نگذارید اشخاصى در مجلس مؤسسان وارد بشود که خیر امت را نمىخواهد بلکه خیر اشخاصى را مىخواهد که ظالم هستند؛ نگذارید در مجلس شورا اشخاصى بروند که آنها با قدرتهاى بزرگ پیوستگى دارند. باید ملت با اختیار خود و ارادۀ خود و با امتیاز خود و انتخاب خود، اشخاص صالح را، اشخاص متقى را، اشخاصى را که براى ایران کار مىخواهند بکنند، به نفع ایران کار مىکنند ـ آنها را باید تعیین بکند تا این سه تا مرحله تمام بشود. (صحیفه امام، ج6، ص481، 15/1/58)
وکلایى که مىخواهیم بفرستیم به مجلس مؤسسان و بعد هم به مجلس شورا، وکلایى هستند که صددرصد ملى، متدین، نه منحرف به چپ و نه منحرف به راست؛ از خودمان باشند و مصالح خودمان را در نظر بگیرند. (صحیفه امام، ج6، ص475، 16/1/58)
با همت والاى شما ـ جوانان ایرانى ـ باید اشخاص متنور و اشخاص امین و صادق در مجلس شورا بروند که مقدرات شما را بر طبق خواستههاى خداى متعال پیاده کنند.(صحیفه امام، ج6، ص488، 17/1/58)
باید وکلاى آزادمنش، وکلاى ملى، وکلاى متدین، وکلاى فاضل به مجلس شورا بفرستید.(صحیفه امام، ج6، ص513ـ514، 19/1/58)
در مجلس مؤسسان نیز جدیت کنید و آراى خودتان را براى اشخاص بیدار، امین، مؤمن مُسْلم، وطنخواه، به صندوقهایى که بعدها... درست مىشود بریزید. و بعد از آن نیز که قضیۀ مجلس شورا پیش مىآید، باز افراد سالم، افراد وطنخواه، افراد وطندوست، افرادى که نه شرقى باشند نه غربى بلکه در صراط مستقیم انسانیت و اسلامیت باشند، انتخاب کنید و به آنها رأى بدهید. (صحیفه امام، ج6، ص523ـ524، 21/1/58)
در قضیۀ مجلس مؤسسان، در قضیۀ مجلس شورا رأى بدهید، و رأى به وکلاى متعهد مسْلم امین. وکلاى امین بفرستید در مجالس. دیگر شما مجالستان دست خودتان است، اختیار دست خودتان است؛ شما مختارید و مقدرات مملکت را خودتان، به دست خودتان باید... بگیرید. (صحیفه امام، ج 7، ص72، 24/1/58)
بعد هم که انشاءاللّه مىخواهید وکلا تعیین بکنید، هر جور وکیلى براى هر محلى که مىخواهید تعیین بکنید، وکیلى که جمهورى اسلامى را اعتقاد دارد. ... اگر وکیلى باشد که اینجایش پینه بسته از شدت سجده ولیکن جمهورى اسلامى را نمىخواهد، این به درد شما نمىخورد. و اگر وکیلى باشد که بدانید دشمن با رژیم منحوس بود و دشمن با امریکا و شوروى بود لکن جمهورى اسلامى را نمىخواهد، این وکیل را وکیل تعیین نکنید. وکیلى که تعیین مىکنید آنى است که جمهورى اسلامى را عقیده داشتهباشد؛ نه چهار روزى که حالا مىخواهد وکالت بکند بگوید جمهورى اسلامى! ما یک نفر را داشتیم که مىخواست وکیل بشود؛ مىگفتند که این آدم در ایامى که مىخواهند رأى بگیرند نماز مىخواند! این جور نباشد. خودتان فهمیده باشید؛ بین خودتان زندگى کرده باشد. فهمیده باشید که مسیر همان مسیرى است که شما دارید. اگر یک نفر آدمى باشد که فیلسوف باشد، یک آدمى باشد که تمام عالم را در تحت سیطرۀ علمى خودش برده باشد لکن جمهورى اسلامى را نمىخواهد، این را تعیین نکنید. (صحیفه امام، ج7، ص465، 2/3/58)
مردم کوشش کنند که وکلاى صالح متدّین در مجلس بفرستند. تمام گرفتاریها و تمام چیزهایى که برخلاف موازین عمل مىشود آنجا حل مىشود... مملکت ما همه متدیناند اکثراً و وکیل متدین تعیین مىکنند. وقتى بنا شد وکلا متدین باشند و مقیَّد به احکام شرع باشند ـکه انشاءاللّه هستند آنوقت این مسائل همهاش حل مىشود. (صحیفه امام، ج9، ص357، 7/6/58)
من متواضعانه از شما مىخواهم که حتىالامکان در انتخاب اشخاص با هم موافقت نمایید و اشخاصى اسلامى، متعهد، غیرمنحرف از صراط مستقیم الهى را در نظر بگیرید و سرنوشت اسلام و کشور خود را به دست کسانى دهید که به اسلام و جمهورى اسلامى و قانون اساسى معتقد و نسبت به احکام نورانى الهى متعهد باشند و منفعت خود را بر مصلحت کشور مقدّم ندارند. (صحیفه امام، ج12، ص149، 23/11/58)
امید آن دارم که با وحدت کلمه و کوشش در راه التیام بین قشرهاى مختلف، موفق شوید که نمایندگانى متعهد، متفکر، دلسوز به ملت و خصوص طبقۀ مستضعف و خدمتگزار به اسلام و مسلمین، در مجلس شوراى اسلامى بفرستید. (صحیفه امام، ج12، ص156، 28/11/58)
افرادى را انتخاب کنید که متعهد به اسلام، شرقى و غربى نباشند. بر صراط مستقیم انسانیت و اسلامیت باشند. و من امیدوارم که این مرحله را هم به شایستگى و به طورى که دلخواه همۀ ملت ماست، و دلخواه ماست عمل بکنند. و وکیلهایى که آراسته هستند به اخلاق خوب، متعهد هستند به اسلام، وفادار هستند به کشور خودشان، خدمتگزار هستند به شما و به کشور، آن اشخاص را انتخاب کنند و در مجلس بفرستند. (صحیفه امام، ج12، ص168ـ169، 12/12/58)
کسانى را انتخاب کنند که صددرصد مسلمان و معتقد به احکام اسلام و متعهد به اجراى احکام اسلام و مخالف با مکتبهاى انحرافى و معتقد به جمهورى اسلامى باشند. شناخت این اشخاص یا با آشنایى به اعمال و رفتار آنان از زمان رژیم طاغوت تا کنون است و یا به معرفى روحانیون متعهد در شهرستانها یا اشخاص متدین موجه که گرایش به چپ و راست یا دستهاى نداشته باشند. باید به اشخاصى که احتمال انحراف در آنان مىرود رأى ندهند ـ چه احتمال انحراف عقیدتى، اعمالى و یا اخلاقى ـ که به چنین اشخاص اعتماد نمىشود کرد و رأى به آنان موجب مسئولیت خواهد بود. تحت تأثیر تبلیغات واقع نشوند و خودشان با موازین اسلامى، اشخاص صحیح را انتخاب کنند. (صحیفه امام، ج12، ص277ـ278، 17/2/59)
ملت باید ناظر باشد به امورى که در دولت مىگذرد، امورى که ـفرض کنید که ـ در مجلس مىگذرد. نظارت! توجه داشته باشد به اینها. ملت باید توجه داشته باشد که اگر در مجلس این سفر ـ فرض کنید که ـ یک کسى را تعیین کردند که کارشکنى براى دولت کرده، کارشکنى براى مجلس کرده، دفعۀ دیگر تعیینش نکند. اعلام کنند: تعیین نمىکنیم، بلکه انشاءاللّه، به راه بیایند. (صحیفه امام، ج15، ص17، 10/4/60)
انتخابات یک محکى هم براى خودتان است که ببینید آیا مىخواهید انتخاب اصلح بکنید براى خودتان، یا براى اسلام؟ اگر براى خودتان باشد، شیطانى است. و اما اگر انتخاب اصلح براى مسلمانهاست، «کى و از کجاست» مطرح نیست، از هر گروهى باشد، حزب باشد یا غیرحزب، نه حزب اسباب این مىشود که غیر آن فاسد، و نه صددرصد حزبى بودن باعث صلاح آنهاست. و انتخاب اصلح براى مسلمین یعنى انتخاب فردى که تعهد به اسلام و حیثیت آن داشته باشد؛ و همه چیز را بفهمد، چون در مجلس، اسلام تنها کافى نیست، بلکه باید مسلمانى باشد که احتیاجات مملکت را بشناسد و سیاست را بفهمد و مطلع به مصالح و مفاسد کشور باشد، و ممکن است به شما و گروه شما هم مربوط نباشد. اگر اصلح را انتخاب کردید، کارى اسلامى مىکنید و این یک محکى است براى خودتان که تشخیص بدهید انتخاب براى اسلام است، یا براى صلاح خودتان. (صحیفه امام، ج18، ص196ـ197، 4/8/62)
همه چیز ما باید روى موازین اسلامى باشد. افرادى که تعیین مىشوند باید کسانى باشند که به درد اسلام و جمهورى اسلامى بخورند، و عقیدهشان هم این باشد که اسلام خوب است. نه فقط اظهار کنند ولى عقیده نداشته باشند، کما اینکه در اول انقلاب خیلیها اظهار اسلام مىکردند. البته اقلیتهاى رسمى غیر مسلمان قانوناً انتخاب مىشوند پس مردم، افرادى را که تعیین مىکنند باید سعى در شناسایى آنها نموده و قبل و بعد از انقلابشان را در نظر بگیرند و بعد رأى دهند. پس مسأله خوب بودن خود شخص است نه اینکه از یک دستۀ خاصى باشد، نه اینکه اهل علم باشد، حزبى باشد، بازارى باشد، اینها دیگر شرط نیست، عمده موازین است که قانون و اسلام تعیین کرده است. (صحیفه امام، ج18، ص243، 20/9/62)
ما نباید مقلد کسى باشیم که هر چه را عدهاى تشخیص دادند همان را عمل کنیم، بلکه باید کاملاً توجه کنیم که مثلاً در تهران چه کسانى لیاقت دارند که هم مسائل روز را بفهمند و هم متدین باشند و هم براى اسلام کار کنند، اشخاصى را انتخاب کنیم که از هر جهت صالح باشند. اگر کسان دیگرى هم اشخاص صالحى داشتند به آنها رأى دهید و الاّ نه. بازار اختیارش دست خودش است، آنچه بینى و بین اللّه تشخیص مىدهد آن را انتخاب کند. اگر در انتخابات مسامحه کنیم مطمئن باشید که از راه مجلس به ما لطمه مىزنند. باید دانست مسلمان بودن تنها فایدهاى ندارد، باید جمهورى اسلامىرا قبول داشته باشد و از مسائل روز اطلاع داشته باشد. سعى کنید مثل مرحوم مدرس را انتخاب کنید ـ البته مثل مدرس که به این زودیها پیدا نمىشود، شاید آحادى مثل مدرس باشند ـ کسانى را که انتخاب مىکنید باید مسائل را تشخیص دهند، نه از افرادى باشند که اگر روس یا امریکا یا قدرت دیگرى تشرى زد بترسند، باید بایستند و مقابله کنند. (صحیفه امام، ج18، ص276، 12/10/62)
فرض بکنید که اگر همۀ کسانى که در رأس [هستند ]بروند پیشنهاد بکنند که فلان آدم را شما وکیل کنید لکن شما به نظرتان درست نباشد جایز نیست برشما تبعیت کنید. باید خودتان تشخیص بدهید که آدم صحیحى است تا اینکه بتوانید رأى بدهید. و مجرد اینکه این آدم یک آدم خوبى است خیلى، اول وقت نمازش را مىخواند و نماز شب مىخواند.این براى مجلس کفایت نمىکند. مجلس اشخاص سیاسى لازم دارد، اشخاص اقتصاددان لازم دارد، اشخاص سیاستمدار لازم دارد، اشخاص مطلع بر اوضاع جهان لازم دارد. باید تعهد به اسلام باشد و موافقت با جمهورى اسلامىباشد لکن این مسائل هم باشد. در یک مجلس باید همه چیز باشد در این کمیسیونهاى مجلس از امور ارتشى و کشاورزى و اقتصاد و همه چیز بحث مىشود،باید مطلع باشند اینها. آنهایى که در این کمیسیونها هستند باید اشخاصى باشد در بینشان که عالم به اقتصاد باشد، عالم به امور کشاورزى باشد، عالم به امورادارى باشد، عالم به مسائل جهانى باشد. مجلس مىخواهد ایران را در مقابل جهان اداره کند، مجلس یک چیزى نیست که بخواهد ایران را در مقابل خودش درست بکند. ایران در مقابل جهان است امروز، آن هم یک جهان امروزى و یک ایران امروزى. ایران امروزى که تک است در دنیا و جهان امروزى کههمه مهاجمند، همه مهاجم به شما هستند. شما مىخواهید که یک مجلسى داشته باشید که در مقابل این مهاجماتى که از خارج
مىشود پایدار باشد. یک دولتى را او تعیین کند که در مقابل تهاجماتى که در دنیا واقع مىشود، فشارهایى که واقع مىشود در دنیا این بتواند دفاع کند، و این از مجلس سرچشمه مىگیرد، از مجلس دولت درست مىشود و شما یک همچو مجلسى لازم دارید. (صحیفه امام، ج18، ص284ـ285، 13/10/62)
یکى از وظایف مهم شرعى و عقلى ما براى حفظ اسلام و مصالح کشور، حضور در حوزههاى انتخابیه، و رأى دادن به نمایندگان صالح کاردان و مطلع بر اوضاع سیاسى جهان و سایر چیزهایى که کشور به آنها احتیاج دارد مىباشد؛ چه از روحانیون باشند، چه نباشند. و مجلس چنانچه محتاج به علما و روحانیون مطلع از احکام شرعى و سیاسى اسلام است، محتاج به متخصصین رشتههاى مختلفى است که کشور احتیاج به آنها دارد. مجلس امروز مواجه است با دنیاى پرآشوب صنعتى و سیاسى پیچیده و فرهنگهاى غربى و شرقى و صحنههاى تنازع بقاى بینالمللى. و چنین مجلسى باید انباشته از مطلعین و دانشمندان و متخصصان در هر رشته باشد. و لازم است کسانى که کاندیداهایى به ملت معرفى مىکنند در نظر داشته باشند که از مطلعین هر رشتۀ تخصصى چند نفرى در بین کاندیداهاى آنها باشد. و اگر کسى یا کسانى را در غیر گروه یا صنف خود یافتند که از افراد گروهشان لایقتر است او را کاندیدا کنند. مسأله انتخابات یک امتحان الهى است که گروهگرایان را از ضوابط گرایان ممتاز مىکند، و مؤمنین و متعهدین را از مدعیان جدا مىنماید. و کسانى که خود را کاندیدا مىکنند، یا کاندیدا گروههایى هستند، اگر خود را صالح براى وکالت در یک چنین مجلسى نمىدانند و وجود آنها در این مکان نفعى براى کشورشان ندارد، خداى متعال را در نظر بگیرند و رضاى او را بر رضاى خود مقدم دارند، و چنین خلاف ناشایستهاى را مرتکب نشوند. و حضرات روحانیون، از ائمۀ جمعه و جماعات یا سایر آقایان محترم، توجه کنند که شهرهاى خود را از خدمتگزاران به ملت و بندگان صالح خدا خالى نکنند، که خدمت به مردم و رفع حاجات آنان و تربیت علمى و اخلاقى بندگان خدا، که شغل شریف روحانیت است، بر هر چیز مقدم است؛ مگر آنکه بدانند وجود آنها در مجلس براى خدمت به اسلام مفیدتر است. میزان در نظر همه ارزش خدمت باشد، نه خداى نخواسته تحصیل مقام. و شما مىدانید در جمهورى اسلامى مقاماتى که در رژیمهاى دیگر مطرح است، و براى تحصیل آن دست به همه نوع فعالیت مشروع یا غیر مشروع مىزنند، مطرح نیست. و اساساً این مقامات ارزشى ندارد، مگر آنکه خدمت به خدا و خلق خدا باشد. شماها تابع آن بزرگمرد تاریخ ـصلوات اللّه علیه هستید که دربارۀ حکومت آن کلام را فرمود. (صحیفه امام، ج18، ص336ـ337، 22/11/62)
باید مردم را براى انتخابات آزاد گذاریم، و نباید کارى بکنیم که فردى بر مردم تحمیل شود. بحمداللّه مردم ما داراى رشد دینى و سیاسى مطلوب مىباشند، و خود، افراد متدین و درد مستضعفان چشیده و آگاه به مسائل دینى ـ سیاسى و همگام با محرومین را انتخاب خواهند کرد. (صحیفه امام، ج20، ص294ـ295، 10/4/66)
در هر حال، مردم با بصیرت و درایت و تحقیق، کاندیداها را شناسایى کرده، و به سوابق و روحیات و خصوصیات دینى ـ سیاسى نامزدهاى انتخاباتى توجه نمایند. مردم شجاع ایران با دقت تمام به نمایندگانى رأى دهند که متعبد به اسلام و وفادار به مردم باشند و در خدمت به آنان احساس مسئولیت کنند، و طعم تلخ فقر را چشیده باشند، و در قول و عمل مدافع اسلام پابرهنگان زمین، اسلام مستضعفین، اسلام رنجدیدگان تاریخ، اسلام عارفان مبارزهجو، اسلام پاکطینتان عارف، و در یک کلمه، مدافع اسلام ناب محمدى ـ صلىاللّه علیه و آله وسلم ـ باشند. و افرادى را که طرفدار اسلام سرمایهدارى، اسلام مستکبرین، اسلام مرفهین بىدرد، اسلام منافقین، اسلام راحتطلبان، اسلام فرصتطلبان، و در یک کلمه، اسلام امریکایى هستند طرد نموده و به مردم معرفى نمایند. و از آنجا که مجلس خانۀ همۀ مردم و امید مستضعفین است، در شرایط کنونى نباید کسى انتظار داشته باشد که حتماً نمایندگان باید از گروه و صنف خاصى باشند. باید توجه داشت که هنوز خیلى از مسائل وجود دارد که به نفع محرومین باید حل و فصل شود. و تمیز بین کسانى که در تفکر خود خدمت به اسلام و محرومان را اصل قرار دادهاند، با دیگران کار مشکلى نیست. (صحیفه امام، ج21، ص10ـ11، 11/1/67)
وصیت اینجانب به ملت در حال و آتیه آن است که با ارادۀ مصمم خود و تعهد خود به احکام اسلام و مصالح کشور در هر دوره از انتخابات وکلاى داراى تعهد به اسلام و جمهورى اسلامى که غالباً بین متوسطین جامعه و محرومین مىباشند و غیر منحرف از صراط مستقیم ـ به سوى غرب یا شرق ـ و بدون گرایش به مکتبهاى انحرافى و اشخاص تحصیلکرده و مطلع بر مسائل روز و سیاستهاى اسلامى، به مجلس بفرستند. (صحیفه امام، ج21، ص419ـ420،15/3/68)