به گزارش جماران به نقل از مهر، معصومه آباد رییس کمیته سلامت شورای اسلامی شهر تهران به همراه دکتر رحماندوست نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی و حبیب احمدزاده، فعال حوزه دفاع مقدس و مستندساز جنگ در مرکز حمایت همسران جانبازان اعصاب و روان با تعدادی از خانواده های جانبازان دیدار و از نزدیک مستمع درد های آنها شدند.
عضو شورای اسلامی شهر تهران در این نشست ضمن گرامی داشت یاد و خاطره شهیدان، ایثارگران و جانبازان 8سال دفاع مقدس خاطر نشان کرد: در دفاع 8ساله عده ایی به شهادت رسیدند و عده ایی اسیر و یک عده زخمی و مجروح شدند و میان ما بازگشتند که جنگ برای این افراد و خانوادههایشان هنوز ادامه دارد.
وی افزود: عزیزانی که جامعه امنیت و آرامش و ثبات خود را مدیون از خودگذشتگی آنها بوده، تن و جانشان مجروح شد و همه داشته های خود را فدای این وطن و مردم کردند. اما امروز در مقابل این درجه از ایثار از ما چه انتظاری دارند و اساسا ما برایشان چه کردهایم؟ از چه چیز خود گذشتهایم؟
آباد با اشاره به اینکه مشکلات خانوادههای جانبازان بسیار درد آور است، تصریح کرد: چطور در نظام جمهوری اسلامی افرادی که در جریان پیروزی انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی نقشهای محوری داشتهاند امروزه از متن جامعه جدا شده و دچار فراموشی شدهاند.
رییس کمیته سلامت شورای اسلامی شهر تهران در ادامه افزود: مشکلات غالباً در حوزه خانواده و شرایط و لحظات سخت و غیر قابل تحملی است که منجر به بروز خشونت هایی علیه فرزندان و حملات عصبی شده، محیط آرام خانواده را متشنج کرده و گاها به صورت غیر ارادی همسر و فرزند را از خانواده بیرون کشیده و روانه کوچه و خیابان می کند.
در میان فرزندان دختری بود که بدلیل سیلی خوردن از پدرش در شرایط حمله عصبی 80% شنواییاش را از دست داده بود. این خانواده خوشحالاند که هفتهای 1 یا 2 ساعت از محیط سخت و سنگین خانواده به مرکز حمایت همسران جانبازان اعصاب و روان میروند و در کنار هم با قصه زندگی یکدیگر آشنا میشوند.
آباد اظهار داشت: ما به عنوان نماینده مردم نسبت به این قبیل وقایع که در همسایگی ما در سایه دیوارهای همین شهر اتفاق میافتد مسئولیم. در حالی که بسیاری از شهروندان و حتی مسئولین تصور میکند تنها صدایی که باید خاموش شود صدای افراد دردمندی است که در هر گوشه شهر به صدا در میآید.
این عضو شورای اسلامی شهر تهران افزود: متأسفانه بیماری غفلت و فراموشی خاص مسئولین و متولیان نظام است که به دلیل تکرار و تکثر بسیاری از دردها و آسیبهای اجتماعی، یک امر عادی به شمار میآید.
البته بسیاری از مشکلات متوجه بنیاد شهید و امور ایثارگران است که سهم قابل توجهی از بودجهاش را برای خدمت به جانبازان و ایثارگران، صرف مشکلات اداری و پرسنلی و سازمانی خودش کرده است. در صورتی که اگر این بدنه کوچکتر بود، ارائه خدمات به مراتب مطلوبتر و کیفیتر می شد.
بخشی از اعتراضات این خانواده ها نیز مربوط به نحوه رفتار متولیان امور جانبازان و ایثارگران بود. یادمان باشد که گاهی اوقات همدردی با این عزیزان و خانواده های آنان که آماج بسیاری از مشکلات روحی و جسمی هستند به آنها آرامش و امنیت میدهد که به هیچ وجه با پول قابل جبران نیست.
آباد در ادامه با اشاره به اینکه افرادی که مجروحیت واضح ومشهود دارند بهتر مورد توجه سازمانهای حمایتی قرار میگیرند، گفت : اما متأسفانه در کشور ما با وجودی که جنگ ما در راه عقیده و با هدف دفاع از آب و خاک و مهین بود این افراد بی توقع اسیر بی مهری ما و دستگاههای تبلیغاتی قرار گرفتند. به طوری که گاهی بعضی از مردمی که از همه جا بیخبرند تصور میکنند کشور غنیمتی بوده که بدست آمده و سهم بقیه مردم بین ایثارگران تقسیم شده و آنها سهمی از آن نبرده اند.
وی در پایان خاطر نشان کرد : برای نهادینه کردن فرهنگ ایثار و شهادت به جای اینکه همایش و نمایش برگزار کنیم و پوستر و تراکت چاپ کنیم شاید بهتر باشد که قدری بیشتر به خانوادههای مجروحین علیالخصوص مجروحین اعصاب و روانی که مجروحیتی پنهان دارند توجه کنیم و به درد دل آنها گوش سپرده و قدمی هر چند کوچک در راستای ارج نهادن به آنها برداریم تا فرزندان آنها از انتخاب این راه توسط پدرانشان احساس شرم و پشیمانی نکنند.