آیت الله سید مهدی امام جمارانی در یادداشتی اختصاصی برای پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران درباره خصوصیات شخصیتی حاج سید احمد خمینی، ایشان را فردی با هوش، فاضل و با کیاست معرفی و با توجه به نزدیکی خود در همه دوران با یادگار امام، دلواپسی ها و دلهره های ایشان را از نزدیک احساس کرده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران متن یادداشت آیت الله جمارانی بدین شرح است:
«حجت الاسلام والمسلمین مرحوم حاج احمد آقا دارای مختصات ویژههای بود. فردی با هوش و فاضل و با کیاست و صاحب نظر در مسایل مختلف سیاسی و نیز بسیار متواضع بود و در عین فرزانگی، سادگی و فروتنی خاصی داشت. با دوستانش خیلی صمیمی و خاکی برخورد میکرد و یک شمع جمعی برای رفقایش بود. با دوستانش همیشه چون یکی از آنها بود و برای خودش عنوانی قایل نمی شد.
از الطاف خداوندی به حضرت امام این بود که فرزندی این چنین کمر بسته در خدمت پدر باشد. او با کمال اخلاص و صداقت و مشاوری امین در کنار حضرت امام بود و رابطی بود بین امام و دیگران که بیطرفانه مسایل را منتقل می کرد. بارها به ما میگفت من قضایا و حوادث را آنچه هست به امام منتقل میکنم تا امام خودشان تصمیم بگیرند. متاسفانه بعضی از افراد با بدبینی و سوء ظن به ایشان مینگریستند و گمان میکردندایشان دخالتی در تصمیمات دارند و گاهی اتهاماتی متوجه ایشان میشدو ایشان با کمال بردباری تحمل میکردند. و هیچ عکس العملی از خود نشان نمیدادند.
احمد آقا را در بحرانها و سختیها و مشکلات، انسان بهتر می شناخت که دارای چه تحملی است و گاهی خودشان می گفتند من خیلی مظلومم که باید هم سپر بلای امام باشم و هم مورد تهمت و افتراء دیگران. ولی خداوند شاهد است جز خیر و صلاح امام و امت را نمیخواهم و پس از وفات ایشان همه دانستند چه انسان وارسته و دلسوز انقلاب و یار و یاوررهبری و پشتوانه نظام اسلامی را از دست داده اند.
احمد آقا در سه دوران شخصیت خود نشان داد 1- دوران مبارزات در ایام حبس و حصر و تبعید امام. 2- دوران بعد از پیروزی انقلاب و 3- دوران بعد از رحلت حضرت امام. که هر سه دوره چهره مشعشع او کاملا افتخار ۀمیز و درخشان بود.
بنده در همه دورانها تقریبا نزدیک ایشان بودم و دلواپسیها و دلهره های او را میدیدم. بارها میگفت تمام عمرم به غم خواری امام گذشت و واقعا همین طور بود. خاطرات از ایشان بسیار است. یک روز دردفتر حضرت امام دیدم ایشان به شخصی از افراد جناح خاصی زنگ زد و گفت شما شما نمیخواهید امام را ببینید و ملاقاتی داشته باشید؟ آن طرف گفته بود ما از خدا میخواهیم، از عنایت شما متشکریم. ایشان گفت که فردا صبح بیایید و امام را ببینید.
من به ایشان گفتم احمد آقا این همه مردم اشتیاق ملاقات خصوصی با را امام دارند، ولی میسر نمی شود. به این آقا زنگ میزنید که بیایید برای ملاقات امام؟ ایشان به من گفتند فلانی روز گذشته عده ای از جناح مقابل آمده بودند و و با امام ملاقات داشتند و من فکر کردم که اگر این جناح نیاید موجب ناراحتی این طیف خواهد شد. من زنگ زدم تا این که تساوی برقرار باشد و همه یکنواخت با امام ارتباط داشته باشند چون امام متعلق به همه است و تا آخر هم این مسایل را پیگیر بود.
رحمت خدا بر او باد.»