به گزارش جی پلاس، شواهد فزاینده ای وجود دارد مبنی بر این که سبک زندگی والدین و محیطی زندگی آنها حتی مدت ها پیش از بچه دار شدن شان می تواند بر سلامت فرزندان آنها تأثیر بگذار. بر اساس مطالعه جدیدی که به رهبری بنیاد «Novo Nordisk»، مرکز پژوهش های بنیادین متابولیکی انجام گرفت چگونگی این اداعا را روشن ساخته است. طبق گزارش مجله پزشکی «Cell Metabolism» پژوهش گران در آزمایشگاه «رومین بارس» سلول های اسپرم ۱۳ مرد لاغر را با سلول های اسپرم ۱۰ مرد چاق با یکدیگر مقایسه کردند. آنها دریافتند که سلول های اسپرم در مردان چاق و لاغر، به ترتیب، دارای علائم مختلف اپی ژنتیک هستند که می تواند اشتهای نسل بعد را تغییر دهد. اکتشاف بزرگ دوم زمانی حاصل شد که محققان وضعیت شش مرد را قبل و یک سال بعد از جراحی بایپس معده (یک روش مؤثر برای کاهش وزن) دنبال کردند تا میزان تأثیر اطلاعات اپی ژنتیک موجود در اسپرم آنها را مشاهده کنند. پژوهش گران به طور متوسط شاهد ۴ هزار تغییر ساختاری در DNA سلولی اسپرم از زمان قبل از عمل جراحی و بلافاصله پس از آن و همچنین یک سال بعد از عمل بودند. رومین بارس می گوید: «ما قطعاً نیاز به بررسی بیشتر اهمیت این تفاوت ها داریم؛ در عین حال همه این ها شواهد اولیه ای هستند مبنی بر این که اسپرم حامل اطلاعات وزنی مرد است و نتایج ما نشان می دهند که کاهش وزن پدر می تواند به رفتارهای غذا خوردن و یا فرزندان آینده آنها تأثیر بگذارد.» رومین بارس اظهار داشت: «مشاهدات اپیدمیولوژیکی نشان داد که استرس تغذیه حاد، به عنوان مثال قحطی، در یک نسل می تواند خطر توسعه دیابت را در نسل بعدی افزایش دهد.» وی همچنین به یک مطالعه که نشان می داد در دسترس بودن غذا در روستای کوچکی در سوئد در طول یک دوره قحطی با خطر توسعه بیماری های قلبی وابسته به متابولیسم در نوه های آن نسل مرتبط است، اشاره کرد. سلامت نوادگان آن نسل احتمالاً تحت تأثیر سلول جنسی (اسپرم یا تخمک) اجدادشان قرار گرفته بود که حامل علائم اپی ژنتیک خاصی بوده اند مثل افزودنی های شیمیایی به پروتئین احاطه کننده DNA، گروه های متیلی که ساختار DNA را تغییر می دهد یا مولکول هایی که به RNA های کوچک شهرت دارند. بارس می گوید: «ما در مطالعه خود، حامل مولکولی موجود در سلول های جنسی انسان را که به احتمال زیاد مسئول این اثر هستند، شناسایی کرده ایم.» با تشخیص تفاوت در حالات RNA های کوچک (جایی که مأموریت آنها هنوز مشخص نیست) و الگوهای متیلاسیون DNA، پژوهشگران ثابت کرده اند که کاهش وزن می تواند منجر به تغییر اطلاعات اپی ژنتیکی مردان در اسپروماتوزوئید آنها شود. به عبارت دیگر، آن چه که در اسپرم پدر منتقل می شود می تواند به شکل بالقوه ای توسعه جنین در آینده تأثیر گذاشته و در نهایت، می تواند فیزیولوژی کودک را شکل دهد. بارس می گوید: «ما انتظار این چنین تغییرات مهمی در اطلاعات اپی ژنتیکی را در پی فشار های محیط نداشتیم. کشف این موضوع که سبک زندگی و عوامل محیطی، مثل وضعیت تغذیه فرد می تواند اطلاعات را در سلول های جنسی ما شکل دهد و به دنبال آن رفتارهای غذا خوردن نسل بعدی را تغییر دهد، به عقیده من یک یافته مهم است.» اگر ما این یافته را در زمینه چاقی به عنوان یک اختلال متابولیکی ارثی که در سراسر جهان وجود داشته و به شرایط محیطی (رژیم غذایی و فعالیت بدنی) حساس است، مورد بررسی قرار دهیم، کشف این که کاهش وزن در پدران می تواند به طور بالقوه ای رفتارهای غذایی فرزندان آنها را تحت تأثیر قرار دهد، بسیار حائز اهمیت خواهد بود. ایدا دونکین، یکی از پژوهشگران این مطالعه می گوید: «امروز، ما می دانیم که کودکان متولد شده از پدران چاق مستعد چاق شدن در مراحل بعدی زندگی خود صرف نظر از وزن مادران شان هستند. این یافته نشان دهنده یکی دیگر از قطعات مهم پازل ما در رابطه با اهمیت و الزام مورد ملاحظه قرار دادن سلامت پدران قبل از لقاح است و این پیامی است که باید در جامعه بشریت انتشار یابد.» بر گرفته از: sciencedaily
تأثیر غذای پدر بر سلامت فرزند
براساس یک مطالعات جدید شیوه زندگی و شرایط محیطی والدین می تواند بر سلامت فرزندان به ویژه عادت های غذایی آنها تأثیر بگذارد.
کد خبر:
۴۳۳۵۹۸