به گزارش جماران، روزنامه بهار نوشت: درباره بحث حقوقی جنگ ایران و عراق مسئلهای وجود دارد که هنوز کاملا شفاف حل نشده است و آن مسئله این است که چه کشوری از نظر حقوقی شروعکننده این جنگ است که باید از سوی شورای امنیت سازمان ملل این کار انجام میشد؛ که این کوتاهی از سوی این سازمان انجام شده است هرچند در قطعنامه 598 این موضوع پیشبینی شد که بعدا یک هیات کارشناسی زیر نظر شورای امنیت به این موضوع رسیدگی کند.
شورای امنیت در قالب یک بیانیه باید بهطور رسمی اعلام میکرد که عراق مسئول خسارت به ایران است و آن را بایستی انعکاس میداد. همانطور که در قطعنامه 687 درباره پایان جنگ کویت و عراق در این قطعنامه موضوع به صورت شفاف اعلام شد که عراق به عنوان متجاوز مسئول کلیه خساراتی است که درباره آن جنگ، به خود کویت و کشورهای ثالث وارد شده است و به همین دلیل هم یک صندوق برای پرداخت خسارت پیشبینی شد و شورای امنیت متولی پیگیری این موضوع شد. درباره جنگ تحمیلی اما این اتفاق نیفتاد، درست است که پس از جنگ دبیرکل وقت سازمان ملل بیانیهای صادر کرد اما بیانیه در حد قطعنامه شورای امنیت الزام آور نیست. باید در اینباره ایران موضوع را پیگیری میکرد تا آن را به قطعنامه شورای امنیت تبدیل کند هرچند احتمالا ایران پیگیری کرده و باید دید در این مسیر چه اتفاقی افتاده است.
دومین نکته این است که در پایان جنگ عراق و کویت مکاتباتی بین ایران و عراق صورت گرفت که موضوع دوستانه پیگیری شود که بعد از جنگ، عراق نتوانست موضوع را پیگیری کند و پیش از اینکه ایران بتواند موضوع را به صورت جدی دنبال کند حمله آمریکا به عراق باعث سقوط نظام عراق شد و این موضوع را دگرگون کرد و ایران با توجه به حاکمیت جدید عراق و با توجه به اینکه دولت بعد از صدام با ایران همگرایی داشت، ایران برای همکاری با دولت جدید نخواست موضوع را پیگیری کند. حالا هم با گذشت زمان بهنظر میرسد اراده قوی سیاسی برای پیگیری این موضوع وجود ندارد.