اساتید و دانشجویان علوم سیاسی و علوم اجتماعی دانشگاه دویسبورگ با دکتر زهرا مصطفوی دیدار کردند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، اساتید و دانشجویان علوم سیاسی و علوم اجتماعی دانشگاه دویسبورگ با دختر امام راحل(س) دیدار کرده و با ایشان به پرسش و پاسخ نشستند.
در این دیدار، سرکار خانم مصطفوی از حضور این اساتید و دانشجویان در ایران و به ویژه در بیت امام، فردی که مورد علاقه همه مردم ایران و بلکه بیشتر مسلمانان است، تشکر کرد.
در این جلسه که بدون سخنرانی و تماما به پرسش و پاسخ گذشت یکی از دانشجویان درگذشت شیخ رهنما را خدمت خانم مصطفوی تسلیت گفت و به معرفی اجمالی ایشان خظاب به دانشجویان آلمانی پرداخت.
حجاب یک قانون الهی است
در ادامه یکی از دانشجویان پرسشی درمورد حجاب اجباری و روسری سرکردن زنان غیرمسلمان در ایران پرسید که دکتر مصطفوی در پاسخ به این پرسش گفت: قانون ایران قانونی الهی است. یعنی خود مردم اساس آن را وضع نمیکنند و ما که مسلمانیم باید قانون الهی را ترویج کنیم. یکی از قوانین اسلامی ما حجاب است، البته نه در محیطهای شخصی. حدی از این حجاب قانون هر کشوری است. برای مثال در قوانین برخی کشورها مثل فرانسه وجود دارد که زن نمیتواند لخت مادرزاد خارج شود. این همه جا الزامی است مگر در جنگل. این قانون است و نمیتوان از این قانون تخطی کرد، چه افراد داخلی و چه خارجی. درهمه جای دنیا حدی برای قانون وجود دارد. این به ویژه برای ما که قانون الهی داریم و اختیار قانون ما دست خودمان نیست جایز است. ما حق اینکه بگوییم زن حجاب نداشته باشد نداریم چون دین ما این حجاب را الزام میکند.
حمایت از حقوق زنان
سوال بعدی را یکی از حضار که در جهت حمایت از حقوق زنان فعال بود، با توجه به حوزه فعالیت دکتر مصطفوی در جمعیت زنان پرسید: شما چه فعالیتهایی برای حمایت از حقوق زن انجام دادهاید؟
ریاست جمعیت زنان جمهوری اسلامی ایران گفت: برداشت شما از فعالیت ما اشتباه است. جمعیت زنان به معنای حمایت از زنان نیست. جمعیت ما جمعیتی است که عضو مرد نمیپذیرد اما کارکرد آن برای زنان و مردان مساوی است. وجه تسمیه جمعیت زنان به این خاطر است که فقط عضو زن دارد اما فعالیتهای آن برای زنان و مردان فرقی ندارد. ما فعالیتهایی داریم که گاه برای اعلام عمومی به صدا و سیما فرستاده میشود. مثلا اگر مردی زن خود را کتک زد، یا برادری خواهرش را یا پدری دخترش را کتک زد و مواخذه نشد ما از حقوق آنها دفاع میکنیم، حتی با اعلام عمومی. اما اگر زنی هم حق مرد خود را ضایع کرد و مرد به ما شکایت کرد ما برای احقاق حقوق وی نیز تلاش میکنیم.
زنان نمی توانند رهبر شوند
سوال دیگر این بود که چرا زنان نمیتوانند در ایران رهبر، عضو شورای نگهبان یا رئیسجمهور شوند؟
پاسخ دکتر مصطفوی به این پرسش این بود که این مسئله فقط برای رهبر صادق است. این وصف که برای انتخابات ریاست جمهوری آمده، یعنی رجل سیاسی بودن یعنی باید سابقه سیاسی داشته باشد. زنها میتوانند کاندیدا شوند اما تا به حال رای نیاوردهاند. در خبرگان هم ما خانم گرجی را داشتیم که عضو خبرگان بودند اما فقط رهبر است که زن نمیتواند در این جایگاه باشد. رهبر از لحاظ اساسنامه بالاتر از همه است اما رئیس جمهور است که ارتباطات اجرایی را در داخل و حارج کشور کنترل میکند. رهبر تنها نظارت میکند.
قانون اساسی ما از زنان حمایت می کند
سوال بعدی درمورد مسائل حقوقی و سیاسی بعد از انقلاب بود و اینکه آیا اصلا تحول نو و راه حل جدیدی برای این مسائل حقوقی و اجتماعی به خصوص در جمعیت شما اتفاق افتاده است؟
فرزند امام در پاسخ خاطر نشان کرد: من خود بیشتر از اعضای دیگر سعی دارم فضای کار ما زنانه نباشد، بلکه انسانی باشد. ما سمینارهای زیادی در این سالها برگزار کردهایم که از مردان هم مقاله اخذ کردهایم. ما مشکلات به وجود آمده را به مراجع متناسب خود ارجاع میدهیم. البته این که من میگویم ایدهآل قانونی است اما در حقیقت در کل جهان حق زنان نسبت به مردان ضایع میشود. شما به مجلس سنای امریکا نگاه کنید و ببینید چند مرد در آنجا حاضر است و چند زن؟ من دو هفته پیش نزد رئیس جمهور، آقای روحانی رفتم و به ایشان این مسئله را متذکر شدم که قانون اساسی باید به جدیت پیاده شود. قانون اساسی خیلی از زنها حمایت میکند. اگر این قانون تحقق پیدا کند زن و مرد با هم در آرامش زندگی میکنند اما الان خیلی از خانمها میتوانند شکایت داشته باشند از مردان خود و کمتر هم حمایت شدهاند. بهترین کار این است که ما مردانی را در مساجد و دادگاهها قرار دهیم که اگر مردی خطایی نسبت به زن خود انجام داد مواخذه شود. ان شاء الله ما هیچوقت نبینیم که جایی ظلمی چه به زنها و چه به مردها روا داشته میشود.
مادر من در منزل امام آزاد بود
یکی از حضار دیگر از زندگی امام به عنوان همسر و پدر و ویژگیهای بارز آن پرسید که سرکار خانم مصطفوی در پاسخ گفت: مادر من در خانواده خیلی مرفهی زندگی کرده بودند. وقتی با امام ازدواج کردند ایشان را به قم بردند. قم آن زمان یک خرابه بود و زندگی در آنجا بسیار سخت بود. من از مادرم پرسیدم شما که از این زندگی خبر نداشتید چرا طلاق نگرفتید؟ ادامه دادن آن زندگی بسیار مرفه را در یک زندگی سرشار از سختی چرا تحمل کردید؟ ایشان به من گفت از بس که ایشان به من محبت میکرد و علاقه نشان میداد همه آن سختیها را میتوانستم تحمل کنم. این محبت و علاقه از ویژگیهایی است که هر زن را پایبند همسر و زندگی خود میکند. مادر من در منزل آزاد بود و این سوال و جوابهایی که کجا بودی و چرا رفتی و چرا نبودی که برای بعضی مردها خیلی رایج است اصلا برای ایشان مطرح نبود. خصوصیتی که از امام به ما رسیده همین دخالت نکردن در کار همدیگر است. ایشان احترام بسیار زیادی برای ما قائل بودند، بیشتر از حد تصور. مثلا وقتی برای شام مادر پیش امام میرفتند، در را پشت سرشان نمیبستند و چون پشه در حیات آن خانه بود. امام یک بار هم به ایشان نمیگفتند در را پشت سر خودت ببند. هربار وقتی مادر ما مینشستند خودشان پا میشدند و در را پشت سر ایشان میبستند.
مساله ارتداد در اسلام
سوال آخر را یکی از دانشجویان در مورد دینداری در ایران پرسید، وی گفت: فلسفه میگوید آدم باید بر اساس عقلانیت رفتار کند. در ایران کودکان از کودکی خود به خود مسلمان هستند. اما وقتی بزرگ شد و به سن عقلانی رسید اگر گفت من نمیخواهم مسلمان شوم مرتد شمرده شده و مجازات میشود. آیا این درست است؟
استاد فلسفه دانشگاه تهران پاسخ داد: فرزند در کودکی فهمی از خود ندارد و همانطور که تحت تکفل پدر است تحت آیین او هم بزرگ میشود. اما وقتی به سن فهم رسید، اگر تحقیق کرد و توانست نشان دهد دین او حق نیست و خواست دین دیگری را انتخاب کرد، هیچ کس حق تعرض به او را ندارد. اما اگر پس از انتخاب یک دین دیگر، پس از مدتی دوباره مسلمانی را انتخاب کرد باز هم کسی ایرادی به او نباید بگیرد. اما اگر پس از این دوبار که دین خود را تغییر داد دوباره خواست از اسلام برگردد آن موقع باید مجازات شود.
ابتدای این جلسه اساتید و دانشجویان دانشگاه دویسبورگ به معرفی کوتاه خود پرداختند و از حضور در این جلسه ابراز شادمانی کردند.
دکتر مصطفوی در پایان، پس از معرفی خود به عنوان استاد فلسفه دانشگاه تهران، ریاست جمعیت زنان جمهوری اسلامی ایران و دبیرکل جمعیت اتحادیه بینالمللی مدافعان حقوق فلسطین از حضور در جمع آنها ابراز خرسندی کرد و آنها را به شکرگزاری نعماتی که از آن بهرهمنداند، از جمله تحصیل دانش و مشغولیت به کار و حرفهای که دارند؛ دعوت کرد.