جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

علی بیگدلی در گفت و گو با جماران مطرح کرد:

جدا شدن انگلستان فرصتی برای رابطه ایران با کشورهای اروپایی

کد خبر: ۱۳۴۶۲۶
جدا شدن انگلستان فرصتی برای رابطه ایران با کشورهای اروپایی

عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی جدا شدن انگلستان از اتحادیه اروپا را فضای مناسبی برای رابطه ایران با کشورهای عضو این اتحادیه دانست و تصریح کرد: انگلستان به عنوان یک کشور قدرتمند شاید از این به بعد ناچار باشد که بیشتر مسیر انزوای سیاسی را در پیش بگیرد و میزان سرمایه گذاری خارجی در این کشور کاهش پیدا می کند. همین طور این کشور توانایی گذشته را برای سرمایه گذاری در کشورهای دیگر ندارد.

علی بیگدلی در گفت و گو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، در مورد تأثیر جدا شدن انگلستان از اتحادیه اروپا بر رابطه ایران با کشورهای اروپایی اظهار داشت: چون بیشترین دشمنی ما در سطح بین المللی با آمریکا و در اروپا با انگلستان بوده، با بیرون رفتن انگلستان از اتحادیه اروپا ما می توانیم فضای مناسب تری را در این اتحادیه به دست آوریم. یعنی چون با سایر کشورهای قاره سبز سابقه استعماری و بد رفتاری نداریم، اروپا بعد از این می تواند شریک مطمئن تری برای ما باشد.

عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی با اعتقاد بر اینکه ما باید به اروپا نزدیک تر شویم، گفت: اتحادیه اروپا مجبور است که یک رفتار انفعالی بیشتری را در پیش بگیرد؛ برای اینکه دیگر کشورها از آن جدا نشوند. البته الآن برخی از کشورها یا بخش های متعلق به انگلستان مثل اسکاتلند، ایرلند و ولز تصمیم گرفتند که وارد اتحادیه اروپا شده و از انگلستان جدا شوند. اگر چنین اتفاقی رخ دهد ضربه های نهایی و مرگ آوری را به انگلستان وارد خواهند کرد.

وی ضمن بیان اینکه این حادثه یک پدیده بین المللی است که در سطح ایران نمی گنجد، هرگونه اظهار نظر در مورد تبعات این اتفاق بر ایران را زود دانست و تصریح کرد: این حادثه یک پدیده گسترده و با نفوذ در کل دنیا است که نمی توانیم فقط ایران را با آن مقایسه کنیم. در مورد خاورمیانه نیز همین طور است و نمی توانیم بگوییم که چه اتفاق هایی می افتد و چه تبعاتی برای خاورمیانه دارد.

این کارشناس روابط بین الملل با بیان اینکه نتایج این همه پرسی روی اروپا و غرب خیلی تأثیر گذاشته است، گفت: تأثیر این واقعه عبارت از این است که به هر حال انگلستان به عنوان یک کشور قدرتمند شاید از این به بعد ناچار باشد که بیشتر مسیر انزوای سیاسی را در پیش بگیرد و میزان سرمایه گذاری خارجی در این کشور کاهش پیدا می کند. همین طور این کشور توانایی گذشته را برای سرمایه گذاری در کشورهای دیگر ندارد. این قضیه حادثه بسیار مهمی بود.

وی مجموعه این عوامل را به زیان بریتانیا خواند و گفت: در مقابل فرانسه و آلمان از این موقعیت خیلی بهره مند شدند؛ مخصوصا اینکه فرانسوی ها مؤسس بازار مشترک بودند. در سال 1947 فرانسوی ها همراه با هلند، بلژیک، لوکزامبورگ، ایتالیا و آلمان شش کشوری هستند که این بازار را تأسیس کردند. در آن زمان ژنرال دوگل از ورود انگلستان به این بازار جلوگیری کرد. انگلیسی ها هیچ وقت خودشان را اروپایی نمی دانند. زمانی هم که عضو اتحادیه اروپا بود در دو حوزه با اتحادیه اروپا اختلاف داشت. یکی در حوزه شنگن بوده که عضو شنگن نشد و مسأله دوم این بود که استقلال پولی خود را حفظ کرد.

بیگدلی یادآور شد: گروه های میانی جامعه انگلستان که بیشتر تمایل به طبقات پایین اجتماعی دارند هنوز در احساس قرن نوزدهم زندگی می کنند و انگلستان برای آنها یک ابر قدرت بی رقیب در دنیا است. این افراد هنوز اعتقاد دارند که انگلیس می تواند رهبری دنیا را بر عهده بگیرد. حتی انگلیسی ها آنقدر از این بابت مغرور هستند که آمریکا را هم قبول ندارند. آنها معتقد بودند که با نفوذ فرانسه و آلمان در اتحادیه اروپا انگلستان به نیروی درجه دوم در این اتحادیه تبدیل شده است. برای جلوگیری از افت قابلیت های سیاسی و اقتصادی کشور خود بود که این گروه های میانی جامعه و مخصوصا جوانان بیشتر میل به جدایی از این اتحادیه داشتند.

وی با تأکید بر اینکه هنوز تبعات جدایی انگلستان از اتحادیه اروپا خیلی مشخص نیست، افزود: شاید حتی تا 10 سال دیگر تبعات این حادثه ادامه پیدا کند. برای اینکه سرمایه گذاری های مشترکی که بین انگلستان و کشورهای دیگر اروپایی اتفاق افتاده تا بخواهد به استقالال برسد زمان زیادی طول خواهد کشید. ولی آنچه اتفاق افتاده مجموعا به زیان انگلستان است. غیر از احساس عاطفی که گروه های محدود انگلیسی دارند و هنوز خودشان را متعلق به قرن نوزدهم می دانند اگر بخواهیم وضعیت سیاسی و اقتصادی انگلستان را ارزیابی کنیم متوجه می شویم که انگلستان به صورت اشتباه راه انحرافی را در پیش گرفت و باعث شد که قابلیت هایش را از دست بدهد.

عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی گفت: به هر حال چون آنجا دموکراسی مستقل حاکم است مسئولان ناچار بودند که رأی مردم را بپذیرند. در غیر این صورت خیلی برای انگلستان زیان آور بود. به همین دلیل نخست وزیر بالافاصله استعفا داد. مردم نگران این بودند که هویتشان پایمال حضور مهاجران شود و یک روزی مهاجران بر انگلستان غلبه پیدا کنند. در حالی که باز هم مهاجران به این کشور قدم خواهند گذاشت. انگلستان از نظر پذیرش مهاجر بزرگترین کشور اروپایی است. بنابر این از نظر شخصیتی و هویتی برای مردم این کشور خیلی اهمیت داشت.

وی همچنین در پاسخ به سؤالی در مورد تأثیر جدا شدن انگلستان از اتحادیه اروپا بر رابطه این کشور با کشورهای آسیایی اظهار داشت: انگلستان در این زمینه مشکلی ندارد. یعنی حدود 300 هزار کارمند و مهندس و افسر انگلیسی در امارات متحده حضور دارند که مدیریت این جزایر در دست انگلیسی ها است. این امر همچنان ادامه پیدا خواهد کرد. ولی در مورد ایران خیلی مسأله مهمی نیست. این مسأله در حوزه ایران نمی گنجد. یعنی ایران هم مثل کشورهای دیگر باید در همین مسیر حرکت کند.

انتهای پیام

دیدگاه شما