یک رزمنده دوران دفاع مقدس که پیش از این به انتشار فایل صوتی از سوی احمد منتظری اعتراض کرده بود، به حکم اخیر دادگاه در محکومیت فرزند آیت الله منتظری نیز طی یادداشتی واکنش نشان داد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، در یادداشت جواد امام که برای جماران ارسال شده، آمده است:
دادسرای ویژه روحانیت قم، اخیرا درباره حکم حجتالاسلام و المسلمین احمد منتظری، بیانیهای صادر کرده است که طی چهار بند، دلایل و توجیهات خود را برای حکم 21 سال حبس و خلع لباس فرزند ارشد مرحوم آیتالله العظمی منتظری، آوردهاند. غرض در این نوشته بررسی همه بندهای آن بیانیه نیست، منتها یک بند آن (بند 3) برای اینجانب، سوالاتی ایجاد کرد که در ادامه و بعد از اشاره به بند یاد شده، نکاتی عرض میشود:
«3-موضعگیری و محکومیتِ اقدام احمد منتظری توسط دلسوزان نظام، اعم از شخصیتها و جریانهای مختلف سیاسی از همدلی و اتحاد گروههای مختلف در دفاع از آرمانهای امام راحل و نظام اسلامی حکایت داشت.»
چرا این بخش از بیانیه مرا واداشت که واکنشی داشته باشم؟
چون من نیز جزء کسانی بودم که نسبت به اقدام آقای احمد منتظری وسایردست اندرکاران سایت مربوطه در زمان انتشار آن فایل صوتی، معترض بودم و در همین زمینه یادداشتی از اینجانب در مورخ 30/05/95 با عنوان «بیانصافی تا کجا؟» منتشر شد که از عنوان نیز بر میآید تا چه میزان از اقدام نسنجیده آقای احمد منتظری گلهمند بودم. یعنی خوشبختانه یا متاسفانه من هم در دایره موضعگیران و محکومکنندگان بودم.
- چرا خوشبختانه؟
خیلی از رسانهها، عنوانی که برای بنده در آن یادداشت انتخاب کردند «یک رزمنده دفاع مقدس» بود و نوشتند: «واکنش صریح یک رزمنده دوران دفاع مقدس به فرزند آیتالله منتظری» خوشحال بودم و هستم که مرا بهعنوان یک رزمنده میشناسند و از رزمنده دوران دفاع مقدس هم این انتظار میرفت و میرود که نسبت به جفاهایی که به اماماش میرود، بیتفاوت نباشد. من نیز در آن زمان در حد وسع و احساس مسؤلیت خود، واکنش نشان دادم و در همان مطلب سعی کردم خطاهایی که صورت گرفته است را بازگو کنم تا تصورات نادرستی که آن فایل صوتی ممکن بود ایجاد کند را برطرف کرده باشم. خدا را شکر و سپاس اگر آن تلاش مختصر تا حدی برخی سوء تفاهمات راجع به اتفاقات سال ۶۷ را برطرف کرده باشد، برایم به عنوان یک ادای وظیفه کافی است.
- چرا متاسفانه؟
متاسفام از اینکه آن تلاش بنده با آن نیت خیری که در ادای دین وانجام تکلیف داشتم، بهانهای شد برای حکمی که به نظر اینجانب، نمیتواند درست باشد و نسبتی با انصاف ندارد. اگر کار منصوبین آقای منتظری را مصداق بیانصافی میدانستم، این حکم را نیز منصفانه نمیدانم. لذا صمیمانه و مشفقانه امید دارم این حکم در مرحله تجدید نظر رد وکان لم یکن تلقی گردد، واکنشهایی از این دست به اقدام ایشان و نظایر آن به مراتب ابهام آفرینتر بوده و نه تنها در دفاع از نظام کمکی نمیکند بلکه بر حجم تردیدها و سؤالها میافزاید از این رو معتقدم در اینگونه موارد که سوال و شبههای در جامعه ایجاد میشود، بهترین راه برخورد با آن، تنویر افکار ،روشنگری مطلعان و دلسوزان وپاسخ گوبودن مسئولان مربوطه است، نه برخوردهای سفت و سخت قضایی.
لذا از صیمیم قلب امیدوارم در مراحل بعدی و تجدید نظر، حکم فرزند ارشد آیتالله منتظری شکسته شود و راه برای گفتوگوهای آزاد و انتقادی در جامعه و رسانهها فراهم شود گردد. برخوردهای حاد قضایی از این دست بیش از هرچیز این شائبه را در اذهان ایجاد خواهد کرد که به علت ضعف منطق، از حربه ارعاب استفاده میشود. اگر واقعا اعتقاد دارید همه «شخصیتها و جریانهای مختلف سیاسی» به اقدام آقای احمد منتظری مبنی بر انتشار آن فایل صوتی، واکنش نشان دادند، اجازه دهید، مسئله در سطح نقد و انتقاد علاقمندان به نظام ادامه یابد و احکام قضایی، این صحنه و تنویر افکار را به هم نزند، که در غیر اینصورت، مطمئن باشید نه تنها مشکلی حل نمیشود که موضع بدخواهان و فرصتطلبان بیشتر تقویت میشود و ما که سعی داشتیم با منطقی صحیح از امام (ره) مظلوممان دفاع کنیم، به یکباره به ظالمانی بیمنطق تبدیل میشویم که فقط منتظر حبس و خلع لباس از احمدآقای منتظری بودیم. امید آن که تذکرات مشفقانهای از این دست از سوی همان کسانی که منتقد عمل آقای احمد منتظری بودند، به نقض حکم ایشان بینجامد.
جواد امام، آذر 95