هشتم تیرماه، روز ملی مبازره با سلاحهای شیمیایی و میکروبی و سالروز حمله شیمیایی به شهر سردشت و اولین حمله با سلاح های شیمیایی به بهانه ای تبدیل شد تا با دکتر محمدرضا سروش مدیر عامل انجمن حمایت از قربانیان سلاح های شیمیایی به گفتگو بنشینیم. وی تمرکز انجمن را بر بحث های توانمند سازی جانبازان شیمیایی عنوان کرد.
روز هشتم تیر ماه روز ملی مبازره با سلاحهای شیمیایی است، شما به عنوان مدیرعامل انجمن بیشترین اولویت خود را بر روی چه مسایلی قرار دادید ؟
انجمن حمایت از قربانیان سلاح های شیمیایی یک سازمان غیر دولتی با هویت حقیقی کاملا مستقل است که اعضای آن را جانبازان شیمیایی و علاقه مندان به فعالیتهای مرتیط با منع تولید، نگهداری و کاربرد سلاحهای شیمیایی و کشتارجمعی و همچنین حمایت از قربانیان این سلاح ها تشکیل می دهد. حوزه فعالیت ما بیشتر بر موضوعات صلح و اموزش صلح و مباحث اجتماعی و توانمند سازی جانبازان و فعالیت های پژوهشی و علمی در حوزه های حقوقی و پزشکی است .
یعنی بر حوزه درمان تمرکز ندارید ؟
تمرکز انجمن بیشتر در این حوزه حول مباحث کارشناسی علمی و پزشکی است و سعی انجمن در یاری دادن نهادهای قانونی مسئول درمان جانبازان است و بیشتر تلاش ما در حوزه فرهنگی و افزایش مشارکت اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی این عزیزان توسط داوطلبان مصدوم شیمیایی است .
البته شاید شما نتوانید پاسخگوی این سوال باشید اما بیشترین گله جانبازان شیمیایی عدم رسیدگی مناسب در حوزه سلامت و درمان است به عبارت بهتر برخلاف گفته شما به نظر می رسد که قوانین مناسبی در این حوزه وجود ندارد ؟
همانطور که مطلعید با تغییر برخی از قوانین مربوط به نهاد های ارائه دهنده خدمات درمانی و عدم هماهنگی و توان لازم در سازمانهای جدید متولی خدمات درمانی مشکلاتی برای این عزیزان ایجاد شده که الحمدلله در سال جاری بخشی از این موانع برطرف گردیده و امیدواریم نهادهای مسئول بتوانند با هماهنگی و توجه ییشتر در جهت رفع این مشکلات گام بردارند .
با توجه به اینکه این انجمن در حال حاضر ده ساله شده است تاکنون اعضای انجمن به چه تعداد رسیده است؟
در حال حاضر این انجمن حدود500 از نفر از جانباز داوطلب عضو دارد.
بودجه انجمن از کجا تامین می شود آیا جانبازان این هزینه را تامین می کنند؟
انجمن با کمک افراد حقیقی و حقوقی اداره می شود البته ما فعالیت های انجمن را به صورت پروژه تعریف می کنیم و مشارکت با سازمانها و کمک افراد علاقه مند از ظرفیت های انسانی و منابع در جریان کشور استفاده می کنیم، لیست برخی از پروژه های در حال اجرا را می توانید از روی پایگاه اطلاعاتی موزه صلح تهران که از زیر مجموعه های انجمن است دریافت کرد که برخی از عناوین آن را می توان اشاره کرد.
پروژه تاریخ شفاهی جانبازان شیمیاییCW Oral History project(مصاحبه تخصصی با قربانیان سلاحهای شیمیایی و کارشناسان مرتبط برای ثبت تاریخ جنگ شیمیایی و تدوین آن مبتنی بر تاریخ شفاهی)
پروژه آموزش فرهنگ صلح Peace Education(این آموزش در سطوح مختلف برای دانش آموزان، دانشجویان و سطح عمومی با محتوای مبتنی بر مفاهیم دینی و ملی برگزار می شود)
پروژه نمایشگاه های سیار جانبازان شیمیایی raveling C-bomb exhibition (این نمایشگاه مجموعه ای از تصاویر، اسناد و توضیحات لازم در زمینه پیامدهای کاربرد سلاحهای شیمیایی و سرنوشت بازماندگان است به چند زبان زنده دنیا)
پروژه سفیران صلح Messengers of Peace (اعزام جانبازان شیمیایی مسلط به شیوه های علمی روایتگری به کشورهای مختلف دنیا در مناسبتهای خاص و یا حاشیه اجلاسهای بین المللی به عنوان سفیر صلح)
پروژه کارگاه های هنر برای صلح Art for Peace project (خلق آثار هنری با پیام صلح و دوستی و مفاهیم انسانی ضد خشونت و تجاوزگری)
پروژه یاد یاران Lest we forget! (عیادت و دلجویی از جانبازان بستری و در صورت نیاز پیگیری امور درمانی آنان و تلاش برای حل مشکل خانوادگی و یا اجتماعی آنان)
نیکیهای کوچک؛ پروژه نوپایی است به منظور ترویج فرهنگ صلح و دوستی در جامعه. در این پروژه افراد داوطلب با شرکت در انجام کارهای فردی و یا گروهی کوچک باعث خوشحالی یا کمک به دوستان، همکاران یا افراد غریبه میشوند. چند مثال از نوع کارهای مورد نظر عبارتند از: عیادت بیماران و سالمندان در بیمارستانها و خانههای سالمندان؛ تهیه و پخش لباس و غذا بین افراد بیخانمان؛ لبخند زدن هنگام مواجهه با دیگران؛ آموزش رایگان مهارتهای خود به دیگران؛ تمیز کردن معابر عمومی و پارکها؛ پخش بستنی رایگان در بین کودکان...
این ایده، پروژه نوپایی است که نیاز به همکاری علاقهمندان بیشتری دارد تا بتواند گامی ولو کوچک در راه پیشبرد صلح و صفا در جامعه بردارد.
رابطه انجمن با بنیاد جانبازان چیست و چگونه تعریف می شود؟
انجمن مستقل از بنیاد است اما روال کار این است که به بنیاد کمک کنیم . البته این کمک کردن هرگز موجب نمی شود که ما در وظایف بنیاد دخالتی کنیم.
فعالیت شما در حوزه بین الملل چگونه است ؟
اخیرا انجمن شبکه قربانیان سلاح های کشتار جمعی را تشکیل داده است که یک موضوع عام می باشد شما می دانید که اولین بار سلاح های شیمیایی توسط متفقین علیه آلمانها در سال 1914 میلادی استفاده شد و معروفترین این حملات شیمیایی، حملهای بود که آلمانها در 22 آوریل 1915 در جبهه ایپر بلژیک صورت گرفت. از طرف دیگر بسیاری از مردم ویتنام قربانی گاز نارنجی شدند یا اینکه مردم حلبچه تحت تاثیر گازهای شیمیایی قرار گرفتند.
برنامه های شما در روز ملی مبازره با سلاحهای شیمیایی فقط به برگزاری همایش خلاصه می شود؟
البته امسال ما برنامه ای تدارک دیدیم که جانبازان شیمیایی در موزه صلح تهران واقع در پارک شهر آماده حضور بازدید کنندگان هستند. ملاقات از جانبازان در بیمارستان ها از دیگر برنامه های ما است . تمام تلاش جانبازان تقویت نگاه مثبت گرایی است. به همین دلیل جانبازان منتظر حضور مردم هستند و از آنها استقبال می کنند.