به گزارش جی پلاس، دو نمایشگاه عکس با عناوین «پایتخت» و «خوابیدار» ۲۲ آبانماه با حضور هنرمندان و علاقهمندان به هنر در نگارخانههای «بهار» و استاد «میرمیران» خانه هنرمندان ایران افتتاح شدند. نمایشگاه «پایتخت» عکسهایی از حسین موسویفراز را بهنمایش گذاشته است. موسویفراز که متولد سال ۱۳۶۴ و دانشآموخته حقوق است، سابقه هشت سال عکاسی خبری و تبلیغاتی را نیز دارد و پیش از این در سه نمایشگاه گروهی شرکت کرده است. نمایشگاه «پایتخت» نخستین نمایشگاه انفرادی این هنرمند محسوب میشود. در بخشی از بیانیه این نمایشگاه آمده است: «تهران از ۲۰۰ سال پیش که پایتخت ایران شد، تغییر و تحولات چشمگیری را از حیث مناسبات اجتماعی تجربه کرده است. تا پیش از سالهای ۵۰ میلادی مناسبات سنتی و بعضی اوقات قبیلهای بر روابط مردم تهران حکمفرما بود. در سالهای ابتدایی دهه ۷۰ اولین جرقههای ارتباط میان مردم تهران با دنیای مدرن از طریق مدرنیزاسیون حاکمیتی و برنامههای فرهنگی دولتی خورد. از نظر من امروز جمعیت ۱۲ میلیونی تهران تکتک افراد تنها هستند، گرچه به ظاهر یک جامعه ۱۲ میلیونی را تشکیل میدهند. توان ارتباط با دیگران را از دست دادند و همچون روحهای سرگردان در خیابان پرسه میزنند. همواره عجله دارند و هیچوقت و حوصلهای برای دیگران ندارند.» در مجموع، نمایشگاه «پایتخت» تهران را با محور فردگرایی و انزوا در ۱۳ قطعه عکس سیاه و سفید ۱۰۰ در ۸۰ سانتیمتری به تصویر کشیده است. این آثار که همگی به عمد از نوعی فیلتر محوکننده در خلقشان بهره برده شده، در کنار موضوعات مورد نظر هنرمند، یادآور خاکستری بودن تهران چه از منظر معماری و چه از منظر آلودگی هوا نیز هستند. در نمایشگاه عکس دیگری که در این روز افتتاح شد، نگارخانه استاد «میرمیران» میزبان نمایشگاه عکس «خوابیدار» محصول مشترکی از سامان آفریدند و مصطفی کاظمی مطلق شد. سامان آفریدند متولد سال ۱۳۶۷ است و سابقه ۵ سال عکاسی و طراحی عکس (منیپیولیت) به مدت ۱۴ سال را دارد. این هنرمند برگزیده جشنواره «سونی» سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴، «سیداتمی» سال ۲۰۱۵ و برگزیده «جشن تصویرسال» سال ۱۳۹۳ است و سابقه شرکت در نمایشگاهی در گالری «سامرست هاوس» لندن، گالری «لوور» پاریس و... را در کارنامه هنری خود دارد. همچنین مصطفی کاظمی مطلق متولد سال ۱۳۶۶ است و سابقه چهار سال عکاسی در زمینه مستند اجتماعی را دارد. این هنرمند برگزیده جشنواره عکس تئاتر فجر در سال ۱۳۹۲ و جشنواره عکس فواد در سال ۱۳۹۳ است و شرکت در دو نمایشگاه گروهی در گالریهای «شیرین» و «شیلا» را در کارنامه هنری خود دارد. کاوه حدادی، کارگردان و مستندساز، در بیانیهای که برای این نمایشگاه نوشته، آورده است: «مگر جز این است که عکس، محصول درک و دریافت عکاس است از یک لحظه، با مفهومی در ذهن؟ فرم، سبک و سایر ویژگیهای عکس، جنبههای زیباییشناسانه بعدی آن است که تشخص و فردیت خالق آن اثر را در پی دارد. خروجی و ترکیب این هر دو، ثبت درست لحظهای خاص همراه با نگاه خاص، اثری کامل به اسم عکس را رقم میزند، اما ماجرا زمانی جالب میشود که این فرآیند، دو بار تکرار و ترکیب شود. دو عکس که خود، محصول فرآیند فوق هستند با هم ترکیب شده و اثری بدیع و دیگر را میآفرینند که هم آن دو هستند و هم نیستند. دو عکس از دو انسان متفاوت با نگاه و سبک و دنیای متفاوت، گاه چنان روی هم مینشینند که انگار نیمههای گمشده هم هستند. اتفاقی که در برخی از عکسهای پیش روی شما افتاده است. جایی که نگاه دو عکاس روی هم مماس شده است و سنتزی را رقم زده که برآیند آن مفاهیمی انسانی و ازلی همچون مرگاندیشی، صلح، معنویت، آزادی و... است. مفاهیمی که شاید در عکسهای منفرد هر دو عکاس، مراد نشده باشد و این جادوی ترکیب شهودی عکسهاست. در این نمایشگاه ۱۰ اثر ترکیبی از عکسهای این دو هنرمند، در ابعاد ۱۰۰ در ۷۰ سانتیمتر ارائه شده است. سال گذشته نیز نمایشگاهی از فتومونتاژهای این هنرمندان در خانه هنرمندان ایران برگزار شد که با استقبال خوبی نیز مواجه بود. این دو نمایشگاه عکس تا یکم آذر ادامه خواهند داشت و علاقهمندان برای دیدن از آثار میتوانند هر روز از ساعت ۱۳ تا ۲۰ به نشانی خیابان آیتالله طالقانی، خیابان موسوی شمالی، باغ هنر، خانه هنرمندان ایران مراجعه کنند. «از سنت تا مدرنیته» در «پاییز» رونمایی شد نمایشگاه نقاشیهای مصطفی سروریان با عنوان «از سنت تا مدرنیته» و نقاشیخطهای مراد فتاحی با عنوان «عمر که بیعشق رفت» نیز ۲۲ آبانماه در نگارخانههای «پاییز» و «تابستان» خانه هنرمندان ایران افتتاح شد. آثار نمایشگاه نقاشیخطهای مراد فتاحی که با عنوان «عمر که بیعشق رفت» در نگارخانه تابستان افتتاح شده است، با الهام از این بیت مولانا «عمر که بیعشق رفت هیچ حسابش مگیر، آب حیات است عشق در دل و جانش پذیر» خلق شدهاند. مراد فتاحی دانشآموخته نقاشی و فارغالتحصیل انجمن خوشنویسان ایران است و سابقه برگزاری نمایشگاههایی در موزه امام علی (ع)، موزه هنرهای معاصر و ... را در کارنامه هنری خود دارد. در این نمایشگاه ۱۸ اثر در ابعاد اغلب بزرگ روی بوم یا بسترهای متفاوت دیگر با بهره از بافتهای مختلف، در حوزه وسیعی از هنرهای تجسمی از خوشنویسی گرفته تا نقاشیخط و اثر دکوراتیو با استفاده از ترکیب مواد، آفریده شدهاند. فتاحی در حاشیه افتتاح این نمایشگاه درباره این گستردگی نگاه و شیوه، اظهار کرد: اگر یک هنرمند یا خوشنویس و خطاط روی یک موضوع خاص و یک شیوه تکیه کند و جلو برود، بیشتر تولید کرده است تا اینکه خلق اثر هنری کرده باشد. هنرمند باید مثل موج باشد یعنی از همه چیز استفاده کند تا آنچه را میخواهد به تصویر بکشد. من در آثارم سعی میکنم همهچیز را تجربه کنم از بدترین و سختترین روش و مواد گرفته تا بهترین و زیباترین آنها، برای اینکه میخواهم آثارم از فرمهای نو برخوردار بوده و تکراری نباشند. این هنرمند که در عرصه نقاشی، نگارگری و بازیگری نیز سابقه کار دارد، در ادامه افزود: من از بافت صنعتی در آثارم استفاده میکنم و آن را با هنر ترکیب میکنم. در مجموع خودم را محدود نمیکنم. من در استفاده از تکنیک و سبکها نیز خودم را محدود نمیکنم، زیرا اعتقاد دارم اثر باید در رهایی خلق شود، وقتی محدودیت باشد یعنی باید در یک قالب و چارچوب مشخصی کار کرد و به نظر من تا این قالبها شکسته نشود هنری بهوجود نمیآید. وی با اشاره به اینکه عشق سرچشمه هستی است، به انتخاب موضوع آثارش اشاره کرد و گفت: در دنیا ماندگارترین چیز، عشق و مهربانی است و من هم سعی کردم از بهترین کلمهای که وجود دارد در خلق آثارم بهره ببرم. همچنین در این روز، نگارخانه «پاییز» میزبان نقاشیهای مصطفی سروریان با عنوان «از سنت تا مدرنیته» بود. سروریان که متولد سال ۱۳۳۳ است، از سال ۱۳۴۷ فعالیت فعالیت هنری خود را آغاز و در سال ۱۳۵۹ آموزشگاه هنری خود را تأسیس کرده است. سروریان همچنین عضو پیوسته انجمن هنرمندان نقاش ایران، عضو مؤسسه توسعه هنرهای تجسمی و عضو انجمن هنرهای تجسمی استان البرز نیز هست و شرکت در جشنوارهها و مسابقات داخلی و بینالمللی و نمایشگاههای متعدد گروهی را در کارنامه هنری خود دارد. این هنرمند در نمایشگاه «از سنت تا مدرنیته» ۲۱ اثر با تکنیک رنگ روغن روی بوم و با سبک انتزاعی ارائه کرده است. سروریان که از شاگردان محسن وزیریمقدم است، علت نامگذاری نمایشگاه خود را مروری از آثار قدیمیتر تا آثار متأخر خویش و خصوصیات آنها میداند. سبک سروریان در این آثار الهام گرفته از یکی از سبکهای نقاشی پسادریافتگری (پست امپرسیونیسم) است که در آن تصویر بهوسیله گذاشتن نقطههای کوچکی از رنگ خالص بهصورت مجزا، ولی در کنار هم شکل میگیرد. پوینتیلیسم توسط ژرژ سورا در سال ۱۸۸۶ تا آنجا گسترش یافت که شاخهای دیگر به نام نقطهچینی از دریافتگری بهوجود آمد. از ویژگیهای خاص آثار مصطفی سروریان این است که از روش نقطهچینی نه برای تصویر یا منظرهای مشخص، بلکه بهگونهای شخصی و برای خلق آثار انتزاعی بهره برده است. آثار او اغلب در ابعاد بزرگ و با دقتی مثالزدنی کار شدهاند که از این منظر مخاطب را به تماشای خود فرا میخوانند. در واقع این هنرمند در طی مسیر هنری خود از تجربه آثار کلاسیک، رئال و سبکهای دیگر به انتزاعی آمیخته به تفکر رسیده که گویی گذری از سنت به مدرنیته است. این دو نمایشگاه نقاشیخط و نقاشی تا یکم آذرماه ادامه خواهند داشت و علاقهمندان برای دیدن آثار میتوانند هر روز از ساعت ۱۳ تا ۲۰ به نشانی خیابان آیتالله طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، باغ هنر، خانه هنرمندان ایران مراجعه کنند. منبع: ایسنا
افتتاح چهار نمایشگاه عکس، نقاشی و نقاشیخط
چهار نمایشگاه عکس، نقاشی و نقاشیخط در گالریهای خانه هنرمندان ایران افتتاح شدند.
کد خبر:
۵۳۶۳۱۷