جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

به بهانه افزایش قیمت بنزین و توصیه های برخی مسئولان/

نسخه نپیچید! درد مردم را دوا کنید

کد خبر: ۸۶۲۵۴
نسخه نپیچید! درد مردم را دوا کنید

جماران- زهره علی حسینی: حتماً ضرب المثل"بیرون گود نشسته و میگه لنگش کن" را شنیده اید، این ضرب المثل حکایت ما و بعضی از مسئولان است؛ زمانی که بدون لمس و درک مشکلات مردم و دست و پنجه ای که آنها با مشکلاتشان نرم می کنند، برای پیشرفت توصیه هایی را به مردم می کنند و از آنها در خواست هایی دارند که در بیشتر مواقع نه تنها خودشان به آن توصیه ها عمل نمی کنند، بلکه حتی عمل به آن توصیه ها از تصورشان هم خارج است. چند روز پیش یکی از مسئولان شرکت نفت در پی آزاد شدن قیمت بنزین اعلام کرد که «بهتر است مردم برای استفاده بهینه از بنزین و همچنین آلودگی کمتر هوا از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده کنند.»

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، هر چند این اولین باری نیست که مسئولان از مردم در خواست استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی را دارند و از آنها می خواهند برای صرف جویی در سوخت، کاهش ترافیک، کاهش آلودگی هوا و در نهایت پیشرفت کشور از وسایل حمل و نقل عمومی در سطح شهرها به ویژه در تهران استفاده کنند، اگر چه داشتن چنین درخواستی نه تنها ایرادی ندارد که در نهایت برای پیشرفت کشور بسیار هم مفید است، اما این طور به نظر می رسد که اکثر این دل سوزان جامعه و کشور! هیچگاه وسایل نقلیه عمومی را تجربه نکرده اند، تا بدانند با فقط تنها صحبت کردن از این موضوع و توصیه دادن به مردم راحت است.

به همین دلیل جماران تصمیم گرفت برای آشنایی واقعی این عزیزان با شرایط موجود در وسایل نقلیه عمومی سطح شهر تهران، گزارش میدانی کوتاه از آنچه در سیستم حمل و نقل عمومی اتفاق می افتد، تهیه کند و در اختیار این بزرگواران بگذارد؛ تا گوشه ای از این مشکلات را گرچه نمی توانند لمس کنند، حداقل بشنوند. هر چند آنچه توصیف می شود با آنچه در واقعیت به عنوان بخشی از زندگی مردم اتفاق می افتد غیر قابل قیاس است، اما همین هم برای آن مسئولانی که بدون درک درست از وضعیت مردم سخن می گویند، تا حدی کافی است.

اول اینکه در ساعت های شروع و اتمام زمان و تایم کاری به قدری همه سرویس های حمل و نقل در ساعات پیک شلوغ هستند که همه توان و انرژی مردم چه در زمان عزیمت و چه هنگام برگشت از محل کار، در همان سرویس های حمل و نقل گرفته می شود. حجم بالای جمعیت، فشارهای زیاد، نبود فضا برای سوار شدن و مصائبی این چنینی مشکلات زیادی را برای مردم در این سرویس های حمل و نقل عمومی به وجود می آورد که در نهایت باعث فشار های عصبی میان مردم می شود.

گفتن این نکته نیز برای توصیه کنندگان به مردم در استفاده از وسائل حمل و نقل عمومی خالی از لطف نیست که بدانند در اکثر مواقع در وسایل حمل و نقل عمومی بین مردم درگیری به وجود می آید، درگیری هایی که به هر دلیلی باعث آزار و عدم آرامش دیگر مسافران و در کنار شلوغی این سرویس ها، به طور جدی باعث فرسایش روح مردم می شود. حال بماند که آن مقام محترمی که مردم را به استفاده از وسائل حمل و نقل عمومی تشویق می کند به احتمال فراوان خودرویی شخصی و یا کاری در اختیار دارد و کمتر با این موضوعات آشناست. ضمن اینکه باید توجه داشته باشند در گزارش اخیری که نسبت میزان درآمد مردم را با میزان پرداختی برای خرید بنزین بررسی کرده بود، در ایران بنزین باتوجه به میزان درآمد مردم، یکی از بالاترین قیمت ها در سطح نه تنها منطقه بلکه جهان را به خود اختصاص می دهد.

مسئولینی که مردم را دعوت می کنند برای مسافرت و جا به جایی های درون شهری از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده می کنند، بد نیست خودشان نیز این موضوع را تجربه کنند تا بدانند که نشستن بر روی صندلی غیر از شروع خط ها در ایستگاه های مبدأ به آرزو برای مردم تبدیل شده است و اگر این بزرگواران به جای توصیه به مردم از این وسایل استفاده کنند مشکلات بیشتری را می توانند خودشان رفع و حذف کنند، چون با مشکلاتی که مردم هر روز و هر روز با آن در گیر هستند آشنا می شوند و این آشنایی باعث تلاش برای رفع این مشکلات می شود.

بنابراین تشویق مردم به انجام کاری که خود مسئولان آن را تنها به صورت نمادین در روز هوای پاک انجام می دهند به واقع نمی تواند تاثیر زیادی در انجام دادن آن کار از سوی مردم داشته باشد، چرا که آنها این مشکلات را لمس نمی کنند تا بدانند دلایل استفاده مردم از خودرو های شخصی و تن دادن به ماندن در ترافیک های طولانی به جای استفاده از سروریس های حمل و نقل عمومی چیست.

برای اینکه این مسئولان بتوانند چنین خواسته هایی از مردم داشته باشند بهتر است به طور عادی، بدون هماهنگی قبلی و بدون عکاس و خبرنگار، حتی نه برای همیشه، بلکه ماهی چند بار از این سرویس ها استفاده کنند تا مشکلات این سرویس ها را درک و برای حل آنها تلاش کنند. تنها اینگونه است که می توانند مردم را به این تشویق کنند که از سرویس های حمل و نقل عمومی بهره بگیرند، البته راه دیگری به اسم اجبار هم وجود دارد که اگر مسئولان نخواهند مشکلات را رفع کنند می توانند از اجبار برای انجام خواستشان استفاده کنند. مثلا با آزاد کردن بنزین، طرح ترافیک، بالا بردن قیمت ها و چنین کارهایی مردم را مجبور به استفاده از این سرویس ها کنند.

اگر چه دعوت مردم به استفاده از سیستم حمل و نقل عمومی، تنها موردی نیست که برخی از مسئولان مردم را به امری دعوت می کنند که خودشان با انجام آن بیگانه اند. به عنوان مثال چندی پیش یکی از مسئولان اعلام کرده بود، «باید برای مبارزه با تحریم ها حتی اگر لازم شود مردم در روز یک وعده غذا بخورند» زمانی که فردی چنین درخواستی از مردم دارد باید ماشین، محل زندگی و نوع غذای خود را به این افراد نزدیک کند تا مردم به عنوان بخشی از جامعه این اعتماد را داشته باشند که چنین کاری را انجام بدهند.

یا اینکه مسئول دیگری مردم را دعوت می کند که به جای اعتراض به گران شدن مرغ از آن استفاده نکنند و غذاهای ساده تری بخورند و بدانند که هیچ اتفاقی نمی افتد. چنین ادبیاتی نشانگر بیگانه بودن و عدم درک این افراد از مشکلات زندگی مردم جامعه است و نشان می دهد که برخی از مسئولان بدون درک مشکلات و دغدغه های مردم و بدون در نظر گرفتن توان جامعه، برای آنها هدف طرح می کنند. به نظر می رسد مسئولان محترمی که اینگونه اظهار نظرهایی انجام می دهند، باید پیش از آنکه برای مردم نسخه ای بپیچند باید درد مردم را بفهمند و برای درمان آن نسخه بدهند نه اینکه بگذارند مشکلی گریبانگیر جامعه شود و سپس برای رفع تکلیف جملات و یا راهکارهایی ارائه دهند که نه تنها دردی از مردم دوا نمی کند، بلکه درد مردم ناشی از آن مشکل را بیش تر می کند.

ضمن اینکه مسئولان محترم باید توجه داشته باشند بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در توصیه به مسئولان تاکید کرده است: «در حکومت اسلامى بهاى بیشتر و فزونتر از آنِ‏ کسى است که تقوا داشته باشد، نه ثروت و مال و قدرت و همه مدیران و کارگزاران و رهبران و روحانیون نظام و حکومت عدل موظفند که با فقرا و مستمندان و پابرهنه‏ ها بیشتر حشر و نشر و جلسه و مراوده و معارفه و رفاقت داشته باشند تا متمکنین و مرفهین، و در کنار مستمندان و پابرهنه‏ ها بودن و خود را در عرض آنان دانستن و قرار دادن، افتخار بزرگى است که نصیب اولیا شده و عملًا به شبهات و القائات خاتمه مى‏ دهد، که بحمداللَّه در جمهورى اسلامى ایران، اساس این تفکر و بینش در حال پیاده شدن است.

و همچنین مسئولین محترم کشور ایران على رغم محاصرات شدید اقتصادى و کمبود درآمدها، تمامى کوشش و تلاش خود را صرف فقرزدایى جامعه کرده ‏اند و همه آرمان و آرزوى ملت و دولت و مسئولین کشور ما است که روزى فقر و تهیدستى از جامعه ما رخت بربندد و مردم عزیز و صبور و غیرتمند کشور از رفاه در زندگى مادى و معنوى برخوردار باشند. خدا نیاورد آن روزى را که سیاست ما و سیاست مسئولین کشور ما پشت کردن به دفاع از محرومین و رو آوردن به حمایت از سرمایه دارها گردد و اغنیا و ثروتمندان از اعتبار و عنایت بیشترى برخوردار شوند. معاذ اللَّه که این با سیره و روش انبیا و امیرالمؤمنین و ائمه معصومین- علیهم السلام- سازگار نیست، دامن حرمت و پاک روحانیت از آن منزه است، تا ابد هم باید منزه باشد و این از افتخارات و برکات کشور و انقلاب و روحانیت ما است که به حمایت از پابرهنگان برخاسته است و شعار دفاع از حقوق مستضعفان را زنده کرده است. »(صحیفه امام، ج‏20، ص:340و 341)

انتهای پیام

دیدگاه شما