پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران: امام خمینی (س) همواره بر انگیزه الهی نهضت اسلامی تأکید داشتند. ایشان در این راستا و در پیروی از آیه شریفه «إنا لله و إنا علیه راجعون» بود که معتقد بودند همه باید شهادت را به آغوش بکشند.
بنیانگذار جمهوری اسلامی در قسمت ابتدایی سخنرانی که یک روز پس از شهادت شهیدان رجایی و باهنر داشتند تأکید دارند: «منطق ملت ما، منطق مؤمنین، منطق قرآن است: إِنا للَّهِ وَ إِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ. با این منطق، هیچ قدرتى نمىتواند مقابله کند. جمعیتى که- ملتى که- خود را از خدا مى دانند و همه چیز خود را از خدا مى دانند و رفتن از اینجا را به سوى محبوب خود، مطلوب خود مىدانند، با این ملت نمى توانند مقابله کنند. آن که شهادت را در آغوش، همچون عزیزى مى پذیرد، آن کوردلان نمى توانند مقابله کنند. اینها یک اشتباه دارند و آن اینکه شناخت از اسلام و شناخت از ایمان و شناخت از ملت اسلامى ما ندارند. آنها گمان مى کنند که با ترور شخصیت ها، ترور اشخاص، مى توانند با این ملت مقابله کنند؛ و ندیدند و کور بودند که ببینند که در هر موقعى که ما شهید دادیم ملت ما منسجمتر شد.
ملتى که قیام کرده است. در مقابل همه قدرتهاى عالم، ملتى که براى اسلام قیام کرده است، براى خدا قیام کرده است، براى پیشرفت احکام قرآن قیام کرده است، این ملت را با ترور نمى شود عقب راند. آنها گمان مىکنند که افکار مؤمنین و ملت بپاخاسته ما همچون افکار غربزده ها و غرب است که جز به دنیا فکرى نمى کنند و جز متاع دنیا را نمى بینند، آنها هم آن طورند.
ملتى که از اول، از صدر اسلام و پیشوایان آن جان خودشان را فدا کردند براى هدف خودشان، که آن خدا و اسلام است، به این مسائل و به این امور از بین نخواهند رفت و سستى نخواهند داشت. ملت ما، ملت عزیز ما در تاریخ خوانده است که على بن ابى طالب- سلام اللَّه علیه- با دست یکى از همین منافقین، با دست یکى از همین اشخاصى که به صورت اسلام، [اما] از اسلام جدا بودند، فرق مبارکش شکافت. ملت ما چون على بن ابى طالب را فدا کرده است از براى اسلام، فدا کردن امثال این شهدا براى ملت ما یک مسأله مهم نیست، گرچه خود واقعه و خود این افرادى که شهید شده اند در نظر همه ما عزیز و ارجمندند؛ و آقاى رجایى و آقاى باهنر هر دو شهیدى که با هم در جبهه هاى نبرد با قدرت هاى فاسد همجنگ و همرزم بودند. و مرحوم شهید رجایى به من گفتند که من بیست سال است که با آقاى باهنر همراه بوده ام و خداوند خواست که با هم از دنیا هجرت کنند و به سوى او هجرت کنند. کسى که هجرت را به سوى خدا مى داند و شهادت را فوز عظیم مى داند، و شهدایى که در صدر اسلام و از صدر، اسلام تا کنون داده است عالیتر و بالاتر از تمام افرادى هستند که در این قرن موجودند. مثل على بن ابى طالب- سلام اللَّه علیه- و حسن بن على- سلام اللَّه علیه- و حسین بن على و اصحاب او- سلام اللَّه علیهم- و سایر ائمه ما- علیهم السلام- آنها همه عمر خودشان را صرف کردند تا اسلام را حفظ کنند و ما هم تمام عمرمان را باید صرف کنیم تا اسلام را که به دست ما سپرده [شده] است، حفظ کنیم.
من در عین حال که شهادت این دو بزرگوار براى من بسیار مشکل است، در عین حال، مى دانم که آنها به رفیق اعلى متصل شده اند و براى آنها آرامش هست و این طور گرفتاری هایى که الآن براى ما هست، دیگر براى آنها نیست و آنها رسیدند به مطلوب خودشان و از این جهت، به آنها و به خانواده هاى آنها و ملت اسلامى تبریک عرض مى کنم که چنین شهدایى تقدیم مىکنند. در عین حالى که مصائب اینها مشکل است براى ما، لکن کشور ما و ملت ما با تمام قدرت ایستاده اند تا همچو شهدایى تقدیم کنند. (صحیفه امام، جلد 15، صفحه 137)
امام خمینی (س) همچنین سه روز بعد یعنی 12 شهریور سال 60 در پیام کوتاهی به خانواده های این شهدا بر همین انگیزه های الهی تأکیده کرده و فرمودند: «من نمى دانم من به شما تسلیت بگویم یا شما به من. این آقایان متعهد به اسلام و مفید براى جامعه بودند. آنچه که موجب تسلى است این است که کار براى خدا است و چیزى که براى خدا است محفوظ است. امید است راهى که آنها رفتند ما هم برویم.» ( صحیفه امام، جلد 15، صفحه 164)
ایشان در واکنش به رفتارهای منافقین، این رفتارها از روی ضعف و نشانه نامردی می دانند و می فرمایند: « گمان نکنید که اینها از روى قدرت یک همچو کارهایى را انجام مى دهند، یک بمب در یک جا منفجر کردن، یک بچه دوازده ساله هم مى تواند او را بگیرد یک جایى بگذارد و خود او منفجر بشود. این قدرتى نیست، این کمال ضعف است. من ابن ملجم را از اینها مردتر مى دانم؛ براى اینکه او آمد در حضور مردم، کار خودش را کرد و خداوند او را لعنت کند. و اینها آن مردانگى آن نامرد را هم ندارند و به طور دزدى یک کارى انجام مى دهند و خودشان را اصلًا ظاهر نمى کنند. من آن عباس آقا که صدر اعظم ایران را در نزدیک مجلس با هفت تیر زد در حضور همه و خودش را بعد هم دید گرفتار مى شود، کشت او را مرد مىدانم و اینها را نامرد. اینهایى که از اینجا فرار کردند و از خارج دستور مى دهند که مردم را اغتیال کنند و به طور دزدکى بکشند، اینها تز نامردهاست.
من امیدوارم که کشور ما به همان طورى که در مقابل همه قدرتها ایستاد و ایستادگى کرد و زن و مردش و جوان و پیر مردش و بچه و بزرگش در مقابل، مشت ها را گره کرد و ایستاد و قدرت هاى بزرگ را از مملکت راند و به جهنم فرستاد، ان شاء اللَّه، الآن هم در صحنه هستند. و همه اینها ایستاده اند در مقابل این طور گرفتاریها صبر مى کنند. و منطق اینها این است که از خدا هستیم و به سوى خدا مى رویم. ما که از خدا هستیم و همه چیز ما از خداست، در راه خدا داریم [عمرمان را] صرف مى کنیم و باکى نداریم و این طور نیست که گمان کنیم که از اینجا که رفتیم، دیگر خبرى نیست. آنها باید بترسند که قیامت را هم در همین جا خیال مىکنند که هست، بعثت را هم در همین جا خیال مىکنند و آن را بعثت امت مىدانند، نه بعثت انبیا و قیامت را هم منکر هستند. آنها باید بترسند که مرگ حیوانى را بر مرگ انسانى ترجیح مى دهند. و اما جوانهاى ما و سردمداران ما، که براى شهادت حاضر و آغوش باز کردهاند براى شهادت، اینها باکى از شهادت ندارند. و ملت ما از این شهادتها بسیار دیده است و در این چند سال اخیر، صدها شهید داده و هزاران شهید و هزاران معلول و پایدار ایستاده است و امثال این آقایان که شهید شدهاند، در عین حال که در نظر ما بسیار ارجمند هستند، لکن آنها پیش خدا رفتند و ما به جاى آنها، اشخاصى داریم مکتبى؛ انسانهایى که به شهادت فکر مى کنند و داوطلب شهادت هستند.
و من امیدوارم که ملت ما انسجام خودش را بیشتر کند و در صحنه بیشتر از سابق حاضر باشد و امثال این تفالههایى که ماندهاند از رژیم سابق و از اشخاصى که فرار کردهاند، اینها را ان شاء اللَّه، با نظارت خودشان و با نظر خودشان، هرجا دیدند معرفى کنند و قواى انتظامى و نظامى و خصوصاً شهربانى، بیشتر قیام کند به امر انتظامات و نظام و سایر چیزها. و امیدوارم که شما پیروز باشید و شما پیروز هستید. (صحیفه امام، جلد 15، ص 140)
حضرت امام خمینی (س) اندکی پس از اولین سالگرد شهادت شهیدان رجایی و باهنر یعنی در 17 شهریور سال 61 نیز در مورد ارزش این شهدا و ضرورت الگوگیری از این افراد، فرمودند: «ارزش آقاى رجایى، ارزش آقاى باهنر، ارزش آقاى بهشتى و ارزش این ائمه جمعه مظلوم ما به این نبود که یک- مثلًا- دستگاهى دارد، ارزششان به این بود که «خودى» بودند، با مردم بودند، براى مردم خدمت مى کردند، مردم احساس کرده بودند که اینها براى آنها دارند خدمت مى کنند و لهذا آن همه تبلیغاتى که با دست هاى فاسد بر ضد مرحوم بهشتى- بالخصوص- آن قدر کارها کردند و نسبت به مرحوم رجایى هم، آن آدم فاسد آن قدر پافشارى کرد و اذیت کرد، مردم اعتنایى هیچ به او نکردند و همان طور با آنها رفتار کردند. مردم همان طور آن تلافی هایى که در آن وقت سر آن مظلوم در آمد، مردم درست کردند، بعد از فوت ایشان آن طور کردند. و همه شما باید وضعتان یک همچو وضعى باشد. و من امیدوارم که همه این وضع را توجه به آن بکنید و حفظش بکنید. بخواهید اسلام حفظ بشود. این وضع را باید حفظ بکنید. بخواهید که ایران حفظ بشود. همین را باید حفظش کنید. بخواهید خودتان محفوظ بمانید. همین را باید حفظ کنید. (صحیفه امام، ج16، ص 449)