یک تحلیلگر اصولگرا با بیان اینکه انتظارات این بود که ترمیم کابینه دولت در حوزه اقتصادی و اجرایی باشد نه حوزه فرهنگی - اجتماعی، اظهار کرد: این امر نشاندهنده آن است که این جابهجاییها به خواست آقای رئیسجمهور و در جهت ترمیم کابینه صورت نگرفته است.
ناصر ایمانی در گفتوگو با خبرنگار پایگاه اطلاعرسانی و خبری جماران، در خصوص تغییرات صورت گرفته در کابینه دولت گفت: این تغییرات تنها در حوزه فرهنگی -اجتماعی صورت گرفته است، درحالیکه انتظارات این بود که اگر قرار است تغییری در دولت صورت گیرد در حوزه اقتصادی- اجرایی باشد.
وی ادامه داد: این نشاندهنده آن است که این تغییرات بر اساس خواست رئیسجمهور و در راستای ترمیم کابینه نبوده است، دلایل آنهم مشخص است؛ استعفای آقای جنتی مسائل شخصی بود و ربطی به مسائل کاری نداشت.
این فعال اصولگرا خاطرنشان کرد: وزیر آموزشوپرورش هم درواقع استعفا ندادند و آقای روحانی بهنوعی ایشان را برکنار کردند و اساساً معلوم نشد که چرا رئیسجمهور علیرغم میل آقای فانی ایشان را برکنار کرد؛ در ضمن انتخاب آقای نجفی بهجای ایشان نیز شائبههای خاصی را در مورد سیاسی و انتخاباتی بودن این برکناری پیش میآورد. چراکه کسی که قرار است تنها 6 ماه وزیر باشد، قدرت و فرصت برنامهریزی بلندمدت را در وزارت خانه خود ندارد، این وزیر باید امورات را بهنوعی بگذراند تا تکلیف رئیسجمهوری آینده مشخص شود. به این مسئله سابقه فعالیتهای سیاسی و انتخاباتی آقای نجفی را هم اضافه کنید که در این صورت شائبه انتخاباتی بودن این جایگزینی بیشتر تقویت میشود.
ایمانی در پاسخ به این مسئله که ایشان اولین گزینه آقای روحانی برای پست وزارت آموزشوپرورش در سال 92 بودند، گفت: درست است که ایشان اولین گزینه آقای روحانی در سال 92 برای آموزشوپرورش بودند اما یعنی در این سه و نیم سال آقای رئیسجمهور هیچکس دیگری را که قدرت اداره وزارت آموزشوپرورش را داشته باشد، پیدا نکردند؟ و دوباره مجبور شدند به سراغ آقای نجفی بروند؟ اینیک مقدار هم باعث تعجب است و هم باعث تأسف
وی تأکید کرد: در مجموع برداشت من این است که مشکل اول کشور در حال حاضر مشکل اقتصادی و اجرایی است و اگر قرار بود تغییری صورت گیرد باید در این حوزهها صورت میگرفت، حوزه فرهنگی در اولویتهای بعدی قرار داشتند.
این تحلیلگر سیاست داخلی در خصوص تغییرات در وزارت ورزش گفت: تنها تغییری که واقعاً استعفا بود و به دلیل مسائل کاری صورت گرفت، استعفای آقای گودرزی بود، مشکلات زیادی در وزارتخانه ایشان وجود داشت و اهل ورزش دلخوشی از مدیریت او نداشتند و حتی زمانی که ایشان استعفا کرد کسی به خاطر این کنارهگیری تأسف نخورد. این امر نشاندهنده آن بود که این وزارت خانه واقعاً نیازمند تغییرات بود؛ اما تغیر در دو وزارت خانه ارشاد و آموزشوپرورش جای تأمل دارد.
وی در خصوص انتخاب احتمالی صالحی امیری و سلطانی فر بهعنوان وزیران ورزش و ارشاد، عنوان کرد: آقایان صالحی امیری و سلطانی فر هم در کنار آقای نجفی بهعنوان وزرای این سه وزارت خانه، ازاینجهت که هر سه نفر اینها در ابتدای دولت آقای روحانی از طرف ایشان به مجلس معرفی شدند و از مجلس نهم رأی اعتماد نگرفتند قابلتأمل است. درست است که مجلس در این مدت تغییر کرده است و احتمال دارد که این افراد در این مجلس رأی بیاورند، اما سؤال اینجا است که آیا واقعاً رئیسجمهور کسان دیگری را برای این پستها نداشت که معرفی کند؟
این اقدام آقای رئیسجمهور میتواند دو معنا داشته باشد، یک معنای آن میتواند لجاجت باشد و معنای دوم این است که ایشان گزینههای دیگری ندارند. اگر در روزهای اول ریاست جمهوری، ایشان کسانی که بهعنوانمثال در مجمع تشخیص با آنها کارکرده بود بهعنوان وزیر معرفی میکرد اشکالی نداشت. در آن زمان ممکن بود شناخت و اعتماد کافی نسبت به افراد دیگر وجود نداشت باشد؛ اما اینکه بعد از سه سال و نیم بازهم از همان افراد وزیر انتخاب میکنند، بازتاب خوبی ندارد. من به تواناییهای این افراد احترام میگذارم، اما صرفنظر از این تواناییها اینکه هر سه نفر قبلاً به مجلس معرفیشدهاند و رأی نیاوردهاند، معرفی دوباره آنها خوشآیند نیست.
ناصر ایمانی در تشریح دلایل مخالفت خود با این تغییرات گفت: من به دو جهت با این تغییرات در هیئت دولت موافق نیستم. اول اینکه زمان این تغییرات زمان مناسبی نبود، تغییری که همه، هم جناح اصولگرا و هم اصلاحطلب خواستار آن بودند، تغییر میاندورهای بود و باید خیلی قبلتر از این صورت میگرفت. معمولاً وقتی دو سال از ریاست جمهوری میگذرد، باید تغییرات لازم ایجاد شود، نه اینکه شش ماه مانده به انتخابات ریاست جمهوری این اتفاق بیفتد. جنبه دوم نیز تغییر در این سه وزارت خانه بهجای وزارتخانههای اقتصادی بود که تعجب همه را برانگیخت، همه انتظار داشتند که حداقل یکی از این تغییرات در حوزه اقتصاد باشد؛ تا قبل از این، صحبتها در مورد تغییرات در وزارتخانههای رفاه، اقتصاد و صنایع بود ولی وزارتخانههای دیگری که صحبتشان نبود بهیکباره تغییر کرند.
وی در پایان در مورد وزارت خانه ارشاد و دشواریهای کار در این وزارت خانه اظهار داشت: وزارت خانه ارشاد وزارتی است که خیلی سخت وزیری میتواند در آنهمه دیدگاههای فرهنگی و هنری را راضی نگاه دارد و انصافاً هم اداره وزارت ارشاد نسبت به وزارتخانههای دیگر کار سخت و دشواری است؛ اصلاً هم فرقی نمیکند که دولت متعلق به چه جناحی باشد، بعد از انقلاب تمام وزرای ارشاد ولو اینکه عملکردشان مثبت هم بوده باشد، مخالفان جدی هم داشته است؛ اما در مورد عملکرد آقای جنتی چون در حوزه تخصصی من نیست نمیتوانم نظر بدهم.