۴ تا تیر ۹۲، به ۱۶ کشور آسیایی، ۱۲ کشور آفریقایی، ۷ کشور واقع در قاره آمریکا و ۵ کشور اروپایی سفر کرد.سفر احمدینژاد به کشورهای اروپایی شامل روسیه، دانمارک، ارمنستان، آذربایجان و ترکیه بوده است.احمدینژاد در مجموع ۹ بار به نیویورک، ۸ بار به ونزئلا، ۶ بار به تاجیکستان، ۵ بار به کشورهای ترکیه، سوریه و قطر، ۴ بار به چین و آذربایجان، ۳ بار به بولیوی، سنگال، ترکمنستان و پاکستان، ۲ بار به برزیل، افغانستان، قزاقستان، سودان، ارمنستان، نیکاراگوئه، کوبا، اکوادور، عربستان و اندونزی و یک بار به سایر کشورهای دیگر از جمله: گامبیا، زیمباوه، اوگاندا، مالی، نیجر، نیجریه، لبنان، موریتانی،
ویتنام، مصر، بنین، غنا، عراق، کویت، الجزایر و... سفر کرده است.
فوت یار غار احمدی نژاد
اما یک سال پایانی دولت دهم توانست جایگاه نخست خبرسازی دولت را از آن خود کند و دو اتفا درگذشت هوگوچاوز و پخش فیلم در مجلس شاهکار دیگری از رئیس دولت بود.وی در پیامی که به مناسبت درگذشت هوگو چاوز منتشر شد گفت: او در حقیقت شهید راه خدمت به ملت ونزوئلا و پاسداری از ارزشهای انسانی و انقلابی است. تردید ندارم که او بازخواهد گشت و به همراه همه صالحان و حضرت مسیح (ع) و تنها باقیمانده از نسل پاکان، انسان کامل، خواهد آمد و جامعه بشری را در استقرار صلح و عدالت کامل و مهربانی و کمال یاری خواهد کرد.»رجعت هوگو چاوز به همراه مسیح، جاودانگی او و امید و الگو بودن او برای جهانیان از جمله مسائلی بودند که در این پیام مورد انتقاد قرار گرفتند.این صحبتها، اعضامجلس خبرگان را به واکنش وا داشت . به طوری که حجتالاسلام احمد خاتمی با انتقاد از این پیام آن را «زیادهروی» دانست. در همین خصوص آیتالله قربانعلی دری نجف آبادی گفت «این گونه عباراتی که آقای احمدی نژاد در خصوص رئیس جمهور ونزوئلا بکار بردند در شأن ما نیست.» آیتالله محمد تقی مصباح یزدی بدون نام بردن از احمدینژاد در مراسمی بیان کرد «مراقب باشید حرفهای غلط نگویند، نباید
بگویند از حکومت صالحان حرف میزنیم و رئیس جمهوری ونزوئلا را مطرح کنند.» حجتالاسلام محسن قرائتی حرفهای احمدینژاد را نشانهٔ دوری او از مراجع شیعه عنوان کرد. صادق زیباکلام استاد دانشگاه از ادبیات رئیسجمهور اظهار شگفتی کرد. حسین روحانی نژاد معاون فرهنگی سازمان تبلیغات اسلامی در واکنش به این پیام اظهار کرد اینکه رییسجمهور هوگو چاوز را شهید خوانده و گفتهاست که او در زمان ظهور مهدی رجعت خواهد کرد ناشی از این است که رئیسجمهور کارشناس دینی نیست و از مبانی دینی خیلی آگاهی و آشنایی ندارد و «قطعاً آنچه که از مبانی دینی و معارف اهل بیت (ع) میفهمیم بایستی همگی یاران امام زمان (عج) شیعه باشند بنابراین این انتقاد به سخنان آقای رئیس جمهور وارد است.»
یکشنبه سیاه
بعد از این ماجرا در تاریخ ۱۵ بهمن ۹۱ در جریان استیضاح وزیر کار در مجلس،احمدینژاد به منظور دفاع از وزیر کار به مجلس رفت. احمدینژاد در حین سخنرانی خود در دفاع از وزیر کار، خواهان پخش فیلم ملاقات فاضل لاریجانی و مرتضوی رئیس سازمان تامین اجتماعی شد. پس از پخش دقایقی از این فیلم،احمدینژاد به دلیل کیفیت نامناسب به خواندن دیالوگهای آن پرداخت. محتوای این ویدئو مربوط به دیدار سعید مرتضوی رئیس تامین اجتماعی و فاضل لاریجانی درباره قرارداد واگذاری شرکتهای تامین اجتماعی به بخش خصوصی بود. در خلال خواندن متن این دیالوگها توسط رئیس جمهور، مجلس برای دقایقی دچار تنش شد.بعداز پخش ویدئو هم تعداد زیادی از نمایندگان نسبت به این موضوع انتقاد داشتند که علی لاریجانی در واکنش به شلوغی صحن علنی گفت: امروز روز مهمی است. اجازه بدهید حرفشان را بزنند اگر موضوعی راجع به بستگان ما بوده، بگذارید در این باره حرفی بزنند.پس از پایان سخنان احمدینژاد، علی لاریجانی سخنان وی را نامربوط به استیضاح و "تهمت" و "اتهام" خواند و مشکل احمدینژاد را آن دانست که " بر اساس سلیقه عمل میکند و به قانون تمکین نمیکند".لاریجانی با "مافیایی" خواندن
ضبط این جلسه، گفت: "اقدامات مافیایی و توطئه آمیز در سطح یک رییس جمهور نیست و برخی رفتارهای دولت کیان اخلاقی جامعه را به فساد میکشاند. رییس جمهور ادبیات اخلاقی را رعایت نمیکند استیضاح یک چیز بود چرا اینها را مطرح کردید؟ اما خوب شد شما که مرتب در جامعه «بگم بگم» راه انداختهاید این فیلم را پخش کردید و حرفتان را زدید تا مردم شخصیت شما را بیشتر بشناسند".علی لاریجانی همچنین به نقل از داوود احمدینژاد، برادر محمود احمدینژاد، گفت که اطرافیان رئیس دولت با سازمان مجاهدین خلق و بیگانگان رابطه دارند و دچار فساد مالی هستند.پس از سخنان لاریجانی، احمدینژاد خواستار صحبت کردن شد که لاریجانی چنین اجازهای به او نداد و گفت: "شما شئونات جمهوری اسلامی را رعایت نکردید واتهام زدید دیگر حقی برای صحبت کردن ندارید، به سلامت".تحلیلگران از وقایع این روز تحت عنوان یکشنبه سیاه یاد کردند.
چند ساعت دیگر تا خداحافظی
برخلاف آنچه عباس عبدی در یادداشت اخیر خود با عنوان «چرا آمد و چرا رفت؟» و معتقد بود که دولت احمدی نژاد که آن همه سروصدا داشت، بی سروصدا میرود،روزهای ساکتی را پشت سر نگذاشت. در انتخابات با حضور در ساختمان وزارت کشور از رفیق گرمابه و گلاستان خود،اسفندیار رحیم مشایی حمایت کرد و بلا تشبیه ماجرای غدیرخم را بازسازی کرد و گفت من مشایی هستم و مشایی من است و... وبارها وبارها در خصوص عدم تائید صلاحیت وی تهدیداتی را مطرح کرد.اما کارساز نشد و مشایی رد صلاحیت شد. حال در این روزها نیز مشغول حکم دادن و عزل و نصب مدیران بود و در نهایت برای خود مجوز دانشگاه صادر کرد تا مبادا پس از این هشت سال از عرصه دور بماند.به هرحال هشت سال گذشت.دوره احمدی نژاد با تمام کم و کسری ها و نقاط قوتش به پایان رسید و میرود و دولت یازدهم بر سر کار میآید و میلیاردها بدهی و تورم نجومی و تحریمهای بزرگ و روز افزون،ارثیهای است که نصیب روحانی میشود.
نگاهی به هشت سال ریاست جمهوری احمدی نژاد؛
خداحافظ، معجزه هزاره سوم!
برخلاف آنچه عباس عبدی در یادداشت اخیر خود با عنوان «چرا آمد و چرا رفت؟» و معتقد بود که دولت احمدی نژاد که آن همه سروصدا داشت، بی سروصدا می رود،روزهای ساکتی را پشت سر نگذاشت. در انتخابات با حضور در ساختمان وزارت کشور از رفیق گرمابه و گلاستان خود،اسفندیار رحیم مشایی حمایت کرد و بلا تشبیه ماجرای غدیرخم را بازسازی کرد و گفت من مشایی هستم و مشایی من است
کد خبر:
۲۹۳۹۵