حضرت امام خمینی(س) از منتقدین، مسئولین و نویسندگان دعوت میکنند ضمن احتراز از افراط و تفریط در بیان خوبیها و بدیهای موجود، به حفظ نظام توجه کنند و میفرمایند: من به همه اشخاصی که قلم در دستشان است، زبان گویا دارند، میخواهم سفارش کنم که متوجه باشند که قلم آنها، زبان آنها در حضور خداست، فردا مؤاخذه دارد، صحبت سر دولت و ریاست جمهوری و اینها نیست، صحبت سر نظام است، نظام اسلام است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، رهبر کبیر انقلاب همچنین میافزایند: همه نویسندهها مکلفاند به حفظ نظام. وقتی که انسان - فرض کنید - از یک کسی گله دارد یا میبیند نقیصهای در کار هست، این نصیحت میتواند بکند و باید بکند، اما لسان نصیحت غیر لسان لجن کردن و ضایع کردن است. من راجع به افراد هم عقیدهام هست - یعنی شارع هم همینطور است، ما تابع او هستیم- که اگر انسان یک مسلمانی را برای خاطر هوای نفسش لگدمال کند، این در آن دنیا شاید مجازاتش بدترین مجازات باشد و در این دنیا هم موفق نخواهد شد. ما لسانمان باید لسان نصیحت باشد و انسان میبیند که گاهی وقت ها لسان ها لسان نصیحت نیست، قلم ها، قلم های نصیحت نیست.
امام راحل تصریح میکنند: مطرح دولت نیست، مطرح جمهوری اسلامی است. گاهی وقتها انسان میبیند که به واسطه یک قلمی، به واسطه یک نوشتهای ممکن است که در بازار یک مطلبی واقع بشود، یک زیادی قیمتی بشود، یک کسر قیمتی بشود، اینطور چیزها، این کسی که قلم دستش میگیرد باید توجه به این معنا بکند که مسئله، مسئله فرد نیست، مسئله اسلام است و نظام اسلامی و ما مکلفیم این نظام را حفظ کنیم.
ایشان ادامه میدهند: همچو نباشد که وقتی قلم دستمان آمد، اگر من با آقای نخست وزیر مخالفم یا با آقای خامنهای مخالفم، دیگر فکر این نباشم که قلمم کجا میرود، هر جا رفت بنویسم، هرچه شد بکنم. این در حضور خداست، در حضور ملائکة الله است، ثبت میشود اینها. و ممکن است که اشخاص هم خوب باشند، اما این چیزهایی که در نفس انسان است نمیتواند انسان به این زودی بر آن مکاید شیطان و مکاید نفس اماره تسلط پیدا کند، انبیا هم دنبال این بودند که یک وقت - خدای نخواسته - گرفتار یک همچو مسائلی نشوند.
منبع: صحیفه امام، ج20، صص 126 تا 128