جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

در سوگ اخلاق/ خوشامد گویی با رنگ و بوی تفتیش عقاید

اصغر میرشکاری

کد خبر: ۱۳۹۲۷۰
در سوگ اخلاق/ خوشامد گویی با رنگ و بوی تفتیش عقاید

حضرت امام خمینی(س) در تذکری اخلاقی چنین حکیمانه راهنمائی می کنند:«این مردم ... همه چیز را قبول دارند؛ این من و شما هستیم که هر جا بر خلاف مصلحت ما باشد اساس را مى‏گوییم قبول نداریم. هر جا هر کس بر خلاف من است این اصلًا مسلمان هم نیست و هر که بر وفق من است، اگر شمر هم باشد این ابوذر است! این یک مطلبى است که در باطن ذات هر کس هست. اصلاح کنید خودتان را. در باطن ذات همه هست که آن که با من خوب است خوب است؛ و آن که با من بد است بد. نه آنکه به حسب حکم خدا خوب است و به حسب واقع خوب است،نخیر، آنى که با من خوب است آن میزان است.»(صحیفه امام،ج14، ص378)


اکنون و با این معیار اگر به سنجش رفتارها بپردازیم، متأسفانه خواهیم دید که: در جای جای جامعه اسلامی مان اتفاقاتی روی می دهد که به واقع ادب و اخلاق اسلامی را هدف قرار داده است و شرایطی را رقم زده است که باید برای اخلاق اجتماعی در جنبه هائی مرثیه سرائی کرد و این زشتی متأسفانه از کسانی رخ می نماید که باید بیش از دیگران در پاسداری از خوبیها و زیبائیهای اخلاق حسنه اسلامی کوشا باشند.

سوگمندانه باید ابراز داشت که این همه بدرفتاری ها که در غرض و مرضهای سیاسی ریشه دارد، به اسم جمهوری اسلامی تمام می شود. به اسم افشاگری از طرح هر تهمت و بهتان و افترا و دروغی آن هم به طور یک طرفه ابائی ندارند و با آبروی افراد قبل از اثبات جرم و گناه چنان بازی می کنند که حتی با اثبات هرجرمی ولو سنگین اجازه این بد اخلاقیها به آنها داده نشده است و به طرف مقابل هم فرصت هیچگونه پاسخ و دفاعی نمی دهند و نتیجه آنکه تیشه به ریشه دین و اخلاق می زنند و در این جهت برای خود حد و مرزی و قید و محدودیتی قائل نیستند و علاوه بر مشوب کردن ذهنهائی، اعتماد عمومی را به آتش می کشند و یا به تاراج می دهند.

متأسفانه روزهای اولی هم که این خسران و ضایعه اجتماعی شکل می گرفت، نه تنها اقدامی برای دفع و رفع آن صورت نگرفت که از اعتبار مقدسات هم برای توجیه آن مایه گذاشته شد و شد آنچه که می بینیم؛ اما هنوز هم خیلی دیر نشده است و راه برای اقدام مصلحین و اصلاح انحرافات باز است، اما عزیزان وای به روزی که بگندد نمک! برای نمونه ببینید چقدر سخیف است اگر فردی دیگری را به مهمانی دعوت کند و به جای رعایت آداب و اخلاق و کرامت انسانی در باب مراعات حرمت و عزت گذاری به مهمان، در اجتماع به محاکمه او بنشیند و در حضور جمع، با پنجه در صورت او خراش ایجاد کند، دقیقا همان اتفاقی که در قائمشهر و از طرف میزبان نوه حضرت امام توسط امام جمعه محترم اتفاق افتاد.

مطالب کلیشه ای طرح شده به جای خوش آمد گوئی واقعا چه توجیهی می تواند داشته باشد جز پشت پا زدن به اخلاق و فرهنگ و معیارهای متعالی اسلامی؟! چرا به پیامد کار و عواقب سوء آن توجه نداریم و خیلی راحت همه ارزشها را به پای مطامع و سلیقه های سیاسی به مسلخ می بریم؟ آیا جای این سؤال نیست که: این امر با آموزه های اسلامی که برای مهمان و پذیرائی از وی اهمیت ویژه ای قائل شده است تا آنجا که پیامبر اسلام که سلام و صلوات خداوند بر او و خاندانش باد،به علی بن ابی طالب(ع) می فرماید: «هر کس به خدا و روز قیامت ایمان دارد باید مهمان را گرامی بدارد» (الکافی، تصحیح و تحقیق علی اکبر غفاری و محمد آخوندی، دار الکتب اسلامیه،تهران،ج6، ص 282، چاپ چهارم)

و نیز به نقل از آن حضرت که: «مهمان را گرامی بدارید اگرچه کافر باشد.» چه مقدار سازگاری دارد؟ چرا با اعتبار یک فرد محترم که با توجه به آبروی دو شهید خود چشم و چراغ این مردم بوده و خواهد بود چنین بازی می شود؟ و بسیاری چراهای دیگر که از آن می گذریم، اما ناسپاسی است اگر به حسن استقبال مردم از مدعو و استدلال پسندیده سخنران محترم اشاره ای نداشته باشیم که به میزان زیادی، نامهربانیها و نا به جائیها را جبران کرد، اما تأثیر سوء این رفتار _که چقدر خوب بود اگر رخ نمی داد_ یقینا بیش از همه متوجه میزبان محترم است و علاوه بر آن به اخلاق و معنویت لطمه جبران ناپذیری می زند و در تأثیر کلام آن بزرگوار برای مستمعین او هم اثر تخریبی بر جای خواهد گذاشت. البته ممکن است گفته شود جمهوری اسلامی شهامت و آزادی عنایت کرده است، اما باید گفت اولا به شرط مراعات آزادگی و آداب اسلامی و دیگر اینکه این آزادی فقط امثال چنین جاها و امثال همین افراد تعریف عملی دارد و همه جا یقینا چنین نخواهد بود و اصولا امکان وقوعی نمی یابد.

دیگر اینکه ضمن نهایت احترام برای امام جمعه محترم در خواست دارم به این سؤالات پاسخ بفرمایند که: آیا واقعا مدرک و سندی مطمئن و مکتوب دال بر تأیید از یک لیست خاص از طرف فرد مورد عتاب خود در دست دارید؟ راستی مگر افراد لیست های دیگر که همگی مورد تأیید شورای محترم نگهبان قرار گرفته اند و حتی منتخبین در همان استان مازندران همه از سابقه انقلابی و همراهی با حضرت امام و انقلاب برخوردار هستند؟ و اگر این معیار است و یر اساس سیاست نامطلوب " یک بام و دو هوا " عمل نمی شود، چرا همراهان صدیق و انقلابی ترین یاران امام و انقلاب این همه مورد بی مهری و تهمت و افترا قرار می گیرند و شما هم اعتراضی نمی فرمایید؟ و راستی با فرض محال صحت مگر امکان طرح این موضوعات کلیشه ای به طور خصوصی با نوه بزرگوار حضرت امام (جناب حاج سید حسن آقا) وجود نداشت که باید حتما بر سر بازار ندا در داد؟

در اینجا مناسب به نظر می آید بار دیگر با آن معیار طراحی شده توسط حضرت امام رفتارها را عیار سنجی کنیم و بینیم چه نتیجه ای خواهیم گرفت؟ در پاسخ باید گفت: بهتر است هرکس خود به محاسبه نفس و بررسی کردار و تفکرات خود بپردازد و در این جهت اول قدم آن است که هرکس قبل از همه نفس خود را در مظان اتهام ببیند و تلاش کند تا چشمش به عیب های خودش گشوده شود، تا شاید نتیجه ای مطلوب حاصل آید؛ چه مطابق انذار خمینی عزیز : « انسان به واسطه حبِّ نفس و خودخواهى و خودبینى، از خود غافل شود و چه بسا که نقصانها و عیبهائى در اوست و او آنها را کمال و حسن، گمان کند.»(شرح حدیث جنود عقل و جهل/131)
زیرا: «حجابِ خودخواهى و خودبینى،از حجب غلیظه‏اى است که هر کس را که مبتلاى به آن است از همه حقایق و درک تمام محسَّنات و کمالات غیر و مقبَّحات و نقایص خود بازمى‏دارد. و این حجاب ارث ابلیس است، و در هر کس قوّت گیرد منسلک در ذریه ابلیس خواهد شد، گر چه به صورت و ولادت مُلکیه، ولیده و ذریّه آدم باشد» (همان/65و66)


و نتیجه آنکه: «خودخواهى و خودبینى هم ازضیق صدراست و هم ضیق صدر آورد.»(همان/ 337 ) و می دانیم که اگر بر جامعه ای در برخوردها با یکدیگر این ضیق صدر و تنگی سینه ها جای خود را به سعه صدر و تاب تحمل دیگران دهد، چه آفتهائی دامنگیر آن جامعه شده و چه آسیبهائی به بار خواهد آورد که متاسفانه نمونه های متعددی را همه روزه در جامعه اسلامی خودمان شاهد هستیم و هشدار این که این خود به یک رویه تبدیل شده است که اگر ادامه یابد، زیانهای جبران ناپذیری به بار خواهد آورد.


لازم به ذکر است که علاوه بر نفس عمل و شیوه ارائه برنامه اشاره شده، متأسفانه در متن بیانه تنظیم شده که بیشتر به یک بیانیه تبلیغاتی ولی با چاشنی خود حق پنداری همراه با تهمت و افترا و بد نام کردن طرف مقابل همراه بود و به جد تک صدائی را ترویج می کرد، به لحاظ محتوائی و نسبتهای غیر دقیق به حضرت امام هم ایرادات اساسی وارد است. و این قلم گرچه با اشاره یا اشاراتی به دفاع از مظلومیت افرادی که به طور طبیعی اعضای بیت حضرت امام خمینی از مشخصترین آنها هستند، می پردازد، اما هدف خود را این قرار نمی دهد، چه به خوبی می داند و با یقین و قطعیت باور دارد که : إِنَّ اللَّهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذینَ آمَنوا ۗ ... ( حج/ 38) و : ...إِنَّ اللَّهَ عَلىٰ نَصرِهِم لَقَدیرٌ(حج/39) ولی دفاع از اندیشه و سیره عملی امام راحل را که بعضا دانسته و یا ندانسته مورد استناد برای توجیه رویه های غیر مرتبط با راه و رسم و سفارش او قرار می گیرد، هدف گیری کرده است و چنین است که با این ایده و با این توضیحات بنا دارد به سابقه اعمال این کج اندیشیها و کج رفتاریها در باره یاران و نزدیکان خمینی کبیر و از جمله اعضای بیت آن عزیز و خطاها در باره اندیشه و تفکر و سیره آن عزیز بپردازد که ان شاءالله ذیل بررسی آخرین ترفند رسانه های حامی و مروج این نوع تفکر تقدیم خواهد شد.

والسلام .

انتهای پیام

دیدگاه شما