با اینکه ماجرای ایجاد تشنج در سخنرانی رئیس مجلس شورای اسلامی در مراسم 22 بهمن در قم را همه محکوم کردهاند و خواستار برخورد جدی با عوامل پشت پرده این ماجرا شده اند، بعضیها تلاش میکنند بر روی آمران و سازماندهندگان این برنامه سرپوش بگذارند و این فضاحت را به دشمنان خارجی نسبت بدهند.
در اینکه دشمنان خارجی از چنین وقایعی بهرهبرداری میکنند و بسیار خوشحال میشوند تردیدی نیست، کما اینکه بوق استعمارگر پیر، بیبی سی، در بخشهای مختلف خبری خود در 22 بهمن با پخش صدای رئیسجمهور که در سخنرانی مراسم تهران مخالفان خود را به در میان گذاشتن مطالبی علیه آنان تهدید کرده بود و همینطور بزرگ کردن اقدام عناصر ضدانقلابی که در قم تشنج آفریدند، خوشحالی خود را نشان داد و سایر رسانههای استعماری نیز چنین کردند. اما این بهرهبرداریهای دشمنان، که امری طبیعی است، نباید ما را از ریشههای تشنج آفرینی غافل کند. پاک کردن صورت مسأله با نسبت دادن آن به دشمنان خارجی کار آسانی است، اما چه کسی است که نفهمد این، سرپوش گذاشتن بر عوامل اصلی تشنج هاست و کسانی که متوسل به سرپوش گذاشتن میشوند، به استمرار حیات و بقاء ماده اصلی فساد کمک میکنند و مانع ریشه کن شدن آن میشوند. مسئولان قضائی و امنیتی اگر دلسوزانه درصدد مقابله با وقایعی از قبیل آنچه در روز 22 بهمن در قم رخ داد هستند، باید این واقعیت را در نظر داشته باشند که این یک برنامه سازماندهی شده بود و به همین دلیل باید علاوه بر برخورد قانونی با مباشران، درصدد خشکاندن
ریشه این ماجرا باشند. ریشه را میتوان به راحتی از بررسی تشنجهائی که از سال 85 تا 91 به یک شکل و کاملاً کپیبرداری شده از همدیگر رخ دادهاند پیدا کرد؛ در 15 خرداد 1385 تشنج در سخنرانی آیتالله هاشمی رفسنجانی در قم، در 14 خرداد 89 تشنج در سخنرانی حجت الاسلام سید حسن خمینی در حرم امام خمینی، در نوروز سالهای 89 و 90 تشنج در سخنرانی آیتالله واعظ طبسی در جوار حرم امام رضا علیه السلام در مشهد، در شب 23 ماه مبارک رمضان 91 تشنج در سخنرانی حجت الاسلام ناطق نوری در صحن مطهر حضرت امام رضا علیه السلام در مشهد و 22 بهمن 91 تشنج در سخنرانی علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی در جوار حرم مطهر حضرت معصومه سلامالله علیها در قم.
مراکز سازمان دهی و حامیان این تشنج آفرینیها کاملاً شناخته شده هستند و هیچ چیز درباره آنها از چشم مسئولان قضائی و امنیتی کشور پنهان نیست. دقت در دوره زمانی این رویدادها (85 تا 91) نیز راهنمای خوبی برای رسیدن به ریشههاست کما اینکه یکسانی برنامهها و عملکردها در این تشنج آفرینیها نیز راهنمای خوبی است.
بدین ترتیب، هرگونه سهل انگاری در خشکاندن ریشههای این ماجرا، توجیه ناپذیر است و مردم که اکنون از همه چیز با خبر هستند هیچ عذر و بهانهای را نخواهند پذیرفت. اصرار برای برخورد با این ریشه فاسد، انگیزه شخصی به معنای حمایت از این یا آن مسئول و شخصیت معروف ندارد، بلکه به دلیل دلسوزی برای نظام جمهوری اسلامی است که با بهای سنگین خون شهدا و فداکاری مردم تأسیس شده ولی عدهای که تشنه قدرت هستند، آن را بازیچه اهداف دنیاخواهانه خود قرار دادهاند.
منبع: روزنامه جمهوری اسلامی؛ 24 بهمن 1391