جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

در مصاحبه سوم آبان ۵۷ با خبرگزاری فرانسه؛

تأکید امام خمینی (س) بر بسط آزادی ها و افزایش امکانات ترقی واقعی مردم/ رژیم اسلامى با استبداد جمع نمى ‏شود

کد خبر: ۱۴۷۵۵۸
تأکید امام خمینی (س) بر بسط آزادی ها و افزایش امکانات ترقی واقعی مردم/ رژیم اسلامى با استبداد جمع نمى ‏شود

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران: امام خمینی (س) سوم آبان ماه سال 1357 در نوفل لوشاتو گفت و گویی با خبرنگار خبرگزارى فرانسه‏ داشته اند و به سؤالاتی در مورد آینده ایران پاسخ می دهند که مشروح این گفت و گو را در ادامه می خوانید:

درباره تحول وضع در ایران امروز چه فکر مى‏ کنید؟ فکر نمى‏ کنید که به یک بن بست رسیده است و با انعطاف ظاهرى سیاست شاه، تجدید نظرى در استراتژى شما مؤثر خواهد بود؟

وضعیت رژیم است که به بن بست کشیده شده است. رژیم مى‏ خواهد راه حل خود را به ملت تحمیل کند. مردم در بن بست نیستند؛ مردم مى‏ خواهند این رژیم نباشد. هر راه حلى که منجر به بقاى این رژیم گردد مواجه با بن بست مى ‏شود؛ زیرا مردم آن را نخواهند پذیرفت.

شما گفته‏ اید نمى ‏ترسید که رشته قیام عمومى به دست کمونیست ها و چپی هاى افراطى بیفتد. با وجود این یکشنبه (22 اکتبر 78) هزار و پانصد دانشجوى دانشگاه تهران با شعارهاى کمونیستى تظاهر کردند. این امکان، این فرض را مى ‏دهد که کمونیسم اسطوره نیست بلکه وجود دارد و سازمان مى‏ یابد.

اگر فرض کنیم تمام این هزار و پانصد نفر- و حتى چند برابر این عده- مارکسیست واقعى بوده باشند، در برابر سى میلیون نفر که به نام اسلام قیام کرده ‏اند نیرویى به حساب نمى‏ آیند. اما مسأله مهم این است که با توجه به گذشته، عده مارکسیست ها بسیار کمتر شده است. علت آن است که اسلام در ابعاد سیاسى، اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى، نیازهاى مردم را براى ترقى واقعى بر مى ‏آورد. وقتى ما با وجود این رژیم که علیه اسلام است و کارش ناراضى ‏تراشى است، به این کار بسیار با اهمیت از راه اقناع جوانان توانا شده‏ ایم، همین امر نشان مى ‏دهد که در صورت استقرار یک حکومت اسلامى و بسط آزادی ها و افزایش امکانات ترقى واقعى براى مردم، مى ‏توان از راه بحث و اقناع- با عملى کردن اسلام- آنها را که خواهان حقیقت و عدالتند به دامن اسلام بازگرداند.

شما آقاى مهندس بازرگان را به حضور پذیرفتید و آقاى دکتر کریم سنجابى نیز به پاریس مى ‏آید؛ و گفته مى‏ شود آیت اللَّه شیرازى هم خواهد آمد. معروف است که همه اینها هوادار سیاست آشتى هستند. آیا شما به این سیاست ملحق مى‏ شوید؟ آیا فکر مى ‏کنید در میان مخالفان سیاسى، جبهه ملى و دیگران، مردانى با وزن و اعتبار کافى براى جانشینى این دولت وجود دارد؟

من با روش آشتى و بینابینى مخالفم و از اول هم با این روش مخالف بودم. علت هم آن است که این کار نه رژیم شاه را از بن بست خارج مى‏ کند- چرا که علت در بن بست قرار گرفتنش برنامه‏ هایى است که مأمور اجرایشان بوده است- و نه از فشار و اختناق و کشت و کشتار مى‏ کاهد. اگر همه به طور روشن و قاطع این موضع را اتخاذ کنند که رژیم شاه باید برود، دیگر رژیم ناگزیر مى ‏شود سیاست خسته کردن را از راه کشتارهاى مستمر و روش هاى تازه فشار و اختناق کنار بگذارد و پیروزى ملت نزدیکتر مى‏ شود. کسانى که لیاقت سرنگون کردن این رژیم را داشته باشند، البته با این کار خود ثابت مى ‏کنند که توانایى اداره کشور را نیز دارند.

شما اظهار کردید که مقامات روحانى شیعه قصد ندارند خود حکومت کنند. آیا فکر مى‏ کنید که مخالفان سیاسى قادر به این کار هستند بدون آنکه خطر وخیمتر شدن جدى وضع در بین باشد؟

در صورتى که شرط فوق را به دست بیاورند- با حمایت مردم و روحانیت- مخالفانى که وصفشان در سؤال بالا گذشت به این کار قادر مى‏ شوند.

در غرب فکر مى‏ کنند که رفتن شاه یک خلأ خطرناک به وجود مى ‏آورد. آیا مى‏ توانید سازش موقتى را با این سلسله، شاه یا فرزندش، به شرط آنکه واقعاً سلطنت کند و نه حکومت، مورد توجه قرار دهید؟

- این خلئى که شما از آن صحبت مى‏ کنید هم اکنون وجود دارد؛ و مشخصه رژیم هایى نظیر رژیم شاه، این است که کشور را میان بن بست و خلأ نگاه مى ‏دارند و کشور را به خرابى و تباهى مى ‏برند. براى خارج شدن از بن بست و خلأ، باید این رژیم جاى خود را به رژیمى بسپرد که مبعوث ملت مسلمان باشد.

مسلّم است که رژیم در پى آشتى است و جداً در آرزوى بازگشت شما به ایران است. آیا شما به طور قطعى این امر را تا وقتى شاه در ایران است منتفى مى‏ دانید؟

تا وقتى شاه در ایران است، من به ایران باز نمى‏ گردم.

شما قدرت هاى بزرگ را محکوم مى‏ کنید. این امر، این احساس را برانگیخته است که شما سرسخت و آشتى ناپذیرید. آیا نمى ‏توانید در این محکومیت، محض اطمینان به افکار عمومى غرب که با قیام مردم کشور شما همدردى مى‏ کنند، تخفیف قائل بشوید؟

من دولت هاى بزرگ را در تجاوز به حقوق مردم کشور محکوم مى‏ کنم، و نه مردم این کشورها را. از مردم غرب که از قیام مردم ایران حمایت مى‏ کنند اظهار سپاسگزارى کرده و مى‏ کنم.

از قرار، ترجیح شما یک جمهورى اسلامى است. از قول شما گفته ‏اند که کار رژیم سلطنتى به استبداد مى‏ کشد، با وجود این هستند رژیم هاى جمهورى اسلامى که از بعضى از رژیم هاى سلطنتى استبدادى‏ ترند. در این باره چه نظر دارید؟

دولت هاى استبدادى را که وجود دارند نمى ‏توان حکومت اسلامى خواند تا شما بتوانید سلطنتى آن را با جمهورى آن مقایسه کنید. رژیم اسلامى با استبداد جمع نمى‏ شود. آن رژیم هاى جمهورى هم که استبدادى هستند در اسم جمهورى هستند و در محتوا سلطنتى.

آیا شما به طور دائم از همکارى مشاوران لایق که شما را در اتخاذ یک سیاست واقع‏بینانه در زمینه مسائل اقتصادى و سیاسى کمک کنند، برخوردارید؟

در کشور ایران، افراد لایق بسیار وجود دارند. رژیم حاضر مانع از آن است که این استعدادها در سازندگى کشور به کار دعوت شوند. این استعدادها موافق وظیفه اسلامى، اطلاعات و نظرهاى خود را به اطلاع من مى‏رسانند.

آیا شما مى ‏پذیرید شرایط جدید و مشخصى را براى تشکیل یک دولت گذرا و انتقالى پیشنهاد کنید؟

این حکومت انتقالى با سقوط شاه باید تشکیل گردد و البته شرایط آن اعلام خواهد شد.

(صحیفه امام، جلد 4، صفحه 147)

انتهای پیام

دیدگاه شما