به گزارش جی پلاس، پروفسور حسین قریب پس از سخنرانی علمی خود در سالن پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران در خصوص کنترل و درمان بیماری های تیروئید، سخنان خود را تحت عنوان سیر تحول تاریخ پزشکی ایران در سالن شهید پیرویان در جمع کثیری از اساتید، مدیران، دانشجویان و پژوهشگران بیمارستان شریعتی آغاز کرد و گفت: اگر بخواهیم تاریخ ۱۵۰ سال اخیر پزشکی را محور سخنرانی امروز قرار دهیم، قطعا نیاز به ساعات و جلسات متمادی در این زمینه داریم اما آنچه که امروز می خواهیم در خصوص آن صحبت کنیم خلاصه ای از سیر تحول تاریخ پزشکی تا به امروز است که دکتر شمس طریقت تربقان نیز به بسیاری از این مطالب در کتاب ۷۰۰ صفحه ای خود اشاره کرده است، می خواهیم از اشخاصی صحبت کنیم که که نام آنها همیشه در کتاب تاریخ پزشکی ایران جاودانه است.
دکتر قریب با اشاره به سه تن از تاثیرگذارترین افراد در تاریخ پزشکی ایران گفت: اولین شخص یک نخست وزیر مقتدر است که با تاسیس مدرسه دارالفنون قدم اول را در زمینه آموزش در کشور نهاد؛ امیر کبیر با تاسیس مدرسه دارالفنون در ایران اقداماتی نظیر برپایی نظم و آسایش در مملکت، وضع قوانین جدید در ادارات و انتشار روزنامه وقایع اتفاقیه را در کارنامه زندگی خود دارد که مورد حسادت رقبای آن زمان خود قرار گرفت و در حمام فین کاشان درست چند روز قبل از افتتاح رسمی مدرسه دار الفنون کشته شد. دومین شخصی که در تاریخ علم پزشکی تاثیر گذار بوده است، "چارلزاوبرلن" نام دارد و سومین نفر، دکتر محمد قریب، پدر بزرگوار بنده است.
وی جزئیاتی در خصوص دارالفنون اضافه کرد و ادامه داد: دارالفنون در سال ۱۲۳۱ تاسیس شد. معلمان اولیه آن فرانسوی و اتریشی بودند. ۱۵۰ سال پیش ۲۶۷ محصل وارد دارالفنون شدند و در رشته های مختلفی از جمله پزشکی، مهندسی، ادبیات و غیره به تحصیل پرداختند و ۱۱۰ سال پیش هزار و ۱۰۰ نفر هر ساله از دارالفنون فارغ التحصیل می شدند. در سال ۱۳۰۸ این مدرسه بازسازی شد. در سال ۱۳۶۷ به عنوان یک محیط تاریخی محسوب و در سال ۱۳۷۵ برای همیشه درهای آن بسته شد. در سال های ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰ اتفاقاتی افتاد که رشته های پزشکی از دارالفنون جدا شد.
فرزند ارشد دکتر محمد قریب در خصوص تاسیس دانشگاه تهران تصریح کرد: «آندره گدار» معمار فرانسوی که در آن زمان ریاست موزه ملی ایران باستان را برعهده داشت، نقشه دانشگاه تهران را کشید و دانشگاه در ۱۵ بهمن ماه سال ۱۳۱۳ افتتاح شد و دکتر علی اصغر حکمت ریاست آن را بر عهده گرفت و در بدو تاسیس دانشکده پزشکی فعالیت خود را شروع کرد.
استاد کالج پزشکی مایو کلینیک آمریکا، "چالز اوبرلن" را دومین فرد موثر در علوم پزشکی ایران معرفی کرد و افزود: چارلزاوبرلن مدتی ریاست دانشگاه تهران را بر عهده داشت و خدمات فراوانی به پزشکی ایران و تحولات بنیادی در آن کرد. وی دانشگاه را به چهل کرسی تقسیم کرد که ۲۸ تای آن دانشکده پزشکی و مابقی داروسازی، دندان پزشکی و غیره بودند، تغییرات ساختاری در کادر آموزشی بیمارستان های تهران و از همه مهمتر پنی سیلین، د د ت برای ریشه کن کردن مالاریا و یک کیت برای آزمایش خون را با خود به ارمغان آورد.
وی ادامه داد: وی در بدو ورود خود یک سری از افراد تحصیل کرده در اروپا را همچون دکتر محمد قریب (پزشک اطفال)، دکتر غلامحسین مصدق (زنان)، دکتر فرهاد (رادیولوژی)، دکتر شمس(چشم)، دکتر ملکی (پوست) و دکتر ادیب، عزیزی و اقبالی(داخلی) را به دانشکده پزشکی دعوت کرد.
دکتر حسین قریب بخش دیگر سخنرانی خود را به سومین فرد تاثیرگذار بر پزشکی ایران اختصاص داد و گفت: مرحوم دکتر محمد قریب، پدر بزرگوار بنده در سال ۱۲۸۸ در یک خانواده مذهبی در تهران متولد شد. پدرش مرحوم علی اصغر از مردم گرکان از توابع آشتیان بود. دوران تحصیل را در دارالمعلمین گذرانید و در سال ۱۳۰۷ در زمره نخستین گروه دانشجویان ایرانی بود که برای ادامه تحصیل در رشته پزشکی به فرانسه رفت. وی در پایان سال اول در شهر رن فرانسه موفق به دریافت جایزه لابراتور تشریح دانشکده پزشکی شد.
پس از گذراندن دوره سربازی در سال ۱۳۱۹ به عنوان دانشیار طب اطفال در دانشگاه به فعالیت علمی مشغول شد. در ابتدا به مدت ۱۲ سال در بیمارستان رازی اداره بخش اطفال را بر عهده گرفت، سپس به بیمارستان هزار تختخوابی رفت و در آنجا بخش اطفال را راه اندازی کرد. در سال ۱۳۴۸ با همکاری دکتر حسن اهری، اولین بیمارستان تخصصی کودکان (مرکز طبی کودکان) را تاسیس کرد و پس از مرگ تراژیک دکتر اهری، ریاست آن مرکز را بر عهده گرفت.
منبع: ایسنا