جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

معیارهاى انتخاب نمایندگان مجلس شوراى اسلامى در کلام امام (س)

کد خبر: ۲۰۹۲۷
معیارهاى انتخاب نمایندگان مجلس شوراى اسلامى در کلام امام (س)
وصیت اینجانب به ملت در حال و آتیه آن است که در هر دوره از انتخابات وکلاى داراى تعهد به اسلام و جمهورى اسلامى و غیر منحرف از صراط مستقیم و بدون گرایش به مکتبهاى انحرافى و اشخاص تحصیلکرده و مطلع بر مسائل روز و سیاستهاى اسلامى، به مجلس بفرستند.

نگذارید اشخاصى در مجلس مؤسسان وارد بشود که خیر امت را نمى‏خواهد بلکه خیر اشخاصى را مى‏خواهد که ظالم هستند؛ نگذارید در مجلس شورا اشخاصى بروند که آنها با قدرتهاى بزرگ پیوستگى دارند. باید ملت با اختیار خود و ارادۀ خود و با امتیاز خود و انتخاب خود، اشخاص صالح را، اشخاص متقى را، اشخاصى را که براى ایران کار مى‏خواهند بکنند، به نفع ایران کار مى‏کنند ـ آنها را باید تعیین بکند تا این سه تا مرحله تمام بشود. (صحیفه امام، ج6، ص481، 15/1/58)

وکلایى که مى‏خواهیم بفرستیم به مجلس مؤسسان و بعد هم به مجلس شورا، وکلایى هستند که صددرصد ملى، متدین، نه منحرف به چپ و نه منحرف به راست؛ از خودمان باشند و مصالح خودمان را در نظر بگیرند. (صحیفه امام، ج6، ص475، 16/1/58)

با همت والاى شما ـ جوانان ایرانى ـ باید اشخاص متنور و اشخاص امین و صادق در مجلس شورا بروند که مقدرات شما را بر طبق خواسته‏هاى خداى متعال پیاده کنند.(صحیفه امام، ج6، ص488، 17/1/58)

باید وکلاى آزادمنش، وکلاى ملى، وکلاى متدین، وکلاى فاضل به مجلس شورا بفرستید.(صحیفه امام، ج6، ص513ـ514، 19/1/58)


در مجلس مؤسسان نیز جدیت کنید و آراى خودتان را براى اشخاص بیدار، امین، مؤمن مُسْلم، وطنخواه، به صندوقهایى که بعدها... درست مى‏شود بریزید. و بعد از آن نیز که قضیۀ مجلس شورا پیش مى‏آید، باز افراد سالم، افراد وطنخواه، افراد وطندوست، افرادى که نه شرقى باشند نه غربى بلکه در صراط مستقیم انسانیت و اسلامیت باشند، انتخاب کنید و به آنها رأى بدهید. (صحیفه امام، ج6، ص523ـ524، 21/1/58)

در قضیۀ مجلس مؤسسان، در قضیۀ مجلس شورا رأى بدهید، و رأى به وکلاى متعهد مسْلم امین. وکلاى امین بفرستید در مجالس. دیگر شما مجالستان دست خودتان است، اختیار دست خودتان است؛ شما مختارید و مقدرات مملکت را خودتان، به دست خودتان باید... بگیرید. (صحیفه امام، ج 7، ص72، 24/1/58)

بعد هم که ان‏شاءاللّه‏ مى‏خواهید وکلا تعیین بکنید، هر جور وکیلى براى هر محلى که مى‏خواهید تعیین بکنید، وکیلى که جمهورى اسلامى را اعتقاد دارد. ... اگر وکیلى باشد که اینجایش پینه بسته از شدت سجده ولیکن جمهورى اسلامى را نمى‏خواهد، این به درد شما نمى‏خورد. و اگر وکیلى باشد که بدانید دشمن با رژیم منحوس بود و دشمن با امریکا و شوروى بود لکن جمهورى اسلامى را نمى‏خواهد، این وکیل را وکیل تعیین نکنید. وکیلى که تعیین مى‏کنید آنى است که جمهورى اسلامى را عقیده داشته‏باشد؛ نه چهار روزى که حالا مى‏خواهد وکالت بکند بگوید جمهورى اسلامى! ما یک نفر را داشتیم که مى‏خواست وکیل بشود؛ مى‏گفتند که این آدم در ایامى که مى‏خواهند رأى بگیرند نماز مى‏خواند! این جور نباشد. خودتان فهمیده باشید؛ بین خودتان زندگى کرده باشد. فهمیده باشید که مسیر همان مسیرى است که شما دارید. اگر یک نفر آدمى باشد که فیلسوف باشد، یک آدمى باشد که تمام عالم را در تحت سیطرۀ علمى خودش برده باشد لکن جمهورى اسلامى را نمى‏خواهد، این را تعیین نکنید. (صحیفه امام، ج7، ص465، 2/3/58)

مردم کوشش کنند که وکلاى صالح متدّین در مجلس بفرستند. تمام گرفتاریها و تمام چیزهایى که برخلاف موازین عمل مى‏شود آنجا حل مى‏شود... مملکت ما همه متدین‏اند اکثراً و وکیل متدین تعیین مى‏کنند. وقتى بنا شد وکلا متدین باشند و مقیَّد به احکام شرع باشند ـ‏که ان‏شاءاللّه‏ هستند‏ آن‏وقت این مسائل همه‏اش حل مى‏شود. (صحیفه امام، ج9، ص357، 7/6/58)
من متواضعانه از شما مى‏خواهم که حتى‏الامکان در انتخاب اشخاص با هم موافقت نمایید و اشخاصى اسلامى، متعهد، غیر‏منحرف از صراط مستقیم الهى را در نظر بگیرید و سرنوشت اسلام و کشور خود را به دست کسانى دهید که به اسلام و جمهورى اسلامى و قانون اساسى معتقد و نسبت به احکام نورانى الهى متعهد باشند و منفعت خود را بر مصلحت کشور مقدّم ندارند. (صحیفه امام، ج12، ص149، 23/11/58)
امید آن دارم که با وحدت کلمه و کوشش در راه التیام بین قشرهاى مختلف، موفق شوید که نمایندگانى متعهد، متفکر، دلسوز به ملت و خصوص طبقۀ مستضعف و خدمتگزار به اسلام و مسلمین، در مجلس شوراى اسلامى بفرستید. (صحیفه امام، ج12، ص156، 28/11/58)

افرادى را انتخاب کنید که متعهد به اسلام، شرقى و غربى نباشند. بر صراط مستقیم انسانیت و اسلامیت باشند. و من امیدوارم که این مرحله را هم به شایستگى و به طورى که دلخواه همۀ ملت ماست، و دلخواه ماست عمل بکنند. و وکیلهایى که آراسته هستند به اخلاق خوب، متعهد هستند به اسلام، وفادار هستند به کشور خودشان، خدمتگزار هستند به شما و به کشور، آن اشخاص را انتخاب کنند و در مجلس بفرستند. (صحیفه امام، ج12، ص168ـ169، 12/12/58)

کسانى را انتخاب کنند که صددرصد مسلمان و معتقد به احکام اسلام و متعهد به اجراى احکام اسلام و مخالف با مکتبهاى انحرافى و معتقد به جمهورى اسلامى باشند. شناخت این اشخاص یا با آشنایى به اعمال و رفتار آنان از زمان رژیم طاغوت تا کنون است و یا به معرفى روحانیون متعهد در شهرستانها یا اشخاص متدین موجه که گرایش به چپ و راست یا دسته‏اى نداشته باشند. باید به اشخاصى که احتمال انحراف در آنان مى‏رود رأى ندهند ـ چه احتمال انحراف عقیدتى، اعمالى و یا اخلاقى ـ که به چنین اشخاص اعتماد نمى‏شود کرد و رأى به آنان موجب مسئولیت خواهد بود. تحت تأثیر تبلیغات واقع نشوند و خودشان با موازین اسلامى، اشخاص صحیح را انتخاب کنند. (صحیفه امام، ج12، ص277ـ‏278، 17/2/59)

ملت باید ناظر باشد به امورى که در دولت مى‏گذرد، امورى که ـ‏فرض کنید که ـ در مجلس مى‏گذرد. نظارت! توجه داشته باشد به اینها. ملت باید توجه داشته باشد که اگر در مجلس این سفر ـ فرض کنید که ـ یک کسى را تعیین کردند که کارشکنى براى دولت کرده، کارشکنى براى مجلس کرده، دفعۀ دیگر تعیینش نکند. اعلام کنند: تعیین نمى‏کنیم، بلکه ان‏شاءاللّه‏، به راه بیایند. (صحیفه امام، ج15، ص17، 10/4/60)

انتخابات یک محکى هم براى خودتان است که ببینید آیا مى‏خواهید انتخاب اصلح بکنید براى خودتان، یا براى اسلام؟ اگر براى خودتان باشد، شیطانى است. و اما اگر انتخاب اصلح براى مسلمانهاست، «کى و از کجاست» مطرح نیست، از هر گروهى باشد، حزب باشد یا غیرحزب، نه حزب اسباب این مى‏شود که غیر آن فاسد، و نه صددرصد حزبى بودن باعث صلاح آنهاست. و انتخاب اصلح براى مسلمین یعنى انتخاب فردى که تعهد به اسلام و حیثیت آن داشته باشد؛ و همه چیز را بفهمد، چون در مجلس، اسلام تنها کافى نیست، بلکه باید مسلمانى باشد که احتیاجات مملکت را بشناسد و سیاست را بفهمد و مطلع به مصالح و مفاسد کشور باشد، و ممکن است به شما و گروه شما هم مربوط نباشد. اگر اصلح را انتخاب کردید، کارى اسلامى مى‏کنید و این یک محکى است براى خودتان که تشخیص بدهید انتخاب براى اسلام است، یا براى صلاح خودتان. (صحیفه امام، ج18، ص196ـ197، 4/8/62)

همه چیز ما باید روى موازین اسلامى باشد. افرادى که تعیین مى‏شوند باید کسانى باشند که به درد اسلام و جمهورى اسلامى بخورند، و عقیده‏شان هم این باشد که اسلام خوب است. نه فقط اظهار کنند ولى عقیده نداشته باشند، کما اینکه در اول انقلاب خیلیها اظهار اسلام مى‏کردند. البته اقلیتهاى رسمى غیر مسلمان قانوناً انتخاب مى‏شوند پس مردم، افرادى را که تعیین مى‏کنند باید سعى در شناسایى آنها نموده و قبل و بعد از انقلابشان را در نظر بگیرند و بعد رأى دهند. پس مسأله خوب بودن خود شخص است نه اینکه از یک دستۀ خاصى باشد، نه اینکه اهل علم باشد، حزبى باشد، بازارى باشد، اینها دیگر شرط نیست، عمده موازین است که قانون و اسلام تعیین کرده است. (صحیفه امام، ج18، ص243، 20/9/62)

ما نباید مقلد کسى باشیم که هر چه را عده‏اى تشخیص دادند همان را عمل کنیم، بلکه باید کاملاً توجه کنیم که مثلاً در تهران چه کسانى لیاقت دارند که هم مسائل روز را بفهمند و هم متدین باشند و هم براى اسلام کار کنند، اشخاصى را انتخاب کنیم که از هر جهت صالح باشند. اگر کسان دیگرى هم اشخاص صالحى داشتند به آنها رأى دهید و الاّ نه. بازار اختیارش دست خودش است، آنچه بینى و بین اللّه‏ تشخیص مى‏دهد آن را انتخاب کند. اگر در انتخابات مسامحه کنیم مطمئن باشید که از راه مجلس به ما لطمه مى‏زنند. باید دانست مسلمان بودن تنها فایده‏اى ندارد، باید جمهورى اسلامى‏را قبول داشته باشد و از مسائل روز اطلاع داشته باشد. سعى کنید مثل مرحوم مدرس را انتخاب کنید ـ البته مثل مدرس که به این زودیها پیدا نمى‏شود، شاید آحادى مثل مدرس باشند ـ کسانى را که انتخاب مى‏کنید باید مسائل را تشخیص دهند، نه از افرادى باشند که اگر روس یا امریکا یا قدرت دیگرى تشرى زد بترسند، باید بایستند و مقابله کنند. (صحیفه امام، ج18، ص276، 12/10/62)

فرض بکنید که اگر همۀ کسانى که در رأس [هستند ]بروند پیشنهاد بکنند که فلان آدم را شما وکیل کنید لکن شما به نظرتان درست نباشد جایز نیست برشما تبعیت کنید. باید خودتان تشخیص بدهید که آدم صحیحى است تا اینکه بتوانید رأى بدهید. و مجرد اینکه این آدم یک آدم خوبى است خیلى، اول وقت نمازش را مى‏خواند و نماز شب مى‏خواند.این براى مجلس کفایت نمى‏کند. مجلس اشخاص سیاسى لازم دارد، اشخاص اقتصاددان لازم دارد، اشخاص سیاستمدار لازم دارد، اشخاص مطلع بر اوضاع جهان لازم دارد. باید تعهد به اسلام باشد و موافقت با جمهورى اسلامى‏باشد لکن این مسائل هم باشد. در یک مجلس باید همه چیز باشد در این کمیسیونهاى مجلس از امور ارتشى و کشاورزى و اقتصاد و همه چیز بحث مى‏شود،باید مطلع باشند اینها. آنهایى که در این کمیسیونها هستند باید اشخاصى باشد در بینشان که عالم به اقتصاد باشد، عالم به امور کشاورزى باشد، عالم به امورادارى باشد، عالم به مسائل جهانى باشد. مجلس مى‏خواهد ایران را در مقابل جهان اداره کند، مجلس یک چیزى نیست که بخواهد ایران را در مقابل خودش درست بکند. ایران در مقابل جهان است امروز، آن هم یک جهان امروزى و یک ایران امروزى. ایران امروزى که تک است در دنیا و جهان امروزى که‏همه مهاجمند، همه مهاجم به شما هستند. شما مى‏خواهید که یک مجلسى داشته باشید که در مقابل این مهاجماتى که از خارج

مى‏شود پایدار باشد. یک دولتى را او تعیین کند که در مقابل تهاجماتى که در دنیا واقع مى‏شود، فشارهایى که واقع مى‏شود در دنیا این بتواند دفاع کند، و این از مجلس سرچشمه مى‏گیرد، از مجلس دولت درست مى‏شود و شما یک همچو مجلسى لازم دارید. (صحیفه امام، ج18، ص284ـ285، 13/10/62)

یکى از وظایف مهم شرعى و عقلى ما براى حفظ اسلام و مصالح کشور، حضور در حوزه‏هاى انتخابیه، و رأى دادن به نمایندگان صالح کاردان و مطلع بر اوضاع سیاسى جهان و سایر چیزهایى که کشور به آنها احتیاج دارد مى‏باشد؛ چه از روحانیون باشند، چه نباشند. و مجلس چنانچه محتاج به علما و روحانیون مطلع از احکام شرعى و سیاسى اسلام است، محتاج به متخصصین رشته‏هاى مختلفى است که کشور احتیاج به آنها دارد. مجلس امروز مواجه است با دنیاى پرآشوب صنعتى و سیاسى پیچیده و فرهنگهاى غربى و شرقى و صحنه‏هاى تنازع بقاى بین‏المللى. و چنین مجلسى باید انباشته از مطلعین و دانشمندان و متخصصان در هر رشته باشد. و لازم است کسانى که کاندیداهایى به ملت معرفى مى‏کنند در نظر داشته باشند که از مطلعین هر رشتۀ تخصصى چند نفرى در بین کاندیداهاى آنها باشد. و اگر کسى یا کسانى را در غیر گروه یا صنف خود یافتند که از افراد گروهشان لایق‏تر است او را کاندیدا کنند. مسأله انتخابات یک امتحان الهى است که گروه‏گرایان را از ضوابط گرایان ممتاز مى‏کند، و مؤمنین و متعهدین را از مدعیان جدا مى‏نماید. و کسانى که خود را کاندیدا مى‏کنند، یا کاندیدا گروههایى هستند، اگر خود را صالح براى وکالت در یک چنین مجلسى نمى‏دانند و وجود آنها در این مکان نفعى براى کشورشان ندارد، خداى متعال را در نظر بگیرند و رضاى او را بر رضاى خود مقدم دارند، و چنین خلاف ناشایسته‏اى را مرتکب نشوند. و حضرات روحانیون، از ائمۀ جمعه و جماعات یا سایر آقایان محترم، توجه کنند که شهرهاى خود را از خدمتگزاران به ملت و بندگان صالح خدا خالى نکنند، که خدمت به مردم و رفع حاجات آنان و تربیت علمى و اخلاقى بندگان خدا، که شغل شریف روحانیت است، بر هر چیز مقدم است؛ مگر آنکه بدانند وجود آنها در مجلس براى خدمت به اسلام مفیدتر است. میزان در نظر همه ارزش خدمت باشد، نه خداى نخواسته تحصیل مقام. و شما مى‏دانید در جمهورى اسلامى مقاماتى که در رژیمهاى دیگر مطرح است، و براى تحصیل آن دست به همه نوع فعالیت مشروع یا غیر مشروع مى‏زنند، مطرح نیست. و اساساً این مقامات ارزشى ندارد، مگر آنکه خدمت به خدا و خلق خدا باشد. شماها تابع آن بزرگ‏مرد تاریخ ـ‏صلوات اللّه‏ علیه‏ هستید که دربارۀ حکومت آن کلام را فرمود. (صحیفه امام، ج18، ص336ـ337، 22/11/62)

باید مردم را براى انتخابات آزاد گذاریم، و نباید کارى بکنیم که فردى بر مردم تحمیل شود. بحمداللّه‏ مردم ما داراى رشد دینى و سیاسى مطلوب مى‏باشند، و خود، افراد متدین و درد مستضعفان چشیده و آگاه به مسائل دینى ـ سیاسى و همگام با محرومین را انتخاب خواهند کرد. (صحیفه امام، ج20، ص294ـ295، 10/4/66)

در هر حال، مردم با بصیرت و درایت و تحقیق، کاندیداها را شناسایى کرده، و به سوابق و روحیات و خصوصیات دینى ـ سیاسى نامزدهاى انتخاباتى توجه نمایند. مردم شجاع ایران با دقت تمام به نمایندگانى رأى دهند که متعبد به اسلام و وفادار به مردم باشند و در خدمت به آنان احساس مسئولیت کنند، و طعم تلخ فقر را چشیده باشند، و در قول و عمل مدافع اسلام پابرهنگان زمین، اسلام مستضعفین، اسلام رنجدیدگان تاریخ، اسلام عارفان مبارزه‏جو، اسلام پاک‏طینتان عارف، و در یک کلمه، مدافع اسلام ناب محمدى ـ صلى‏اللّه‏ علیه و آله وسلم ـ باشند. و افرادى را که طرفدار اسلام سرمایه‏دارى، اسلام مستکبرین، اسلام مرفهین بى‏درد، اسلام منافقین، اسلام راحت‏طلبان، اسلام فرصت‏طلبان، و در یک کلمه، اسلام امریکایى هستند طرد نموده و به مردم معرفى نمایند. و از آنجا که مجلس خانۀ همۀ مردم و امید مستضعفین است، در شرایط کنونى نباید کسى انتظار داشته باشد که حتماً نمایندگان باید از گروه و صنف خاصى باشند. باید توجه داشت که هنوز خیلى از مسائل وجود دارد که به نفع محرومین باید حل و فصل شود. و تمیز بین کسانى که در تفکر خود خدمت به اسلام و محرومان را اصل قرار داده‏اند، با دیگران کار مشکلى نیست. (صحیفه امام، ج21، ص10ـ11، 11/1/67)

وصیت اینجانب به ملت در حال و آتیه آن است که با ارادۀ مصمم خود و تعهد خود به احکام اسلام و مصالح کشور در هر دوره از انتخابات وکلاى داراى تعهد به اسلام و جمهورى اسلامى که غالباً بین متوسطین جامعه و محرومین مى‏باشند و غیر منحرف از صراط مستقیم ـ به سوى غرب یا شرق ـ و بدون گرایش به مکتبهاى انحرافى و اشخاص تحصیلکرده و مطلع بر مسائل روز و سیاستهاى اسلامى، به مجلس بفرستند. (صحیفه امام، ج21، ص419ـ420،15/3/68)

انتهای پیام

دیدگاه شما