حضرت آیتالله العظمی صافی پلگایگانی بیان داشت: نواقص موجود نه تنها هیچ ارتباطی به دین و قرآن ندارد، بلکه همه از عمل نکردن به قوانین شرع مقدس و عدم پایبندی به احکام میباشد.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی و خبری جماران، جمعی از مسئولان، اساتید و دانشجویان دانشگاه علوم اسلامی رضوی روز یکشنبه در مشهد مقدس با مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی دیدار کردند.
شرح کامل بیانات این مرجع تقلید در پی می آید:
بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله رب العالمین و الصلاة و السلام علی سید الاولین و الآخرین و خاتم الانبیاء و المرسلین سیدنا ابی القاسم محمد و علی آله الطیبین الطاهرین و لاسیما مولانا بقیة الله فی الارضین و اللعن علی اعدائهم اجمعین الی یوم الدین.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى الْإِمَامِ التَّقِیِّ النَّقِیِّ وَ حُجَّتِکَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَى الصِّدِّیقِ الشَّهِیدِ صَلَاةً کَثِیرَةً تَامَّةً زَاکِیَةً مُبَارَکَةً مُتَوَاصِلَةً مُتَرَادِفَةً مُتَوَاتِرَة.
بنده خدمت شما عزیزان عرض ادب دارم، و از خداوند متعال مسألت میکنم که در این زمان و این اوضاع دنیا، انشاء الله موفق باشید و بتوانید قلّههای علم، معرفت و بینش اسلامی را فتح کنید؛ شما هم باید از خدا بخواهید که در خدمت به اسلام و کسب عنایت آقا حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف از آنچه در توان دارید کوتاهی نکنید، خصوصاً در عرصه دانش و معرفت، باید اهتمام ما بیشتر شود و مجهولاتی که بشر دارد، از آن کاسته شود و روز به روز رو به سوی پیشرفت و ترقی باشیم.
دانشگاه علوم اسلامی رضوی با این اسم بزرگ و با عظمت علاوه بر آن سوابقی که داشته است و تحت عنوان مدرسه خیرات خان و مدرسه میرزا جعفر بوده که علمای بزرگی در اینجا تربیت شدهاند، انتظار است که مرکزی جهانی به نام حضرت رضا علیه الصلاة و السلام عالم آل محمد صلوات الله علیهم اجمعین باشد.
همه ائمه علیهم السلام از جهت علم «کلهم نور واحد» بودند، ولی حضرت رضا علیه الصلاة و السلام از لحاظ موقعیتها و فرصتهایی که برای ایشان فراهم شد، توانستند بسیاری از مطالب و علوم اسلامی را که تا آن وقت حتی مخفی مانده بود به مردم برسانند و تبلیغ کنند.
حال در جوار روضه مقدسه حضرت ثامن الحجج علیه الصلاة و السلام دانشگاهی با این اسم بزرگ، باید مرکزی جهانی برای علوم اسلامی باشد، و آوازه آن در بین دانشگاهها در شعب مختلف تفسیر، حدیث، رجال، اصول، فقه و علوم دیگر، بیشتر اسباب افتخار عالم اسلام باشد.
الحمدلله اوضاع و احوال هم نسبتاً فراهم است، باید قدر دانست و روز به روز بر ترقی و استکمال در رشتههای علمی مختلفی که اینجا هست افزود و خلاصه باید یک دانشگاه نمونه شد.
این اسم و شرایطی که برای این دانشگاه است اقتضاء دارد که اینجا دانشگاهی باشد که در عالم اسلام معروفیت پیدا کند، و اساتیدی تربیت کنند که اینها جوابگوی همه سؤالات علمی باشند؛ کسانی در اینجا تربیت شوند که بتوانند در تبلیغ دین جوابگوی شبهات باشند.
الحمدلله ما از جنبه ذخائر علمی هیچ چیز کم نداریم، یعنی همه مایههای علمی در اختیار شیعه است؛ اولاً قرآن مجید، ثانیاً مثل نهج البلاغه، کتب اربعه و سایر آثاری که از اهل بیت علیهم السلام به ما رسیده است، مثل صحیفه سجادیه، صحیفه اولی، ثانیه، ثالثه، و صحیفه رابعه.
شما خطبههایی که از حضرت رضا علیه الصلاة و السلام رسیده است را ملاحظه کنید. اگر بخواهید نظیری برای خطبه های نهج البلاغة پیدا کنید همین معارف و خطبه های حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام است.
ما حتی این دعاهایی که میخوانیم همه اش علم و معرفت است؛ انسان را میسازد و تربیت میکند. الحمدلله همه ذخایری که باید داشته باشیم داریم، مهم این است که اینها را به عرصه ظهور برسانیم، و مثل این دانشگاه هم باید این رسالت را بر عهده بگیرند.
امیدوارم که این مرکز، در این زمان با این اساتید محترم و خلوص نیتی که انشاء الله هست بتوانند برای خدا و به قصد ترویج دین و تعظیم شعائر و رساندن پیام های قرآن به دنیا به نحو احسن انجام وظیفه کنند.
آنچه که باید توجه داشت، این است که حیثیت بشر به علم است؛ در روایات است که تَخَلَّقُوا بِاَخلاقِ الله؛ به اخلاق خداوند متخلق و آراسته شوید.
دو صفت از صفات خداوند متعال که از همه صفات بالاتر است و میتوان گفت که سایر صفات ثبوتیه هم به این دو برمیگردد؛ صفت علم و قدرت است. تخلّق به این دو صفت یعنی تخلق به اخلاق خداوند.
هر چه بروز این دو صفت در جامعه بیشتر باشد، آن جامعه بیشتر حیات دارد، مخصوصاً در جنبه علم و مایههای علمی، البته معلوم است که علوم حقیقی و انسان ساز علومی است که از محمد و آل محمد صلوات الله علیهم اجمعین به ما رسیده است؛ علومی که معنویات را کامل میکند، اگر چه در کنار آن سایر علوم هم هست و باید در همه جهات مسلمانان جلو باشند و پیشرفت داشته باشند، همانطور که در روایات است: «إِنَّ أُمَّتَکَ فِی الْأَرْضِ کَالشَّامَةِ الْبَیْضَاءِ فِی الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ هُمُ الْقَادِرُونَ وَ هُمُ الْقَاهِرُونَ یَسْتَخْدِمُونَ وَ لَا یُسْتَخْدَمُونَ»[1]
البته این خدمت و استخدام که در اینجا هست نه به معنای استخدام، استعمار و استحقاری که الان در دنیا وجود دارد. میفرماید: امت اسلام در ظلمتها و تاریکیها درخشندگی دارد؛ مسلمان هر کجا برود به علم و دانش و به معرفتش جلوه میکند.
ما مسلمانان از دیگران بینیازیم و دیگران به معارف ما نیازمند هستند و باید از ما کسب علوم و معرفت کنند.
اوضاع دنیا بسیار خاص است؛ انتظار از مسلمانان و کسانی که در رشتههای علوم اسلامی وارد هستند این است که اینها به احسن وجه آماده شوند برای اینکه اسلام را و معنویت و اخلاق را به همه دنیا برسانند.
دشمنیها و هجومهای مختلفی که الان علیه دین اسلام مطرح شده است زیاد است، باید در دانشگاهها جواب همه اینها مطرح شود. باید برای این دینستیزی و دین گریزی که در بعض جوانان پیدا شده است فکری کرد البته نمیخواهیم بگوییم تحت چه عواملی این ایجاد شده است و طوری شده که برخی به اشتباه بعض نواقصی که مثلاً در بنده وجود دارد را مربوط به اسلام می دانند و نمیدانند که در واقع این نواقص از روی عمل نکردن به اسلام است؛ هر کجا نقصی باشد، از جهت این است که ما به اسلام و هدایت های ائمه علیهم السلام عمل نکرده ایم. اگر خوب عمل شود مردم و جوانان به دین و قرآن روی میآورند. نواقص موجود در جامعه نه تنها هیچ ارتباطی به دین و قرآن ندارد، بلکه همه از عمل نکردن به قوانین شرع مقدس و عدم پایبندی به احکام میباشد.
همه اینها مطالبی است که وظایف روحانیت و وظایف دانشگاه، اساتید و دانشجویان عزیز را زیاد میکند. باید که بیشتر از اینها آماده باشیم. باید تمام تلاشمان این باشد که علم و قدرت جامعه را افزایش دهیم؛ علمی که انسانیت انسان را کامل میکند، فضایل معنوی انسان را بالا میبرد، دوستی و همکاری بین بشر را ارتقاء می دهد. اصلاً اساس دعوت اسلام و هدایتهای اهل بیت علیهم السلام بر تعاون در بقا است، یعنی بشر همه با هم باشند، و نباید تنازع در بقا داشته باشند.
خلاف این چیزی که الان بر بشریت و دنیا حاکم است که همه برای بقا تنازع دارند؛ طوری است که بقای همدیگر را نمیخواهند و بقای دیگران را منافی با بقای خودشان میدانند. این اوضاع ناامن برخی کشورها برای این است که همه تنازع در بقا دارند؛ ولی اسلام این را نمیگوید. شعار اسلام «تَعَاوَنُوا عَلَی البِرِّ وَ التَّقوی»[2] است. اگر این طور باشد مطمئناً دنیا به سمت خیر و سعادت پیش می رود.
ولی متأسفانه الان دنیای اسلام و بلاد مسلمانان به این مکتب و شعارها توجه نمیکنند، و راه های دیگری پیش گرفتهاند؛ راه هایی که نهایتش ضلالت و گمراهی است.
به طور مثال همین چند روز ملتفت شدم که قرار است همایشی در شاهرود به عنوان عرفان ملّی شرق برای ابوالحسن خرقانی و بایزید بسطامی برگزار کنند. شما اگر تذکرة الاولیاء را ببینید، متوجه خواهید شد که اینها چه عقایدی دارند. اگر ما بخواهیم مثل بایزید را معرفی کنیم و بگوییم سابقه ما این است واقعاً اسباب خجلت می شود؛ حرفهایی در تذکرة الاولیاء از قول او نقل شده است که انسان واقعاً خنده اش میگیرد، و هیچ توجیه و تأویلی نمیپذیرد.
ما هیچ وقت، خودمان را با این سوابق معرفی نمیکنیم. همه از اطراف و اکناف بیایند و در این معرفیها چه چیزی را ببینند؟!
اگر بخواهید کسی را مثلاً در منطقه شرق؛ طوس و خراسان معرفی کنید شیخ طوسی را معرفی کنید که آن همه علوم و خدمات داشته است.
در مورد ابوالحسن خرقانی هم بزرگترین کاری که توانسته انجام دهد این است که میگوید با خدا چند مرتبه کشتی گرفتم و در مرحله آخر خدا بر من غالب شد. اینها حاکی از جوّ جهل و جهالتی است که وجود دارد.
شما اگر واقعاً به دنبال علم و معرفت هستید، نهج البلاغة را ترویج کنید. مکتب «تَعالَوْا إِلى کَلِمَةٍ سَواءٍ بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ أَلّا نَعْبُدَ إِلّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِکَ بِهِ شَیْئاً»[3] و «یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنْثى وَ جَعَلْناکُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ»[4] را تبلیغ کنید و به مردم بشناسانید.
مکتب اهل بیت علیهم السلام که مغفول عنه واقع شده است را معرفی کنید. همین عهدنامه مالک اشتر را که نمی شود برایش قیمتی تعیین کرد به مردم بگویید.
جرج جرداق آن دانشمند بزرگ مسیحی در کتاب «الامام علی صوت العدالة الانسانیة» منشور 28 مادهای سازمان ملل را با این عهدنامه مقایسه میکند؛ عین عبارت آن منشور را نوشته و در مقابل هر ماده یک جمله از همین عهدنامه نوشته است. آن وقت در آنجا گفته که شما بیایید این را مقایسه کنید ببینید که بعد از هزار و چهارصد سال که دنیا با این همه تحرکات و انقلاب روبرو بوده است، این عهدنامه بسیار کاملتر از این منشور است.
سپس جرج جرداق چهار فرق عمده بین این دو میگوید که دو جهت آن این است: یکی اینکه وقتی میخواستند منشور بنویسند به قول خودشان همه حقوقدانان و دانشمندان و اشخاص مطلع را در جلسات و کنفرانسهایی جمع کردند و به ادعای خود جملههایی نوشتند که کامل تر از آن نباشد. بعد هم در روزنامهها نوشتند که هر کس نظری دارد ارائه بدهد ولی این عهدنامه را امیرالمؤمنین علی علیه السلام بدون مقدمه فیالبداهه نوشتند و به مالک دادند.
یک فرق دیگر اینکه اینهایی که این منشور حقوق بشر را نوشتند اول کسی که به آن عمل نمیکند خودشان هستند و اوضاع دنیا گواه آن است، اما این که امیرالمؤمنین عهدنامه را نوشتند اول کسی که متعهدتر از همه به آن بود به شهادت تاریخ زندگانی حضرت، خود ایشان بود.
غرض اینکه قدر اهل بیت علیهم السلام و هدایتهای آن را ندانستیم و نشناختیم و به همین خاطر به حرفهای دیگر که گمراهی است، دچار شدیم.
به هر حال بنده امیدوارم که دانشگاه علوم اسلامی رضوی که اسم بسیار با مسمایی دارد، آوازه و افتخاراتش بیش از این شود و شما عزیزان طوری سعی و تلاش کنید که اسباب افتخار همه مسلمانان باشد. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
1)بحار الأنوار؛ ج10، ب2، ص43.
2)مائده، آیه 2.
3)آل عمران، آیه 3.
4)حجرات، آیه 13.
منبع: پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیتالله العظمی صافی گلپایگانی