درهفته دولت خاطرات دولتمردانی که محضر حضرت امام خمینی را درک کرده اند شنیدنی است. ابوالقاسم سرحدی زاده وزیر کار دولت شهید رجایی از جمله دولتمردانی است که پیش و پس از انقلاب اسلامی محضر حضرت امام خمینی را درک کرده است.
او که درپیش از انقلاب اسلامی سالیانی زندان را تجربه کرده بود دردولت شهید رجایی وزیر کار شد. در دوران وزارت او بود که اختلافات مجلس و شورای نگهبان درباره مسائل کارگری زمینه ساز تشکیل مجمع تشخیص مصلحت نظام شد.آن چه درپی می آید بخش از خاطرات سرحدی زاده است برگرفته شده از کتاب داستان مبارزه و استقامت است که درموسسه تنظیم و نشر آثار حضرت امام خمینی(س)آماده چاپ است.
در شورای مرکزی حزب پنج روحانی حضور داشت که عبارت بودند از :شهید بهشتی،شهید باهنر،جناب آقای خامنه ای ،جناب آقای هاشمی رفسنجانی جناب آقای موسوی اردبیلی.این پنج نفر موسسان حزب بودند،اصلا بنیانگذار حزب این پنج نفر بودند.ارتباط حزب با امام از طریق همین پنج نفر بود و البته گاهی پیش می آمد که شورای مرکزی با حضرت امام ملاقات داشت،اما عمده ی مشکلات کشوری و انقلاب را این پنج نفر در خدمت امام می رفتند و مطرح می کردند. من این طور تصور می کنم که حضرت امام نمی خواستند که از ابتدا روحانیت قدرت سیاسی و اجرایی را در دست داشته باشد.چون ابتدا بازرگان را انتخاب کردند،بعد بنی صدر انتخاب شد و به یاد دارم که در مناقشه هایی که وجود داشت نظرات این بزرگواران این بود که قدرت اصلا در دست بنی صدر قرار نگیرد.خطرناک می دیدند وجود بنی صدر را در موقعیت جمهوری اسلامی و این را به حضرت امام هم گفته بودند که ما قضاوت مان را جع به بنی صدر قضاوت مثبتی نیست و این آدم را آدمی نمی بینیم که نظر خوشی نسبت به انقلاب داشته باشد.علی رغم این ها در حالی که حزب در مقابل بنی صدر،جلال الدین فارسی را مطرح کرده بود به عنوان ریاست جمهوری،حضرت امام فرموده بودند که بهتر است آقای فارسی نباشد.(1)
حضرت امام اصولا دوست نداشتند که به اصطلاح همه قدرت در یک کانونی به نام حزب جمع شود.کما این که بعد ها هم ایشان دستور داده بودند که حزب در امر انتخابات در تمام شهرستان ها دخالت نکند.اگر یادتان باشد در اولین برخوردی که با حزب جمهوری کردند گفته بودند که این حزب فقط در خود تهران فعالیت کند.حتی روحانیت مبارز را هم گفته بودند،شما حق ندارید در شهرستان ها دخالت کنید.جامعه ی مدرسین و روحانیت،همه را گفته بودند در همان شهری که هستند،در همین حد دخالت کنند.مردم را هم که به حال خودشان بگذاریم،تا خودشان تصمیم بگیرند.دخالت سراسری نکنند.امام درباره ی تجمع قدرت در یک کانون خاص،حالا حزب باشد یا روحانیت اصلا نظر خوبی نداشتند .دیگر این که اصولا دوست داشتند که روحانیت در این کارها زیاد دخالت نکند.
1-حضرت امام دردی ماه 1358 طی نامه ای به مدرسان حوزه علیمه قم درخصوص انصراف آقای جلال الدین فارسی از نامزدی انتخابات ریاست جمهوری فرمودند:جناب آقای جلال الدین فارسی؛ با آن که شخص شایسته ای است لکن ایرانی الاصل نیستند. آقایان مدرسین قم این مطلب را اعلام کنند.ضمنا آقایان بدانند احمد به من خیانت نمی کند،و مورد وثوق من است.اگر مطلبی از من نقل کرد،خلاف نمی گوید.(صحیفه امام،ج 12،ص 115)