از ساعت 6 و نیم عصر یکشنبه بود که هوا کم کم تیره شد، اول مردم مخصوصاً مسافر ها خیلی خوشحال شدند که ابرها جلوی خورشید را گرفته و هوا راخنک کرده اند، ولی خوشحالی شان خیلی طول نکشید. بلافاصله باران شروع به باریدن کرد و شدت گرفت، اما هیچ کس فکر نمی کرد باران به سیل تبدیل شود، بعضی از مردم به داخل ماشین هایشان رفتند بعضی از مردم به درون رستوران ها آمدند؛ اما اگر سیل بخواهد کسی را ببرد، می برد.... این بخشی از صحبت های کارگر یکی از رستوران های جاده سولقان از شروع حادثه مرگ آفرین و تلخ جاده کن-سولقان بود.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، بعد از وقوع سیل و جان باختن عده ای از هموطنانمان در جاده سولقان، تصمیم گرفتیم، سری به محل حادثه بزنیم و آنچه را اتفاق افتاده از زبان مردم آن محل شرح دهیم. آنچه در ادامه آن را مطالعه می کنید، گزارش میدانی از محل سیل اخیر در سولقان است .
در چهار یا پنج کیلو متری روستای سولقان ماشین های آتش نشانی مستقر شده اند و در حال جست و جو برای پیدا کردن افرادی هستند که خانواده های آنها گزارش گم شدنشان را در سیل دو روز پیش داده اند. مسئول آتش نشانان که وی را آقای دیبا صدا می کردند درباره وظایف و برنامه هایی که برای آتش نشانان تعریف شده بود، گفت: از نیمه شب 29 تیرماه در پی اماده باشی که به اداره های اتش نشانی داده شد ما و سایر همکاران در این منطقه حاضر شدیم و جست و جو برای گم شدگان را آغاز کردیم.
وی که تمایل چندانی به پاسخگویی نداشت و دائما تلاش میکرد مسئولیت پاسخگویی را گردن دیگران بیندازد در ادامه به خبرنگار ما گفت: از این که در دو روز گذشته چند نفر پیدا شده اند، اطلاع دقیقی ندارم. اما ما از ساعت 7 صبح مشغول به کار شده ایم و تا حالا قربانی دیگری را پیدا نکرده ایم.
خبرنگار ما سئوال می پرسد که آیا از صبح تا به حال گزارشی از گم شدن افراد داشته اید؟ از صبح امروز تا به حال 4 گزارش از گم شدگان در سیل داشته ایم که هر 4 نفر مسافران تهرانی بوده اند که در هنگام جاری شدن سیل گم شده اند و ما آنها را به پزشکی قانونی فرستادیم تا شاید گم شده هایشان را در بین اجساد پیدا شده، شناسایی کنند.
در ادامه سری زدیم به اهالی روستای سولقان مردمی که بهت زده دومین روز بعد از حادثه را طی می کردند. بانوی پیری که در کنار خیابان ایستاده بود و به عکاس جماران نگاه می کرد به ما گفت: اگر می توانید به مسئولان صدای ما را برسانید که شرایط خوبی نداریم با کوچکترین حادثه ای زندگی ما مختل می شود و ترافیک زیادی به وجود می آید، ترافیکی که باعث شده، هیچ امکان رسیدگی از سوی مسئولان برای ما در شرایط اضطراری وجود نداشته باشد.
خانمی که در مغازه سوپر ماکت خود نشسته درباره حادثه غم انگیزی که اتفاق افتاد میگوید: برای روستای ما خدا را شکر هیچ اتفاق مهمی نیفتاد و خرابی زیادی نداشتیم، اما بالاتر از اینجا چینی ها و افغانی های زیادی دچار حادثه شدند و چند نفر از آنها کشته شدند و هنوز هم جسد همه آنها پیدا نشده است.
مرد دیگری نیز به ما میگوید: این اتفاق به این دلیل مهم شد که با تعطیلات مصادف بود و مردم برای تعطیلات در کنار رودخانه ها اتراق کرده بودند که برخی دچار حادثه شدند. یکباره سیل جاری شد و هیچ امکانی وجود نداشت که افراد از آن با خبر باشند. او در پاسخ به این سوال خبرنگار جماران که آیا پیش از حادثه گروه هایی مثل آتش نشانی و هلال احمر در این محل حاضر بودند یا نه؟ گفت: نه، هیچ کس جز پلیس راهنمایی رانندگی تا خود امام زاده داود در اینجا نبود. اما بعد از سیل برخی از مردم به خاطر خساراتی که به روستای سنگان وارد شده بود به ادارات مختلف زنگ زدند و حدود دو ساعت بعد از جاری شدن سیل از نهادهای مختلف آمدند و شروع به انجام دادن عملیات نجات مردم کردند.
- پرسیدیم جز آتش نشانی چه ارگانی هایی به سولقان سر زده اند که پاسخ می شنویم: از همان شب وزارت راه شروع کرد به پاک سازی جاده.
- از اهالی پرسیدیم که خرابی های جاده زیاد بوده که پاسخ می دهند: بله، سیل آشغال، تنه درخت و خیلی چیزهای دیگر را به جاده آورده بود و عملا جاده بسته شده بود. هیچ ماشینی نمی توانست پایین برود و آنها از همان موقع جاده را تمیز کردند و حالا دیگر تمیز شده فقط یک مقدار حواشی جاده در پایین سولقان باقی مانده است که آن را تمیز می کنند.
بعد از آن رسیدیم به یکی از مکان هایی که در جاده سولقان خسارت زیادی دیده بود، مکان ساخت پل تهران- شمال. همه افرادی که در محل حاضر بودند مردهای چینی بودند که ساخت پروزه پل تهران - شمال را بر عهده داشتند. خوشبختانه یکی از کسانی که با چینی ها داد و ستد می کرد به عنوان مترجم با ما همکاری کرد و حرف هایی را که آنها می زدند برای ما ترجمه می کرد.
یکی از این کارگران میگوید: ساعت 8 شب بود که در کمتر از چشم به هم زدنی آب زیادی به استراحتگاه ما آمد، ما سعی کردیم زود فرار کنیم، اما متاسفانه دو نفر از کارگران ما را آب برد.
خبرنگار ما از سازندگان چینی جاده تهران - شمال می پرسد، آیا آن دو نفر همکارتان پیدا شده اندیا خیر که آنها پاسخ می دهند: نه، فقط یکی پیدا شده و هنوز جسد فرد دوم را پیدا نکرده ایم. شب حادثه ما همه در کانتینرهایی که استراحتگاهمان به شمار می رود نشسته بودیم که سیل همه چیز را خراب کرد. تخریب سیل آب بسیار در آن ناحیه زیاد بود؛ چرا که سیل از مسیر رود منحرف شده و به منطقه ساخت و ساز پل آسیب زده بود و متاسفانه جان دو انسان را در آنجا گرفته بود.
کارگر چینی درباره خسارات وارد شده به آنها می افزاید: سیل خسارت زیادی را به ما زد من واقعا نمی توانم تخمین بزنم خیلی از ابزار، لودر، جرثقیل و چیزهای دیگر ما را آب برد.
بالاتر که رفتیم همه چیز پاک سازی شده بود ریزش کوه هایی که نزدیک امام زاده داوود رخ داده را پاک سازی و حدود 8 کیلومتر از جاده را آسفالت کشی مجدد کرده بودند.
در همه این ماجرا تنها کسانی که بسیار متحیر و متعجب بودند چینی ها بودند که بغض و ناراحتی در چهره آنها بسیار نمایان بود. اما فارغ از ناراحتی که در میان مردان چینی دیده می شد.
طبق آمار های ارائه شده از سوی ارگان و اشخاص مختلف، از میزان خسارات و تعداد جان باختگان این حادثه آمار دقیق و یکدستی هنوز داده نشده است. هنوز ارقامی که از خسارات وارد شده برآورد می شد، آمار دقیقی نیست و تعداد جان باختگان این حادثه نیز هنوز به طور دقیق مشخص نیست.
عکس های بیشتر از محل حادثه را در اینجا ببینید.