پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، در فرهنگ اسلامی ما ایرانیها مرسوم است برای تشکر و رفع خستگی از تن فردی که به کاری مشغول است خصوصاً اگر این فعالیت بروز و ظهور بیرونی داشته باشد و در مرئی و منظر دیگران باشد. میگویند «خدا قوت» که عبارتی است کوتاه و بسیار گویا و معنادار. هم به منشأ و مبدأ این توان و قدرت و قوت اشاره میکند و یادی از خدا است، و هم تشکر از فردی است که این نیرو را در مسیر خدمت به کار گرفته است. میتوان گفت این عبارت برگرفته از دستور اسلامی معصومین(ع) است که میفرمایند «من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق». البته این عبارت و تشکر بیشتر در مواردی بکار میرود که کاری در کوتاه مدت انجام گرفته باشد و افراد شاهد و ناظر فعالیت مجری باشند و در مواردی که کاری سالیان سال طول میکشد بعضاً به طور کلی این موضوع فراموش میشود. و حتی در برخی موارد به جهت عادی شدن این فعالیت و تغییر و تعویض افراد شاهد و ناظر این فعالیت و دخالت حب و بغض و کینه و حسد افراد نه تنها این «خدا قوت» گفتن فراموش میشود. بلکه ممکن است به نیش و کنایه یا بعضاً تهمت و شماتت هم منتهی شود.
این روزها شاهد به ثمر نشستن یکی از تلاشهای طاقت فرسا و پر حجم و غرور آفرین مخلصانه یکی از خادمین وارسته و از فداییان بینام و نشان حضرت امام هستیم، فردی که بیش از سه دهه از عمر خود را بی وقفه و بدون لحظهای درنگ و فاصله در خدمت حضرت امام قرار داده و لحظهای از امام جدا نشده است. البته هستند افرادی که بیش از این مدت در خدمت امام و آرمان و اندیشههای آن مصلح بزرگ بودهاند ولی بی اغراق میتوان گفت او تنها کسی است که سه دهه هم به صورت فیزیکی و جسمی و هم با فکر و اندیشه در خدمت حضرت امام بوده است. فردی که همه مقتضیات و ملاحظات شخصیت و جایگاه اجتماعی خود را کنار گذاشته و علیرغم تلبس به لباس روحانیت و داشتن تحصیلات و توان علمی و سخنوری، لباس روحانیت را از تن کنده و به خدمت تمام قد در جوار امام پرداخته است. کمتر فردی است که سخنرانی های حضرت امام را از تلویزیون مشاهده کرده باشد و او را در کنار حضرت امام در حالی که مشغول مرتب کردن جایگاه و امکانات صوتی هست، ندیده باشد. او به صورت شبانهروزی در خدمت امام بوده و در قامت دستیار تمام قد و تمام وقت حاج سید احمد آقا بوده است.
پس از رحلت حضرت امام نیز او از خدمت به امام و فرزندان و اندیشه امام باز نایستاد و علی رغم فراهم آمدن فرصتهای شغلی بسیار و امکان بهرهوری مادی از انتساب به حضرت امام از همه مواهب چشم پوشید و بدون هیچ ادعایی و به تنهایی بار سنگین حفظ و حراست از اندیشه و آرمان حضرت امام را به دوش کشید. اگر او هیچکاری انجام نداده بود جز آنکه توانسته در طول ربع قرن پس از رحلت حضرت امام مراسم بزرگداشت ارتحال ایشان را هر ساله به این وسعت و کثرت جمعیت و به صورت بین المللی مدیریت کند و به مراسمی بی سابقه در تاریخ جهان تبدیل نماید. جای تشکر و قدردانی داشت. گرچه برخی از نامردان و نامحرمان انقلاب به جای قدردانی و تشکر سعی کردند به روی او چنگ زده و در برگزاری مراسم ارتحال امام خلل و خدشه وارد کنند و در کنار حرم آن بزرگوار و در حضور مسئولان و بزرگان انقلاب به فرزند برومند امام اهانت کردند. اما او از تلاش نایستاد و این نامردمیها خللی در عزمش ایجاد نکرد.
اما این فقط گوشه کوچکی از زحمات و تلاش و کوشش بیوقفه اوست. مدیریت و سرپرستی مؤسسه تنظیم و نشر آثار حضرت امام(س)، که حاوی مجموعهای عظیم از اسناد و مدارک و آثار حضرت امام و پژوهشهای مرتبط با انقلاب اسلامی است الگوی موفقی شده است برای سایرین که هم اکنون سعی کردهاند از آن سرمشق بگیرند.
از همه مهمتر و عظیمتر ساخت مجموعه عظیم و ماندگار حرم حضرت امام است. این مجموعه که فقط با پیگیری و تلاش مستمر و مداوم او و زحمات دیگر همکارانش که همگی فرزندان صدیق و گمنام حضرت امام هستند احداث شده است، شاهکار معماری و مهندسی فرزندان این کشور شمرده میشود. کاری که برای اجرا و عملیاتی کردن آن باید وزارتخانهای بزرگ با امکانات و بودجههای هزاران میلیاردی هزینه میشد ولی او یک تنه و بدون هیچ ادعایی آن را احداث کرده است. خوشبختانه علیرغم عملیات اجرایی سنگین و درگیر بودن هزاران فرد در این عملیات اجرایی، کوچکترین خبری از اختلاس و دزدی منتشر نشده است و زندگانی شخصی وی و فرزندانش و حسابهای بانکی او همگی شاهد و گواه بر صداقت و راستی او در این تلاش طولانی مدت هست. و اگر هم اکنون افرادی هم در اصل این هزینه کردن و ساخت و ساز حرم اشکال و ایرادی دارند که قابل اعتنا هم هست و باید به اشکالات و پرسشهای آنان پاسخ داد ولی به جرأت میتوان گفت مجموعه هزینههای این بنای عظیم به مراتب کمتر از کوچکترین اختلاسهای انجام شده در دولت پاک است.
و از طرف دیگر این مجموعه در جهت تقویت و رشد باورهای دینی مردم در تکریم و تبرّک جستن به قبور امام زادگان و منسوبان به ائمه است. و بر روی مقبره فردی بنا شده است که همگان شاهد خلوص و تقوی و خدمات او به اسلام و کشور بودهاند و توانسته در مراسم استقبال و بدرقه خود بزرگترین و تاریخیترین مراسم را رقم بزند که هنوز جایگزینی برای آن پیدا نشده است. این در حالی است که هم اکنون سازههایی مشابه با هزینههای نامحدود برای اماکنی ساخته میشود که مبنای آنها بعضاً بر خواب و خیال و خاطرات و خرافه استوار بوده و ثمرهای جز تضعیف باورهای دینی مردم و بی اعتنایی به حرم امامان معصوم(ع) و امامزادگان ندارد. و مجموعه خدماتی که این مجموعه عظیم هم اکنون به کشور و مردم انجام میدهد بسیار بیشتر از هزینهای است که انجام شده است که ما اکنون به این وادی وارد نمیشویم و این موضوع را به فرصتی دیگر میگذاریم.
در خاتمه یادآور میشوم که جناب حجت الاسلام والمسلمین حاج شیخ محمد علی انصاری، به حق به نصرت فرزند محمد و علی برخواسته و در راه یاری پیرمراد خود حضرت روح الله ذرهای کوتاهی نکرده است. خداوند او را اجر و پاداش نیکو دهد و همواره در راه خدمت به اسلام و مسلمین مؤید و منصور بدارد. لذا با همه وجود و از عمق جان به او میگوییم «خدا قوت».
مهدی حاضری