به گزارش خبرنگار علمی جی پلاس، در سال ۲۰۱۰ مارکوس پارلمن تحقیقات خود را در مؤسسه گرولیا، جایی که کوکو به مدت ۴۰ سال تمام با انسان ها زندگی کرده بود، آغاز کرد. این تحقیقات با همکاری و تعامل روان شناس مشهور پنی پترسون و زیست شناس این مؤسسه رون کوهن آغاز شد. پارلمن، پژوهشگر و محقق فوق دکتری در آزمایشگاه دانشگاه ویسکانسین در این زمینه می گوید: من با ایده مطالعه بر حرکات و ایما و اشاره های کوکو به آنجا رفتم و به محض تماشای ویدئوهایی از وی، از عملکرد و رفتارهای صوتی او متعجب شدم. با این عملکرد و حرکات تنفسی کوکو که در حقیقت حرکات پیشرفته ای بود، لزوماً احتمال انجامش پیش بینی نمی شد. پارلمن افزود: در دهه های گذشته یعنی در حدود دهه های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، یک زن و شوهر که در واقع یک تیم روانشناس را تشکیل داده بودند سعی کردند که شامپانزه ها را نیز مانند انسان تا جای ممکن تعلیم داده و با آنها صحبت بکنند اما همه تلاش شان به شکست کامل منجر شد. از آن زمان، این عقیده وجود دارد که میمون ها قادر به کنترل صوت ها یا حتی تنفس خود نیستند. بر اساس این عقیده، میمون ها در جواب تهدیدات یا شرایط زیست محیطی به صوت ها پاسخ می دهند و مجموعه ای از صداهای ویژه در گونه های مختلف میمون ها ثابت هستند. آنها واقعاً توانایی یادگیری صداهای جدید و رفتارهای تنفسی را ندارند. پارلمن در این زمینه می گوید: این نظریه مدعی است که چیزی وجود ندارد که میمون ها آن را انجام دهند و به صورت جداگانه مشابه صحبت کردن یا به آن نزدیک باشد؛ بنابراین صحبت کردن لزوماً یک توانایی تکامل یافته است. با این حال، در مطالعاتی که به صورت آنلاین در ژورنال Animal Cognition، در ماه جولای میلادی مننتشر شد، پارلمن و همکار وی ناتانیل کلارک از دانشگاه سانتا کروز کالیفرنیا، ۷۱ ساعت از ویدئوهای گرفته شده از کوکو را مورد ارزیابی قرار داده بودند و در این کار پترسون و کوهن و چند تن دیگر نیز همکاری داشتند. در این ویدئوها، کوکو ۹ عملکرد و حرکت تکراری از خود نشان می دهد و مهم تر از آن اینکه، این حرکت ها نیازمند کنترل بر تلفظ صوتی خود است. در میان چیزهای مختلف پارلمن و کلارک صدای بر هم کنش زبان و لب های او را زمانی که می خواست عملی را انجام دهد یا صدای دماغ و زبان او را هنگام تماس با پارچه و دستمال یا هنگام بازی با ابزار آلات و... مختلف بررسی کردند. بنا به اظهارات پارلمن، وی صدای زیبا و خوشایندی در برخورد با این موارد و انجام آنها از خود بروز نداد اما نکته مهم این است که وی می تواند حنجره خود را به مقدار کافی برای تولید صدای مطمئن و لازم کنترل کند. پارلمن افزود: رفتارهای کوکو هر یک دارای تمایلات مختلفی است. گاهی وقت ها به نظر می رسد که وی با ابزار موسیقی خود قصد نواختن دارد اما در حقیقت او با سرفه شاید درخواست غذا بکند. به نظر پارلمن این رفتارها به وسیله وی یاد گرفته شده و در نتیجه زندگی با انسان از سن ۶ ماهگی است. احتمالاً او از دیگر گوریل ها بیشتر پاداش نمی گرفته است. تفاوت وی صرفاً در شرایط محیطی بوده است و به طور قطع شما مورد مشابهی را نمی توانید در حیات وحش شاهد باشید. بنه به نظر پارلمن " کوکو پلی بر روی فاصله هاست" وی به ما نشان داد که تحت شرایط محیطی مناسب برای میمون ها پتانسیلی برای گسترش کامل و انعطاف پذیر برای تکامل قدرت صوتی آنها وجود دارد. بوزینه های دست دراز نیز بنا به نظر پارلمن حرکات قابل توجهی در زمینه های صوتی و تنفسی از خود نشان می دهند و این حاکی از آن است که خانواده بزرگ میمون ها همگی قادر به یادگیری و به اشتراک گذاری آموزه های خود هستند. برگرفته از: sciencedaily
میمونها از آنچه دانشمندان فکر میکنند به صحبت کردن نزدیکترند
کوکو مشهورترین گوریلی است که در زمینه ارتباط بی کلام و زبان اشاره امریکایی به صورت مادام العمر آموزش داده شده است. در عین حال نشانه هایی نیز برای نقض این نظریه که انسان تنها پستاندار قادر به تکلم است، وجود دارد.
کد خبر:
۳۸۶۳۴۰