جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

اسماعیل ساعی ور در گفتگو با جی پلاس: پارک های علم و فناوری، شاهراه دستیابی به سند چشم انداز بیست ساله هستند

کد خبر: ۳۸۰۵۴۳
اسماعیل ساعی ور در گفتگو با جی پلاس: پارک های علم و فناوری، شاهراه دستیابی به سند چشم انداز بیست ساله هستند

پارک های علم و فناوری با هدف افزایش ثروت و ارزش افزوده در جامعه وظیفه پیوند و انتقال دانش و فناوری را میان دانشگاه ها و موسسات تحقیق و توسعه ، شرکت های خصوصی و بازار به عهده دارد. «دکتر ساعی ور ایرانی زاد»، مدرس دانشگاه و رییس پارک علم و فناوری پردیس معتقد است که با حمایت های دولت و بخش خصوصی می تواند آینده روشنی را برای پارک های علم فناوری به عنوان مراکزی که ارزش افزروده فروانی ایجاد می کنند؛ پیش بینی کرد. در همین راستا و به مناسب نامگذاری ۱۴ بهمن به عنوان روز جوان هویت و فناوری با او به گفت و گو نشسته ایم.

پارکهای علم و فناروری در زمینه توسعه علمی و اقتصادی کشور ها نقش موثری دارند. به عنوان رییس پارک علم و فناوری پردیس وضعیت این پارکها را چگونه ارزیابی می کنید؟

رسالت پارکهای علم و فناوری این است که تمام قشرهای تحصیل کرد و صاحب ایده را در چتر حمایتی خود قرار دهد و در جهت عملی سازی این ایده هایشان تلاش کند. این اصلی ترین هدف تشکیل همه مراکز رشد و پارکهای علم و فناوری است. در سالیان اخیر فعالیت های خوبی در این پارک ها صورت گرفته و محصولات با کیفیت و با ارزش افزوده بالایی تولید شده است. اما اینها کافی نیست. یعنی شروع خوبی داشتیم منتهی برای اینکه از تمام پتانسیل های موجود استفاده کنیم قطعا نیاز به سرمایه گذاری کلان داریم. در کشور های توسعه یافته، بخش خصوصی برای حمایت از نخبگان وارد میدان می شود. متاسفانه در کشور ما بخش خصوص این زمینه ها آگاهی لازم را ندارد و در نتیجه ثروت کشور به سمت سرمایه گذاری در بخش مسکن و دیگر موارد می رود. در صورتی که در کشورهای توسعه یافته برای سرمایه گذاری بر روی تکنولوژی های پیشرفته رقابت زیادی وجود دارد.

به عقیده من پارک های علم وفناوری از مهمترین شاهراه های برای دست یابی به اهداف سند چشم انداز بیست ساله است. من استعدادها و توانمندی های بسیاری را در جوانان کشور می بینم. به عنوان مثال در پارک علم و فناوری پردیس محصولاتی وجود دارد که در نوع خود منحصر به فرد است اما همچنان نیاز به حمایت همه جانبه دولت و بخش خصوصی وجود دارد.

یعنی بخش خصوصی در زمینه سرمایه گذاری علمی، ریسک پذیر نیست؟

بخشی از تکنولوژی های پیشرفته به فناوری های ریسک پذیر معروف هستند. در این نوع پروژه ها بخش خصوصی با آگاهی تمام وارد می شود و پس از ارزیابی طرح و ریسک آن را می پذیرد. اگرچه ریسک در همه زمینه ها وجود دارد، اما قابل ارزیابی است. معمولا سرمایه گذارن از این تکنولوژی ها اقبال می کنند زیرا ارزش افزوده بسیار بالایی دارد. بنابراین این امر در دنیا پذیرفته شده است. اما در ایران کمتر به آن توجه می شود.

علاوه بر این مواردی که اشاره کردید، پارک های علم و فناور با چه مشکلاتی مواجه هستند؟

به صورت کلی، پارکهای علم و فناوری می تواند از داخل به خارج و از خارج به داخل انتقال ایده داشته باشند. معمولا ما دنبال ایده ها و محصولاتی می رویم که هم نیاز داخل باشد و هم نیاز خارج. آنها در این زمینه موفق بوده اند منتهی این آغاز راه است.

مشکلات پارک های علم و فناوری بیشتر مربوط به حمایت های دولت است. علاوه بر این سیستم بروکراسی کشور باعث می شود کارها به کندی پیش رود. در کنار اینها، حمایت بانکها هم بسیار مهم است. بانکها آنطور که در خارج از کشور رسالت حمایت از تولید کننده را دارند؛ در کشور ما بسیار ضعیف عمل می کنند. سود بانک ها بسیار بالا است و وام گرفتن برای تولید کننده به صرفه نیست. زیرا وام با سود ۲۵ دصد بالا است و تولید کننده حداقل باید سود ۵۰ درصد داشته باشد تا بتواند از عهده آن بر بیاید. بهتر است بانکها به جای ایجاد شعبه جدید از افراد نخبه و جوانان حمایت کنند.

با این اوصاف آینده پارک های علم و فناوری را چگونه می بینید؟

من شخصا آینده پارکهای علم و فناوری را روشن می بینم و امیدوارم مشکلات درست کالبد شکافی شوند تا بتوان برای آنها راه حل درست و مناسبی پیدا کرد و از این طریق است که می توان به آینده خوبی دست یافت. البته باید حمایت ها از طرف دولت و بخش خصوصی توسعه پیدا کند تا بتوانیم به جایگاه مطلوب خود در سند چشم انداز بیست ساله برسیم.

علاوه بر دولت چه نهاد های دیگری می توانند تاثیر گذار باشند؟

به نظر من رسانه ها نقش مهمی در گسترش این قضیه دارند. زیرا با آگاه سازی بخش خصوصی می تواند سرمایه را برای کمک به نخبگان جوان فراهم کنند و از این طریق می توانیم سریع تر به اهداف برسیم.

به صورت کلی به عنوان مدرس دانشگاه وضعیت هویت علمی جوانان را در کشور چگونه می بینید؟

فعالیت های جوانان در زمینه علمی دامنه گسترده ای دارد. در سالهای اخیر تولید علم و فناوری رشد خوبی داشته است. به لحاظ کمی نسبت به سالیان گذشته توسعه خوبی صورت گرفته است. هم مجلس و هم دولت فعالیت های امیدوار کننده ای را در این زمینه انجام داده اند تا بتوانیم با اتکا به نیروی جوان کشور در راستای اهداف جامعه قدم برداریم.

همچنین در یک برهه ای نیاز به تولید مقاله در کشور احساس شد و از نظر شاخص های ارزیابی علمی کشور تا حدودی خلا را پر کرد. به عنوان مثال در حوزه نانو جز ده کشور برتر دنیا هستم. اما به لحاظ کیفیت اخیرا مقالات سطح کیفی پایینی دارند . این قطعا برای فضای علمی کشور مطلوب نیست. فاز تولید مقاله و حرکت در مرزهای دانش خوب صورت گرفت اما تنها تولید مقاله نیاز جامعه را برآورد نمی کند. ما باید در جهت تبدیل نتایج مقالات به محصول تلاش کنیم تا نیاز کشور بر طرف شود. بعضی از مقالات مقاله های کم ارزشی هستند اما در عین حال مقالات سطح بالا هم کم نداریم. اکنون بحث تولید محصولات دانش بنیان بسیار خواهان دارد و وزارت خانه ها نیز از آنها حمایت می کنند تا ایده های نو افراد نخبه تبدیل به محصول شود و در بازارهای خارجی استفاده شود.

روایت جی پلاس از پارک های علم و فناوری؛ حلقه مفقوده زنجیره علم و صنعت

انتهای پیام

دیدگاه شما