برتراند راسل از مشهورترین و تاثیرگذارترین فلاسفه قرن بیستم است. میراث فلسفی او در جهان انگلیسی زبان به تاسیس سنت فلسفه تحلیلی منجر شد. سنتی که پس از گذشت نزدیک به یک قرن،هنوز سیطره خود را بر فضای دانشگاهی انگلیسی زبان حفظ کرده است. علاوه بر تاثیر بر فضای آکادمیک، راسل توانسته است در کنار ژان پل سارتر یکی از دو فیلسوف-روشنفکر برجسته قرن بیستم باشد.
به گزارش جی پلاس، اهمیت راسل به فعالیتهای سیاسیـاجتماعی و تلاش های فکری در حوزه نظری محدود نمیشد. بسیاری از ادیبان انگلیسی نثر راسل را ستودهاند.نثری که سرانجام منجر به دستیابی او به جایزه نوبل شد. راسل در کنار برگسون و یوکن، یکی از سه برنده جایزه نوبل ادبیات بود که نوشتههایش تنها به فلسفه محدود میشدند و هرگز در زمینههای ادبی صرف طبعآزمایی نکرد. راسل در سال ۱۸۷۲ و در خانوادهای اشرافی زاده شد. پدر و مادر او، هر دو از روشنفکران پیشرو جامعه انگلستان بودند. پدرخوانده راسل فیلسوف نظریهپرداز سیاسی مشهور جان استوارت میل بود. میل اندکی پس از تولد راسل درگذشت و بنابراین هرگز تاثیری مستقیم در تربیت او نداشت، اما نوشتههای میل همواره برای راسل منبع الهام بودند.
با مرگ والدین، سرپرستی راسل به دست مادربزرگ محافظهکار او افتاد. تربیت راسل در دوران کودکی تاثیری شگرف بر او گذاشت. به گونهای که او در بزرگسالی به عقاید مادربزرگ محافظهکار خود واکنش نشان داد. پس از ورود به دانشگاه، آشنایی با جرج ادوارد مور و آثار فرگه، بنیانگذار منطق جدید، جهت فکری او را تعیین کرد. او همگام با مور به ایدهآلیسم آلمانی که فضای فلسفی آن زمان دانشگاههای انگلستان را در سیطره خود داشت واکنش نشان داد. همچنین به مسائل مرتبط با مبانی ریاضی علاقمند شد. او با کشف پارادوکس دروغگو ایراد اساسی برنامه منطقگرایی فرگه را نشان داد. راسل در سال ۱۹۰۵ مقاله بسیار پر اهمیت خود را با نام پیرامون دلالت منتشر کرد. فلسفه زبان قرن بیستم تا حدود بسیاری وامدار این مقاله و روش آن برای طرح مسائل فلسفی است. بین سالهای ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۳، راسل به انتشار اصول ریاضیات دست زد که بازسازی پروژه فرگه در مبانی
ریاضیات بود. در همین سالها ویتگنشتاین، فیلسوف بزرگ قرن بیستم به کمبریج آمد. رابطه فلسفی راسل و ویتگنشتاین ابتدا به عنوان معلم و شاگرد و سپس به عنوان دو فیلسوف از مقولات جذابی است که همواره مورد علاقه زندگینامه نویسان بوده است.
از مهمترین فعالیتهای سیاسی راسل، برگزاری دادگاه نمادین با همکاری راسل برای بررسی جرائم جنگی آمریکا در ویتنام بود. این دادگاه، بعدها منبع الهام بسیاری دادگاهای نمادین مشابه شد. راسل سرانجام در دوم فوریه ۱۹۷۰ در ۹۷ سالگی درگذشت.
منبع: ایسکانیوز