بیش از یک هفته از حادثه تلخ وقوع سیل و طوفان در نیمی از استان های کشور می گذرد و هنوز آمار دقیق و کاملی از سوی مسئولان درباره تعداد کشته شدگان، مجروحان، آسیب دیدگان و میزان خسارت های این حادثه اعلام نشده است. علاوه بر این هنوز مشخص نیست که میزان تلفات و خسارت وارده را چه کسی جبران می کند. چرا هیچ نهادی برای کاهش این خسارت اقدام جدی انجام نداده است، چرا هیچ کس مسئولیت این اتفاقات و ویران شدن خانه ها و دارایی ها مردم و مهمتر از آن از دست رفتن جان برخی هموطنانمان را بر عهده نمی گیرد، چرا تاکنون هیچ نهادی کم کاری که در این زمینه شده را نپذیرفته و چرا هیچ کس مقصر نیست؟
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، وقوع سیل و طوفان در شرایطی اتفاق افتاد که جمعیت کثیری از مردم به منظور سپری کردن تعطیلات و برای گردش از منازل خود بیرون رفته بودند و متاسفانه به دلیل عدم اطلاع رسانی کافی از مخاطرات احتمالی درباره وقوع سیل و طوفان، دچار حادثه شدند. این اتفاق در حالی افتاد که وقتی چند روز تعطیلی پیاپی به وجود می آید، به دلیل بالا رفتن حجم سفرها قطعا به منظور تامین امنیت مسافران، نهادهای مرتبط باید در حالت آماده باش باشند. برای انجام درست این رویه آماده باش در ابتدا این وظیفه سازمان آب و هواشناسی کشور است که از چند روز قبل شرایط آب و هوایی کشور را پیش بینی کرده و نتیجه آن را در اختیار نهادهای مربوطه قرار دهد و بعد از اعلام شرایط آب و هوایی، نهادهای مرتبط مثل پلیس راهور، ستاد بحران و هلال احمر در حالت آماده باش قرار می گیرند و دستور العمل های لازم را به کار می بندند تا از آسیب دیدن مردم در مقابل حوادث طبیعی جلوگیری کنند و یا آن را به حداقل ممکن برسانند، اما سوال اینجاست که کدام یک از نهادهای مربوطه در انجام وظایف خود کوتاهی کرده است که طوفان و سیل چنین خسارت هایی را به مردم وارد کرد.
سازمان هواشناسی: هشدارهای لازم را قبل از طوفان دادیم
ابتدا این سوال پیش می آید که آیا سازمان هواشناسی پیش از شروع شدن مسافرت مردمی شرایط جوی را به ویژه در مسیر های پر تردد کشور بررسی کرده است و آیا این شرایط را به همه ارگان های مربوط اطلاع داده تا پیشگری های لازم را به کار ببندند؟ در همین رابطه خبرنگار جماران با مهندس احد وظیفه، مدیر کل پیش بینی سازمان هواشناسی گفت و گو کرد. وی به خبرنگار ما می گوید: سازمان هواشناسی قبل از شروع پیک سفر مردمی به ستاد بحران، مراکز خبری، پلیس راهور و فرمانداری های استان های درگیر طوفان، هشدار و اخبار های مربوط و لازم را داده بود.
وی همچنین می افزاید: ما ازصبح روز چهار شنبه تا روز یک شنبه به طور دائم شرایط را به نهاد های مرتبط و مسئول اعلام می کردیم و آنها را از وقایع احتمالی از جملهع طوفان و سیل به دلیل حجم بالای بارش ها باخبر کرده بودیم.
در ادامه این سوال پیش می آید که اگر سازمان هواشناسی وضعیتی بحرانی را پیش بینی و آن را به نهاد های مربوطه اطلاع رسانی کرده است، پس چرا آن ها اقدامی برای ممانعت از وقوع چنین حادثه ای نکرده اند؟ این موضوع مطرح است که آیا اقدامات ستاد بحران و سایر نهاد های درگیر از صدور اطلاعیه و توصیه نامه و اعلام در اخبار گذشته است یا خیر؟ آیا پلیس راهور و سایر نهادهای مربوطه به مردمی که برای گردش به حاشیه جاده ها و کنار رودخانه حضور داشتند، شرایط و حوادث احتمالی را اخطار داده بودند و یا تلاشی بر ممانعت از حضور مردم در این مکان ها داشته اند یا نه؟ آیا به کسانی که در دریای خزر غرق شدند این اخطار داده شده بود که دریا دچار موج و طوفان خواهد شد؟
آیا هواشناسی به غبار ، طوفان و بسته شدن دید راننده ها در جاده ها اشاره کرده بود، آیا در جاده ها پلیس و هلال احمر به حال آمده باش در مسیر قرار داشتند یا نه؟ همه اینها سوالاتی است که می توان پاسخ آنها را از میزان خسارت های وارد شده دریافت.
چطور می خواهیم جلوی حوادث جدی تر را بگیریم؟
مسئولان باید پاسخگوی این مسئله باشند که چرا بعد از گذشت یک هفته از این حادثه هنوز میزان خسارت مشخص نیست؟ وقتی که ما نتوانیم چنین حادثه ای را که تلفات و افراد درگیر با آن زیاد نیست و تا کنون تعدادکشته شدگان آن به 50 نفر هم نمی رسد، به سرعت و با دقت مدیریت کنیم؛ چطور می توانیم زلزله ای را که ممکن است کلان شهری مثل تهران را درگیر کند، در زمانی کوتاه کنترل کنیم. این مسئله مهمی است که چطور بارشی سطحی آب بندی را به راحتی می شکند و تبدیل به سیل می شود، خسارت به جا می گذارد و چرا هیچ کس جز ارائه آمار از میزان خدمات و برنامه هایش در چنین مواردی کار دیگری انجام نمی دهد. سوال مهم این است که آیا جلساتی که بعد از به بار آمدن چنین خساراتی برگزار می شوند به منظور تعیین مقصر و همچنین به منظور اندیشیدن یک راهکار برای پیشگیری از حوادث مشابه است؟ و یا اینکه جلسات ارائه عملکرد و آمار هر نهاد سازمان است؟
علاوه بر این هنوز در هیچ یک از اخباری که منتشر شده هیچ یک از مسئولان مربوطه این موضوع را مشخص نکرده اند که اگر خانواده و یا فردی به نحوی دچار آسیب شد چه به لحاظ جانی و چه به لحاظ مالی باید به کجا مراجعه کند، آیا ارگان مربوطه برای کسانی که دچار حادثه شده اند مشخص کرده است که از چه طریقی می توانند خسارت های وارد شده را جبران کنند و اگر نهاد مشخصی برای رسیدگی به چنین ماردی وجود دارد، آن نهاد کجاست و چطور مردم باید به آن دسترسی داشته باشند؟
نتیجه همه سوالات و ابهامات چنین حادثه ای نشان می دهد ما در کشور برای پیش بینی و مقابله با حوادث طبیعی و غیر مترقبه نیاز به برنامه ریزی جدی و دقیق تری داریم مسئولیت ها باید دقیق تر تقسیم شود، پاسخگویی ها باید سریع تر و بهتر باشند و هر نهادی باید عملکرد خود را به نحو و شکل بهتری ارتقا دهد، چرا که ما کشوری هستیم که از سویی در حاشیه خشکسالی ایم ،از سویی دیگر دچار بحران سیل می شویم از سویی شهرهایی داریم که ایمن سازی نشده اند و از سوی دیگر شهرهایی داریم که روی کمربند زلزله قرار دارند. لذا ضروری به نظر می رسد که باید یک برنامه ریزی جامع از سوی نهادهای مسئول برای پیشگیری صورت گیرد؛ پیشگیری از حوادثی نظیر آنچه اخیرا حدود 15 استان کشور را درگیر خود کرد . متاسفانه خسارت هایی را هم به بار آورد.
...................................................
گزارش: زهره علی حسینی