آنگونه که از قرائن و شواهد بر میآید، مثل این که مدتی است طرح و نظریه عبور از امام خمینی پوست انداخته و شکل نویی یافته و عملاً کلید خورده است! این هم نشانه دیگری از مظلومیت و غربت امام است، همچون اجداد طاهرینش!
تجربه تاریخی نشان داده است که همیشه بزرگان و مؤثران روزگار، در مقاطعی از تاریخ حیات و حتی ممات، مظلوم و غریب بودهاند! گاه این مظلومیت و غریبی از طرف دشمنان و مخالفان بوده و گاه از ناحیه دوستان مدعی و یا دشمنان دوست نما!
در چند روز گذشته منتظر بودیم تا به تناسب ایام ولادت حضرت زهرا(س) که روز میلاد فرزندش امام خمینی نیز هست و در تقویم رسمی کشور نیز درج شده است، یادی هم از ایشان شود نامی هم از امام راحل برده شود، امام دریغ از یادی و کلامی و اشارهای! نه از طرف رسانههای نظام، چون صدا و سیما و نه از ناحیه نهادها و ارگانهای دولتی و نه نیمه حکومتی چون امامان محترم جمعه! انگار نه انگار تولد امام راحل همزمان است با میلاد مادرش حضرت فاطمه زهرا(س).
وقتی که این بیتفاوتی را کنار دیگر اقدامات مرموزانه قرار میدهیم، به نظر میرسد این یک خطمشی برنامهریزی شده و با عقبه فکری خاصی است! یعنی اجرایی شدن همان پروژه امامزدایی و عبور از امام!
حتی این روزها به نمایشگاه بینالمللی کتاب هم سری زده و دقت شود، به ویژه به غرفههایی که کاملاً حکومتی هستند و وابسته به نظام و دولت، که وجود و تأسیسشدنشان هم با فرمان امام بوده، ولی خبری از نام و یاد امام ولو عکس امام نیست!
در این اوضاع بیوفاییها و بدعهدیها، ظاهراً؛ دنجنشینان گرم دهههای چهل و پنجاه، و تئوریسینهای سرد دهه اخیر، ساکتین و گوشه گرفتهها و پستو نشستههای آن روز با ناکثین و مارقین امروز که تمام و جودشان از امام و نام و یاد اوست، با هم ساخته و طرحی نو در انداختهاند تا حجاب معاصرت با امام را دریده و کمر همت بسته و در پی امیال خفتة خویش باشند! اینان خاک بر چشم مروت و معرفت زده و گذشته را فراموش کرده و سرپوش گذاشته و ولی نعمت نظام و انقلاب و حوزههای علمیه و روحانیت را نادیده میگیرند؟ و به این راحتی و سادگی دست به امام زدایی و با کمال وقاحت حتی نام و یاد و تصویر او را هم کم کم محو کرده و در صدد تکمیل پروژهای از پیش تعیین شدهاند؟
باید گفت: اماما!
چشم بگشا و ببین؛ با کشتی نفاق و کین، روی دریای محبت، بار نفرت میبرند.
بر وقایع با مهارت چاشنیهای دروغ میزنند و تلخی از طعم حقیقت میبرند.
البته از حقیقت نباید گذشت و به حق باید گفت که؛ باز بنازم به خوش عهدی و وفاداری جانشین آن امام، رهبر معظم انقلاب حضرت آیتالله خامنهای که روز میلاد حضرت فاطمه زهرا(س) در دیدار با اقشار مختلف مردم یادی هم از میلاد امام خمینی کردند و تبریک گفتند. پس کجایند مدعیان و ذوب شدگان ولایت که شعار «این عماریون »شان گوش فلک را پر کرده؟ آیا این است بصیرت و پیروی از امام و ولایت؟
بگذریم و نغمة حسرت سر دهیم که:
یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتیم
گرد آن شمع طرب میسوختیم پروانهوار
آتش بر جان، ولی از شکوه، لب، خاموش بود
چون سرشک از شوق، بودیم خاکبوس در گهی
در خزان با سرو و نسرین، بهاری تازه بود
درد بی عشقی ز جان برده طاقت، ورنه ما
بلبل طبعمان باشد، ز تنهایی خموش
در میان لاله و گل آشیانی داشتیم
پای آن سرو روان اشک روانی داشتیم
عشق را از اشک حسرت ترجمانی داشتیم
چون غبار از شُکر، سر بر آستانی داشتیم
در زمین، با ماه و پروین آسمانی داشتیم
داشتیم آرام، تا آرام جانی داشتیم
نغمهها بود ما را، تا همزبانی داشتیم