جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

شیوۀ زندگی و رهبری رؤسای حکومت اسلامی از نگاه امام/ حکومت اسلام، حکومت قانون است

کد خبر: ۱۴۹۲۹۷
شیوۀ زندگی و رهبری رؤسای حکومت اسلامی از نگاه امام/ حکومت اسلام، حکومت قانون است

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران- یکی از سخنان جالب توجه امام در دوران حضور در نوفل لوشاتو، تشریح شیوۀ زندگی و رهبری رؤسای حکومت اسلامی اسلامی است.

ایشان در روز هفدهم آبان ماه 1357 در جمع دانشجویان و ایرانیان مقیم خارج می گویند:

اسلام آن اسلامی است که در نیم قرن فتح کرد تمام این ممالک را، برای اینکه آدمشان کند. نه فتح اسلام مثل فتح ـ سلطنت های ـ سلطانهای دیگر، مثل فتح نادر شاه است؛ خیر. آن طرز حکومت اسلام طرز حکومت آدم‏سازی است. شما خود رؤسای اسلام را باید ملاحظه کنید مثل پیغمبر اکرم که رئیس اسلام است، امیرالمؤمنین که بعد از او رئیس اسلام بود. شما خود آنها را ببینید که وضعشان چه جوری بوده. دیکتاتوری بوده است؟

پیغمبری که با مردم دیگر وقتی می‏ نشست معلوم نبود آقا کدام است و نوکر کدام است و ـ عرض می‏کنم که ـ اصحاب کدامند و خود پیغمبر کدام است. پیغمبری که با مردم همان جور می‏ نشست و با هم همان طور جلسه می‏کردند، و همان طور جلسه‏شان جلسۀ بنده ‏ها و فقرا بود، و زندگی‏اش زندگی فقرا بود، و بیت‏المالْ مالِ مردم بود و هیچ تصرف نمی‏کرد، مثل یکی از فقرا زندگی می‏کرد و با مردم وقتی که معاشرت می‏کرد، وقتی که اعلام می‏کرد و اعلام کرد به اینکه هر کس حقی دارد به من بگوید، یکی پیدا نشد ـ غیر یک نفر آدمی که اشتباه گفت برای یک غرضی ـ که بگوید تو دهشاهی از ما برداشتی، که بگوید یک ظلمی تو به من کردی. این آخر عمر فرمود هر که حقی دارد به من بگوید. هیچ کس پیدا نشد که بگوید تو به ما یک ظلمی کردی، یک بدی گفتی ـ عرض می‏کنم که ـ به این ملت یک ـ نعوذباللّه‏ ـ خیانتی کردی. فقط یکی در بین اینها پاشد گفت شما یک شلاق به من زدی! گفت به او بیا عوض آن را[بزن]؛ گفت به اینجای من ـ گفت ـ بیا عوض آن را بزن. گفت نه، برهنه بودم. برهنه[شد]. بعد رفت بوسید آنجا را؛ گفت که من این را گفتم که اینجا را ببوسم. یعنی دروغ گفتم؛ نه، نکرده بودی. شما در حکومتهای دنیا یک همچو حاکمی پیدا کنید. ما یک همچو حاکم، دنبال یک همچو حاکم می‏گردیم. البته نمی‏توانیم پیدا کنیم این جور اما دنبال این می‏گردیم که لااقل به بعض احکام این حاکم عمل بکند؛ خیانت نکند به این ملت، نخورد مال این ملت را، برندارد مال این ملت را ببرد به امریکا و به سایر ممالک، و ویلا برای خودش و بچه‏ هایش و طایفه‏ اش درست بکند!

پیغمبر وقتی که از دنیا رفت هیچ چیز نداشت. این هم آن حاکم دوم که دیگر توسعۀ حکومتش سرتاسر شرق را گرفته بود و تا اروپا هم رفته بود تقریباً. آن هم آن حاکم که زندگی‏اش ـ یک پوست داشت، آنجا شبها روی آن دوتایی (زن و شوهر) می‏خوابیدند، که حضرت امیر باشد و فاطمۀ زهرا ـ سلام‏اللّه‏ علیها ـ و روزها علف شترش را روی آن می‏ریختند که علف بخورد آن. این بارگاه، تخت و بارگاه اعلیحضرت سلطان! کار می‏کرد، مثل سایر عمله‏ها کار می‏کرد! نداشت این جایی را ... نداشت. نه کار می‏کرد که جمع بکند، کار می‏کرد و وقف می‏کرد. همان روزی که با او بیعت کردند، بیل و کلنگش را برداشت رفت سراغ کاری که انجام می‏داد! آنجا یک چشمه‏ ای را می‏خواست حفر کند؛ خودش با دست خودش حفر کرد. وقتی درآمد، تبریکش کو؟ گفت خوب این تبریک را برای ورثه بگو، بیاور قلم و کاغذ. و قلم و کاغذ[آوردند]. همان وقت وقف کرد برای یک جهتی. آن هم زندگی و خوراکش که از نان جو نگذشت؛ بالاتر نبود؛ آن هم چند تا لقمه بود. ما یک همچو حاکمی، دنبال این می‏گردیم. پیدا نمی‏کنیم البته؛ خود ایشان هم فرمود که خوب، شما طاقت ندارید اینقدر لکن تقوا داشته باشید.

ما دنبال یک حاکم تقوادار، تقوای سیاسی لااقل داشته باشد، نخورد مال این ملت را، هدر ندهد مال این ملت را، ما دنبال این می‏گردیم. ما[که]می‏گوییم حکومت اسلامی، می‏خواهیم یک حکومتی باشد که یک قدری شبیه باشد به این حاکمه ای ما. اینها کجای حکومت اسلام دیکتاتوری بوده است که آقایان سخت از این می‏ترسند! دیکتاتوری چیست؟ حکومت اسلامْ حکومت قانون است. اگر شخص اول مملکت ما در حکومت اسلامی یک خلاف بکند، اسلام او را عزلش کرده. یک ظلم بکند، یک سیلی به یک کسی بزند ـ ظلماً ـ اسلام او را عزلش کرده، او دیگر قابلیت از برای حکومت ندارد. این دیکتاتوری است؟ حکومت قانون است، قانون خدا؛ یعنی حاکم، یعنی شخص اول مملکت، اگر یک کسی یک چیزی داشته باشد، شکایتی داشته باشد از او، پیش قاضی می‏رود و او را حاضرش می‏کند و او هم حاضر می‏شود. چنانکه شد، حضرت امیر این کار را کرد. ما هم یک همچو حکومتی می‏خواهیم: حکومت قانون. قانون، آن هم آن قانون؛ آن هم قانون مترقی اسلام.

انتهای پیام

دیدگاه شما