افزایش مصرف الکل در جامعه و اعتیاد به الکل باعث شد که مسئولان به فکر راه اندازی اولین کمپ ترک اعتیاد بیفتند دادن مجوز به این کمپ در حالی صادر شد که براساس موازین دینی، مصرف الکل دارای مجازات های شرعی می باشد.
این اتفاق در حالی رخ داده که حجم تهاجم ناتوی فرهنگی و قاچاق مواد الکلی از کشورهای همسایه به ایران افزایش یافته است افزایش قاچاق الکل، اعتیاد گسترده جوانان به الکل در طیف سنی 20 تا 35 سال را به دنبال داشت. بدنبال استفاده بی رویه از این مواد زیان آور؛ اعتیاد به الکل به مرزهشدار دهنده ای رسید به گونه ای که مسئولان به فکر افتادند تا با راه اندازی اولین کمپ ترک اعتیاد به الکل موافقت کنند چراکه ترک اعتیاد الکل روشی تخصصی لازم دارد بنابراین راه اندازی اینگونه مراکز همراه با مقابله و کنترل با تولید الکل و مشروبات الکلی می تواند مفید واقع شود وبه کاهش آثار اعتیاد کمک کند.
مرگ های تلخ، کوری، ناراحتی های عصبی مثل جنون، سکته قلبی، تاری دید، رواج رفتارهای ناهنجار در مصرف کنندگان همچون درگیری و آزارهای جنسی باعث شد که به این مصرف کنندگان به چشم تهدید نگریسته شود. متاسفانه عرضه مشروبات الکلی تقلبی به نام اقلام اصلی این عوارض را تشدید کرده است به گونه ای که تا 80 درصد از مشروبات الکلی عرضه شده قلابی بوده و آثارخطرناکی را بدنبال دارد.
عوارض ناشی از مصرف الکل تاکنون در سطح جامعه ما آموزش داده نشده است از آنجا که این مساله در قالب "تابو" باقی مانده است ملاحظه می کنیم که قاچاقچیان و سودجویان و فرصت طلبان کمال استفاده را در این مورد کرده و پول های کلانی را بدست آورده اند.
آموزش جوانان و بیان خطرات درکنار زیان های جسمی و روحی آن می تواند به عنوان ابزار پیشگیری مورد استفاده قرار بگیرد. در حال حاضر سه نوع مشروبات الکلی در کشور وجود دارد یک نوع از مشروبات از کشورهای همسایه وارد شده و توسط قاچاقچیان تعویض می شود و به نام اقلام خارجی به مصرف کنندگان عرضه می شود. که اغلب سفارش دادن آن تلفنی بوده و در عرض 30 دقیقه در محل تحویل داده می شود. دوم: مشروبات خانگی که توسط برخی از افراد تولید می شود که خطر کوری و مرگ را بدنبال دارد. سوم: الکل سفیدی که از از داروخانه ها یا واسطه ها خریداری می شود که با اضافه کردن آب و نوشابه مصرف می شود.
هر سه نوع مشروبات یاد شده همراه با ریسک مرگ همراه بوده و حداقل فرد را به کوری و حمله های عصبی دچار می کند و این عوارض اغلب تا پایان عمر باقی بماند و درمان پذیر نیست.آموزش خانواده ها و بیان عوارض مصرف می تواند سطح آگاهی جوانان را بالا ببرد هرچند مجازات تولید کنندگان و عرضه کنندگان می تواند در امر پیشگیری موثر واقع شود.