به گزارش جی پلاس، تک تک این خودروها برگی از تاریخ صنعت خودروسازی هستند که تعداد انگشت شماری از آنها در ذهن ها باقی می مانند. در این مقاله قصد داریم عجایب هفتگانه مسابقات رالی را به شما معرفی کنیم، البته رالی اسطوره های زیادی را به خود دیده اما ما به این هفت خودروی افسانه ای بسنده می کنیم. آئودی کواترو SWB آئودی تولید کواترو را از سال ۱۹۸۰ آغاز کرد و تولید آن را تا سال ۱۹۹۱ ادامه داد، اما تولید مدل مخصوص مسابقات رالی محدود به سال ۱۹۸۴ و ۸۶ بود. این خودرو از اسطوره های مسابقات رالی موسوم به گروه B است، که افتخارات بسیاری را برای آئودی به ارمغان آورده است.
بادی کیت این خودرو از کربن ساخته شده که باعث پایین آمدن وزن خودرو می شود. کواترو دارای موتور ۲.۱ لیتری خطی ۵ سیلندر بود که به کمک توربوشارژر توان تولید ۳۰۶ اسب بخار را داشت. این هاچبک سریع می توانست در ۴.۵ ثانیه به سرعت ۹۶ کیلومتر در ساعت برسد که برای خودرویی که در سال ۱۹۸۴ تولید
شده باور نکردنی است. موتور این خودرو در جلو نصب شده بود و نیروی موتور به هر چهار چرخ منتقل می شد. این خودروی یکی از به یاد ماندنی ترین محصولات آئودی هست و خواهد بود.
فورد RS200
به گفته بسیاری از کارشناسان مسابقات اتومبیلرانی، دوره خودروهای گروه B در تاریخ صنعت خودروسازی هرگز تکرار نمی شود. یکی دیگر از اسطوره ها که در این دوره خودنمایی کرد، فورد RS200 بود که عناوین قهرمانی بسیاری در مسابقات رالی را نصیب کمپانی فورد کرد.
این خودرو نیز از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ تولید شد که هدف از تولید آن کسب مجوز برای ورود به مسابقات رالی بود. شاسی فضایی و بدنه فایبرگلاس باعث شده بود که وزن فورد به مقدار چشمگیری پایین بیاید. این خودرو از یک موتور ۴ سیلندر خطی به حجم ۱.۶ لیتر سود می برد که می توانست ۴۵۰ اسب بخار نیرو تولید کند و فورد ۱۰۴۳ کیلوگرمی را در عرض ۳.۰۷ ثانیه به سرعت ۹۶ کیلومتر در ثانیه برساند. رنو ۵ توربو رنو ۵ نیز از اسطوره های جاودانی مسابقات رالی محسوب می شود. مدل توربوی این خودرو از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۶ تولید می شد که از نظر فروش موفقیت های چشمگیری کسب کرد.
در ضمن رنو ۵ اولین خودروی هاچبک به مفهوم امروزی بود. رنو ۵ در مسابقات رالی در گروهی موسوم به گروه ۴ قرار داشت که در آینده به گروه B تغییر نام داد. این خودرو دارای موتور ۴ سیلندر خطی به حجم ۱.۴ لیتر بود که توانی برابر با ۱۶۰ اسب بخار داشت. با وجود وزن پایین رنو ۵ که در حدود ۹۷۰ کیلوگرم بود، می توانست در عرض ۶.۶ ثانیه به سرعت ۹۶ کیلومتر در ساعت برسد. نهایت سرعت این رنوی زیبا ۲۰۸ کیلومتر در ساعت بود. بیشتر ما ایرانی ها دورانی که این رنو، خودروی مورد علاقه جوانان بود را به یاد داریم، البته از نمونه توربو به تعداد محدود وارد ایران شد که الان یا دیگر اثری از آنها نیست یا در شرایط بسیار بدی به سر می برند. ام جی مترو ۶R4 ام جی با عرضه این خودرو از سال ۱۹۸۴ تا ۸۷ جواز ورود به مسابقات رالی را کسب کرد و نام خود را در این مسابقات ماندگار کرد. زیرا ام جی مترو نیز مانند خودروهای ذکر شده در لیست گروه B قرار گرفت و به خاطر عملکرد فنی عالی تبدیل به یکی از اسطوره های مسابقات رالی شد.
این خودرو دارای موتور ۴ سیلندر خطی به حجم ۱۷۵۹ سی سی بود که از توربوشارژر و
سوپرشارژر سود می برد. موتور دلتا در وسط خودرو نصب شده بود، یعنی جلوی محور عقب و پشت صندلی راننده. این موتور توان تولید قدرتی در حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ اسب بخار را داشت. دلتا دارای شاسی فضایی استیل و بدنه ی کامپوزیت بود که وزن آن را به ۸۹۰ کیلوگرم رسانده بود. نیرو موتور ۴ سیلندر به هر ۴ چرخ منتقل می شود که باعث پایداری بیشتر خودرو در مسیرهای پر پیچ و خم می شود، این مزیت و قدرت بالای موتور، لانچیا دلتا را در مسابقات رالی با موفقیت روبرو کرد. نیسان پولسار GTIR-B نیسان نیز برای کسب موفقیت و البته درآمد مدل پولسار GTIR-B را بین سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ برای کسب مجوز ورود به مسابقات رالی تولید کرد. این خودرو نمونه انحصاری از پولسار بود که توان و شتاب بیشتری نسبت به نمونه های استاندارد داشت.
پژو ۲۰۵ بر خلاف بیشتر خودروهای گروه B که توانی در حدود ۵۰۰ اسب بخار داشتند، دارای توان کمی است اما مهندسی عالی تیم پژو تالبوت توانست به موفقیت چشمگیری برسد. ۲۰۵ موفق ترین خودروی ۲ سال آخر دوره طلایی گروه B محسوب می شود. در سال ۱۹۸۵ و ۸۶ عنوان بهترین سازنده و تیم مهندسی به پژو تالبوت داده شد و این
عنوان دلیلی نداشت بجز عملکرد فوق العاده پژو ۲۰۵. منبع: دیجیاتو