همرزم شهید حاج داود کریمی تأکید کرد: شهید کریمی معتقد بود «الفقر فخری»؛ منظور از این فقر، ناتوانی اقتصادی نیست چراکه اگر به دنبال این فقر غنای فرهنگی و اجتماعی باشد فرد فقیر تلقی نمیشود. فقرا کسانی هستند که با داشتن پست و عنوان در طمع داشتن مناصب بیشتری هستند. در حقیقت شهید کریمی غنا و بینیازی را به من آموخت.
به گزارش خبرنگار جماران، حجتالاسلام والمسلمین قیومی، در سخنرانی خود در دهمین سالگرد شهادت حاج داوود کریمی که عصر پنجشنبه در گلزار شهدای تهران، قطعه 29 بهشت زهرا برگزار شد، گفت: من را به عنوان همرزم شهید کریمی خطاب میکنند، من شرمندهام از این بابت و میتوانم بگویم من همراه ایشان بودهام. همرزمان ایشان را در حالی میبینم که اعضای بدن خود و یا عمرشان را در این راه گذاشتهاند و من قابل به همرزم بودن نیستم ولی افتخارم این است که همراه ایشان بودهام؛ همراهی من به این معناست.
وی ادامه داد: بعد از پیروزی انقلاب اسلامی عصارههای انقلاب همه به سپاه پیوستند و در واقع سپاه مجموعهای از خدامحوران معادباور بود، هرچند اگر به دریا هم با تمام پاکیاش نگاه کنیم آلودگیهایی دارد. آنچه که در آن دوران وجود داشت، همه محبت، پاکی، صداقت و دوستی بود. به منظور جلوگیری از آلودگیهای احتمالی، آن روزها بخشی به نام ارزیابی تشکیل شد و من توفیق خدمت در آنجا داشتم و از این طریق دوستان را بیشتر شناختم.
قیومی تأکید کرد: من در سپاه دوستان زیادی داشتم و دارم که به وجود آنها افتخار میکنم و باید بگویم آنها برای من نعمت بوده و هستند. سه نفر از این عزیزان الگوی رفتاری من بودهاند و در هر زمان که احساس ناتوانی و لغزندگی کنم از این سه بزرگوار مدد میطلبم. عمر ارتباط نزدیک من با این عزیزان کم، ولی عمق آن زیاد بود.
قیومی با ذکر نام این سه بزرگوار گفت: نخست، شهید بزرگوار محمد منتظری بودند که در رابطه با شناخت عناصر انقلابی جهان فعالیت میکردند و دیگری شهید بزرگوار محمد بروجردی در شورای فرماندهی مرکز کرمانشاه بودند و من بیش از یک سال در خدمت ایشان فعالیت کردم و با عملکرد، سیره و باورهای ایشان آشنا شدم و تأثیر عمیق در من داشتند.
وی افزود: دیگری برادر بزرگوارم حاج داود کریمی بودند که قبل از انقلاب خیلی ایشان را نمیشناختم ولی از طریق نیروهای فجر که اعلامیه میآوردند ارتباط تشکیلاتی داشتیم و بعد هم در سپاه، اما در شهر قم بیشترین آشنایی را در خدمت وی داشتم. به واقع اگر بخواهم شهید کریمی را معرفی کنم باید بگویم بحثی در طلبگی وجود دارد با این مضمون که تعریفکننده باید از تعریف شونده اجلی باشد. درحقیقت من باید همه خصایص و خصائل را بشناسم و داشته باشم تا به این مهم برسم و بگویم آیا این ویژگیها در شخص دیگر نیز وجود دارد یا خیر؟
قیومی اضافه کرد: من با ظرفیت یک لیوان نمیتوانم دریا را ترسیم کنم اما به اندازه فهم و برداشت خودم از این دریای بیکران عشق برای شما میگویم.
وی با اشاره به مراسم خاکسپاری شهید کریمی گفت: هر فردی را که در نظر بگیریم، پس از انقلاب دارای مواضع سیاسی و عقیدتی خاصی است که هم خودش و هم دیگران نسبت به او، آن را رعایت میکنند. زمانی که زندگی حاج داود کریمی را بررسی کنیم به این نتیجه میرسیم که وی خط روشن و پابرجایی داشت و ذرهای مصلحت و منفعتاندیشی در اعمالش نبود.
قیومی یادآور شد: روز تشییع جنازه شهید کریمی تصور ما این بود که ما نخستین کسانی هستیم که به منزل وی میرویم و با توجه به دورانی که ایشان پشت سر گذاشته بودند، گمان میکردیم غربتی در آنجا وجود خواهد داشت؛ ولی زمانی که رسیدیم با تعجب متوجه شدیم تمام خیابانهای اطراف منزل وی را بستهاند. در ابتدا تصور کردیم مسائل امنیتی در میان است ولی پس از حضورمان در مراسم، افرادی را مشغول عزاداری دیدیم که تصور میکردیم با شهید کریمی مشکل داشتند. در سایر مراسمها نیز تمام مراجع و مقامهای سیاسی فرصت صحبت کردن میخواستند و هیچ کسی بحث خط کشیهای جناحی را مطرح نمیکرد.
همرزم شهید حاج داود کریمی در ادامه سخنان خود اظهار داشت: همان موقع مطلبی را نوشتم که در خبرگزاریها منتشر شد. مضمون این نوشته این بود که تا آن موقع کسی را ندیده بودم که این چنین مستجمع باشد و همه را از چپ تا راست بدون خط کشی و موضعگیری دور هم جمع کند.
حجتالاسلام قیومی ضمن بیان سجایای اخلاقی شهید کریمی تصریح کرد: شهید کریمی معتقد بود «الفقر فخری»؛ منظور از این فقر، ناتوانی اقتصادی نیست چراکه اگر به دنبال این فقر، غنای فرهنگی و اجتماعی باشد فرد فقیر تلقی نمیشود. فقرا کسانی هستند که با داشتن پست و عنوان در طمع داشتن مناصب بیشتری هستند. در حقیقت شهید کریمی غنا و بینیازی را به من آموخت.
وی با بیان خاطرهای از شهید کریمی، به سخنانش ادامه داد و اظهار داشت: وی یک شب، یک کتاب جامعهشناسی از علی رضاقلی به من هدیه داد و در آن از ضحاک گفته شده بود که خواندن آن ارزش دارد و باید بگویم اگر حاج داود آن کتاب را به کسی هدیه بدهد این امر چه معنای مطلوبی میتواند داشته باشد. وی اهل مطالعه بود، هم دنیا و انقلابها و هم جایگاهها را به خوبی میشناخت؛ اما آنچه خوب نمیشناخت این بود که امر حقی را فدای مصلحت یا منفعت کند.
قیومی در ادامه آیاتی از سوره عنکبوت را قرائت کرد و گفت: میخواهم زاویه نگاه حاج داود را تشریح کنم و هم درسی از مکتب قرآن عرض کنم. مطابق با آیه قرآن «آیا گمان کردند که ایمان آوردیم»؛ و این یعنی انقلابی و ولایتمدار و امامتپسند هستیم. «آیا آنها امتحان نمیشوند؟» درحقیقت خداوند میخواهد باطن انسانها را بر خودشان ظاهر کند. مثال من برای تشریح این مسئله این است؛ آموزگاری که چند سال به یک دانش آموز تدریس میکند، بهتر از هر کس دیگری میداند که وی تا چه حد باسواد است، اما چرا از این شاگرد آزمون میگیرند؟ امتحان برای انتخاب بهترینهاست.
وی تأکید کرد: بیشک هر فردی که به بزرگی و مقامی رسیده است با سختی به این مهم نائل گشته است. انسانهای خودساختهای وجود دارند که به هیچ جایی تکیه نداشتهاند و فقط بر روی پای خود ایستادهاند. حاج داوود کریمی هم اینگونه بود و با وجود سختیهای بسیاری که در زندگی دیده بود، از فعالیتهای چریکی گرفته تا حضور در کشورهای مختلف، به خوبی از پس این امتحان برآمد. درست در جایی که قرار بود این بزرگیها شکوفا شود و به موقعیت اجتماعی برسد به دلیل حفظ حقیقت مسائلی را حفظ کرد.
قیومی خاطرنشان کرد: فرد امتحان میشود آن طور که در سوره قرآن مژده داده شده است تا دروغگوها از راستگوها مشخص شوند. اینجا خدا میخواهد به خود انسان این مسائل را بفهماند. باید به صراحت بگویم که ذرهای در وجود شهید کریمی کینه نبود، وی هیچگاه حتی در اوج بیماری گلایهای نداشت .امتحان واقعی زمان مشکلات و سختیهاست، آنطور که حاج داود به خوبی آن را پشت سر گذاشت. وی حتی نسبت به دشمنانش هم رئوف بود و در حق آنها دعا میکرد و حتی به من میگفت برای آنها دعا کن تا خدا آنها را به راه راست هدایت کند.
وی به خاطرهای در این زمینه اشاره کرد و اظهار داشت: از شهید کریمی در بیمارستان و در فرط بیماری پرسیدم که صلاح میدانید مسائلی را که میدانم رسانهای کنم؟ وی پاسخ داد: «ما برای خدا کار کردهایم و این کار نه منت دارد و نه پشیمانی، رها کن این حرفها را.
قیومی در ادامه اظهار داشت: در آیهای دیگر آمده است که برخی از انتظار دیدار خدا جویا میشوند و خداوند وعده میدهد که زمانی که ما تعیین کردهایم فرا میرسد و خداوند شنوای داناست. چه کسانی هستند که سمیع بودن خدا را میدانند ولی با یکدیگر پنهانی توطئهها میکنند. آیا ما به شنوا و علیم بودن خدا باور داریم؟ اگر باور داشتیم وضعمان از اکنون بهتر بود.
وی اضافه کرد: در آیه دیگر، تعریف مجاهده همان ایمان و عمل صالح است. اگر بخواهم کوشش و ایمان را تعریف کنم باید بگویم ذرهای در ایمان حاج داود خلل ایجاد نشد چه زمانی که برای دفاع از حق و حقیقت جلساتی میگذاشتند و وی ذرهای پا پس نگذاشت و ذرهای ترس به وجودش راه نیافت و چه زمانی که برای حفظ حق سکوت کرد و زمانی که از جلسه برگشت و روند سخنان جلسه را از وی جویا شدیم گفتند: «هیچ سؤالی نپرسید.»
قیومی تصریح کرد: باید تأکید کنم این سکوت برای حفظ حق بود نه مصلحت. مصلحتاندیشی کار افرادی است که برای روزیشان گریه میکنند و برای ارتقای پست هر دریوزگی را به جان میخرند. طبق آیات قران کسانی خدا را ملاقات میکنند که در ایمان ثابت قدم هستند و عمل صالح انجام میدهند و در عقیده آنها خللی وارد نمیشود. خداوند در قرآن وعده داده است که کسانی که ایمان ثابت دارند و عمل صالح انجام میدهند را بالاتر از آنچه عمل کردهاند جزا میدهیم و بر گناهان کوچک آنها چشمپوشی میکنیم.
قیومی در پایان با تأکید بر این مطلب که «حاج داود در خداباوری و حق محوری ذرهای کوتاه نیامد و هیچگاه حق و حقیقت را فدای مصلحتاندیشی نکرد»، اظهار داشت: بیش از این نمیتوانم حق را بگویم اما در خاتمه عرض میکنم ما معتقدیم عالم برزخ، عالمی است حقیقی و انسانهای پاک که مورد رحمت حضرت حق هستند در دوران برزخ خود آزاد و متنعم به نعمات الهی هستند ولی کسانی که حق را ناحق کنند در برزخ قدرت حرکت ندارند و عذاب میکشند. ما از وجود مقدس کسانی که برزخ خود را در کنار حضرت حق میگذرانند میخواهیم که به حق خودشان و حق خدای متعال، در حق ما دعا کنند.