وقتی دو سرباز معذور، گوشه های یک مقوا را که تصویر بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران بر آن نقش بسته بود، گرفتند و در میان ردیف احترام نظامی از پلکانی نمادین پایین آمدند، اهل اشارت،آن را در حکم استعاره ای از تبدیل یک واقعیت به یک مجاز تعبیر کردند.پلکان پرواز ایرفرانس که هیچ گاه دلالت سیاسی نداشته ،از سال 57،غنی ترین استعاره واقعیت از امام خمینی شد و تصویر فرود آمدن امام از آن پلکان، آنقدر آکنده از "واقعیت"تاریخی بود که در ذهن جمعی ایرانیان،عریان ترین ترجمه تصویری انقلاب اسلامی شد. حالا دیگر پلکان ایر فرانس،تصویری مجازی به شمار نمی آمد. معجزه انقلاب،مجاز پلکان را به "واقعیت"ناب تغییر بدل کرده بود و این،خاصیت انقلاب هاست که از مجاز هم می توانند واقعیت بسازند همان طور که یک شی مجازی غیر سیاسی،به حکم منطق انقلاب،وارد ادبیات سیاسی شد و استعاره ای برای پیروزی یک قیام ملی گردید. صحنه فرود امام خمینی از پلکان ایرفرانس در سال 57،گویاترین و قوی ترین روایت از "واقعیت"تغییر در ایران است و حتی در فضای پساانقلابی هم،غنا و قوت خود را از دست نداده است.و کدام تصویر بجای مانده از دوران انقلاب است که چنین خاصیت و خصیصه ای
داشته باشد؟کدام نشانه،آشکارتر از پلکان ایرفرانس و فرود موقر امام از آن،تعبیر خوبی نیست و نگاه پرسشگر جهانیان را به خاطره انقلاب راه می برد؟ آن تصویر آشنا،"واقعیت" انقلاب ایران است.
سی و سه سال پس از ثبت آن واقعیت،مجازها جان گرفتند به جای "واقعیت"ی که از پلکان فرود آمد و نماد تغییر در سرنوشت ایرانیان شد،"مجاز"ی به دست ماموران گذاشتند تا هر کدام،یک گوشه اش را بگیرند و از پلکان تازه پایین بیاورند و این،معجزه روایتی ناراست از انقلاب بود که این بار،واقعیت را به مجاز بدل کرد.اگر روایت راستگوی سال 57 می تونست از مجاز پلکان،واقعیت انقلاب را روی خاک ایران بنشاند،روایت رسوایی سال 90 توانست به کمک پاره ای مقوا یک واقعیت را به یک مجاز فروکاهد،مجازی مقوایی از امام که به خلاف واقعیتش ،نه بعد و عمق دارد و نه صلابت و استحکامی.آنچه آن دو سرباز زیر بغلش را گرفته بودند تصویری مجازی و کاغذین از یک رهبر بود که فقط دو بعد داشت و آنقدر سست و شکننده بود که به کار هیچ تکیه کردنی نمی آمد و اینگونه است که روایت ها کژ و کاهلی از انقلاب،به سادگی واقعیت را به مجاز تبدیل می کنند به خلاف روایت های راستگو از انقلاب که مجاز را واقعی می سازند.
آنچه اتفاق افتاده حاصل یک سوء سلیقه و نادانی دوست است که در کشاکش روزگار ما بارها پایه وهن و سستی اندیشه های ناب حضرت امام قدس سره شده است.موضوعی که بارها هشدار داده ایم پرداختن به مکتب امام را نباید وسیله کوبیدن و تسویه حساب قرارداد موضوع امام را نباید با آن حساسیت و عمقی که دارد با ابداع واختراع سایت های خلق الساعه و گروه ها و جمعیت های قشری تبلیغ و ترویج کرد بهترین راه ترویج اندیشه های ناب امام انتشار محتوای بدون سانسور و تقطیع های مصرف گرایانه کلام ایشان است امام را با روایت خودشان از رسانه ها پخش کنیم و ادبیات خودمان را بر مکتب امام سوار نکنیم شیوه انتشار کاریکاتوری بیانات حضرت امام (س) آب به آسیاب دشمن انقلاب است.
سی و سه سال پس از ثبت آن واقعیت،مجازها جان گرفتند به جای "واقعیت"ی که از پلکان فرود آمد و نماد تغییر در سرنوشت ایرانیان شد،"مجاز"ی به دست ماموران گذاشتند تا هر کدام،یک گوشه اش را بگیرند و از پلکان تازه پایین بیاورند و این،معجزه روایتی ناراست از انقلاب بود که این بار،واقعیت را به مجاز بدل کرد.اگر روایت راستگوی سال 57 می تونست از مجاز پلکان،واقعیت انقلاب را روی خاک ایران بنشاند،روایت رسوایی سال 90 توانست به کمک پاره ای مقوا یک واقعیت را به یک مجاز فروکاهد،مجازی مقوایی از امام که به خلاف واقعیتش ،نه بعد و عمق دارد و نه صلابت و استحکامی.آنچه آن دو سرباز زیر بغلش را گرفته بودند تصویری مجازی و کاغذین از یک رهبر بود که فقط دو بعد داشت و آنقدر سست و شکننده بود که به کار هیچ تکیه کردنی نمی آمد و اینگونه است که روایت ها کژ و کاهلی از انقلاب،به سادگی واقعیت را به مجاز تبدیل می کنند به خلاف روایت های راستگو از انقلاب که مجاز را واقعی می سازند.
آنچه اتفاق افتاده حاصل یک سوء سلیقه و نادانی دوست است که در کشاکش روزگار ما بارها پایه وهن و سستی اندیشه های ناب حضرت امام قدس سره شده است.موضوعی که بارها هشدار داده ایم پرداختن به مکتب امام را نباید وسیله کوبیدن و تسویه حساب قرارداد موضوع امام را نباید با آن حساسیت و عمقی که دارد با ابداع واختراع سایت های خلق الساعه و گروه ها و جمعیت های قشری تبلیغ و ترویج کرد بهترین راه ترویج اندیشه های ناب امام انتشار محتوای بدون سانسور و تقطیع های مصرف گرایانه کلام ایشان است امام را با روایت خودشان از رسانه ها پخش کنیم و ادبیات خودمان را بر مکتب امام سوار نکنیم شیوه انتشار کاریکاتوری بیانات حضرت امام (س) آب به آسیاب دشمن انقلاب است.