پروفسورˈمنوچهر جعفریانˈ یکیاز بنیانگذاران سرطانشناسی در سوئیس که پس از گذشت ۴۵ سال زندگی در اروپا به کشور بازگشته است، از دیدار با امام خمینی (س) بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در فرانسه به عنوان بزرگترین آرزوی خود یاد کرد.
این پروفسور ایرانی ۷۶ ساله که فوق تخصص علوم تغدیه خود را از دانشگاه معتبر ˈ گوتینگن ˈ آلمان اخذ کرد و به درجه پروفسوری نائل شد، در سن ۱۸ سالگی برای ادامه تحصیل به اروپا سفر کرده بود.
پروفسور جعفریان توانست با ساخت داروهای شیمی درمانی کلاسیک نام خود را به عنوان یکی از بنیانگذار سرطانشناسی در سوییس به ثبت برساند و به عنوان یک نخبه ایرانی با تدریس در دانشگاههای برجسته سوئیس دانشجویان کارآمدی را تربیت کند. وی هم اکنون استاد بازنشسته دانشگاه علمی زوریخ است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، وی که هماینک مقیم سوئیس است در گفتوگو با ایرنا از آرزوی خود در دیدار با امام خمینی (س) در پاریس، نحوه مطلع شدنش از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، لحظه ورودش به کشور پس از گذشت ۴۵ سال و پیشرفتهای جوانان ایرانی سخن گفت.
سفر به آلمان برای ادامه تحصیل
هنگامی که ۱۸ ساله بودم یعنی در دهه ۳۰ برای ادامه تحصیل عازم آلمان شدم، در دانشگاه این کشور در رشته تغدیه تحصیل و سپس در مقطع دکترای دانشگاه مونیخ آلمان طی ۵ سال در رشته ماستیتیس (بیماری التهاب غدد پستانی) تحصیل کردم.
مدرک فوق تخصص بیوشیمی را نیز از دانشگاهی در پاریس اخذ کرده و سپس به سوییس برگشتم و در انستیتو تغذیه دولتی وابسته به دانشگاه ˈ برن ˈ فعالیت خود را آغاز کردم.
پروفسور جعفریان میافزاید: سوییس کشوری است که مردم آن به لحاظ ارتباطات اجتماعی بسیار سرد هستند و نحوه فعالیت وی در این آزمایشگاه و انجام تحقیقات که ۲۵ سال ادامه داشت، بیتاثیر از این موضوع نبود.
ˈ همدم من در این مدت تنها موشهای آزمایشگاهی بودند که برای کشف انواع داروهای سرطانی و تحقیقات پروتئینها بر روی حیوانات، زمان خود را با آنها سپری میکردمˈ.
ˈ این تحقیقات و ابداعات من به عنوان یک پزشک متخصص ایرانی به حدی تاثیرگذار بود که امروزه در سمینارهای ضد سرطانی که در آمریکا برگزار میشود به هوش متخصصان ایرانی اعتراف میکنند و به جرات میتوان گفت که در اقصی نقاط دنیا به توانمندی ایرانیان غبطه میخورندˈ.
ایران قبل از انقلاب به پایگاه غرب تبدیل شده بود
در آن مقطع که من عازم آلمان شدم، ایران ظرفیتهای بالایی داشت اما برغم این موضوعاز آن بخوبی استفاده نمیشد و تنها کشوری بود که به پایگاهی برای تحقق خواستههای غرب تبدیل شده بود و کسی حق مداخله در امور کشور را نداشت و از این وضعیتی که رژیم وقت برای مردم ایجاد کرده بود، جز ذلت چیز دیگری عاید ملت نمیشد.
هنگامی که برای ادامه تحصیل به آلمان سفر کردم از طریق خانوادهام از اوضاع نابسامان ایران مطلع میشدم اما پس گذشت بیش از چهار دهه و پیروزی انقلاب اسلامی به ایران بازگشتم، شاهد پیشرفتهای کشور در عرصههای مختلف بودم که با گذشته قابل قیاس نیست.
برای دیدن امام (س) به فرانسه رفتم
تا سال ۱۳۵۷ باتوجه به اینکه در آزمایشگاه سوئیس به طور شبانه روزی کار میکردم، حتی اجازه نداشتم برای شرکت در مراسم فوت مادرم به کشور بازگردم، اما زمانی که امام خمینی (س) در فرانسه حضور یافتند، تلاش بسیاری کردم تا خود را برای زیارت ایشان به ˈ نوفل لوشاتوˈ برسانم.
از آنجایی که به واسطه تماسهای تلفنی با خانوادهام در تهران از شخصیت امام (س) و فعالیتهای ایشان در مبارزه با رژیم با خبر شده بودم، به طور جدی تصمیم گرفتم تا از نزدیک با این شخصیت مهم قرن آشنا شوم.
بههمین منظور برغم مخالفتهای رییس وقت انستیتو دولتی برن، با شور و اشتیاق عازم پاریس شدم، اما متاسفانه زمانی رسیدم که ایشان پنج روز پیش این کشور را به مقصد تهران ترک کرده بودند و چیزی جز حسرت نصیبم نشد.
در آن مقطع من حدود چهل و دو ساله بودم و تصمیم گرفتم برای دیدن ایشان به تهران سفر کنم اما با توجه به قراردادی که با انستیتو دولتی برن امضاء کرده بودم هیچگونه اجازهای حتی برای دیدار با خانوادهام نداشتم و من نیز از طریق خانواده از جریانات داخل کشور و شخصیت تاثیرگذار امام خمینی (س) مطلع میشدم و دوست داشتم تا هر لحظه به کشورم بازگردم.
45 سال تنهایی در سوئیس
برغم اینکه در سوئیس توانستم از لحاظ علمی تجارب بسیاری کسب کنم اما همواره احساس خلا میکردم.
درحالی که کشورهای اروپایی امکانات و تجهیزات گستردهای داشتند اما توانمندیهای ایرانیان را نداشتند و به همین علت نیز سعی میکردند از این ظرفیتها به نفع کشورشان استفاده کنند تا بتوانند علم و تخصص ایرانی را در انحصار خود بگیرند.
هرچند، من به عنوان یک ایرانی در خارج از کشور بیکار ننشستم و به دنبال دعوت مراکز دولتی کشورهای اروپایی نظیر آلمان، سوئیس و فرانسه برای شرکت در سمینارهای علمی که ترتیب میدادند تا من به عنوان یک متخصص ایرانی تجارب خود را در اختیار آنها بگذارم، حضور مییافتم که این موضوع احساس غرور را در من ایجاد میکرد.
این احساس غرور ایرانی در من به حدی بود که میتوانستم سر خود را در برابر خارجیها بالا بگیرم و این نکته مهمی بود که اروپاییها هرروز به ایران و ایرانیان غبطه میخوردند.
پس از گذشت ۴۵ سال به ایران آمدم
بالاخره زمان بازگشت به وطنم فرارسید و قراردادم با انستیتو دولتی برن به پایان رسید. بدین ترتیب برای بازگشت به کشورم لحظه شماری میکردم. برخی همکاران ایرانی و خارجی من در سوئیس میگفتن برای چه با گذشت ۴۵ سال زندگی در اروپا به ایران میروید؟ که در پاسخ به آنها گفتم رفتن به ایران آرزوی من است.
ایران پس از انقلاب ۵۷
بیتردید باید گفت ایران پس از انقلاب برغم پیشرفتهای گسترده آن در زمینههای مختلف از جمله در علوم پزشکی، فرهنگی و سایر موارد با قبل از آن به هیچوجه قابل مقایسه نیست.
به عنوان نمونه درحال حاضر که اقتصاد تمام دنیا با بحران روبرو است، وضعیت اقتصادی جمهوری اسلامی ایران در مقایسه با بسیاری از کشورهای اروپایی و غربی در بهترین شرایط خود بسر میبرد.
باید گفت رسانههای غربی که از ایران بگونهای دیگر روایت میکنند و سعی در تخریب کشورمان هستند، نتوانستند افتخار ایران را کتمان کنند که این موضوع بسیار مهم و تامل برانگیز است.
من امروز به نظام اسلامی که با رهبری امام خمینی (س) در ایران شکل گرفته است، افتخار میکنم، نظامی که با پیروزی انقلاب در این کشور بر سرکار آمد و آثار و برکات مثبت آن در داخل و خارج قابل مشاهده است، در حالی که در گذشته و پیش از انقلاب اسلامی، ایران یک کشور وابسته بود.
به جرات میتوان گفت که برخی شهروندان کشورهای اروپایی آرزوی آن را دارند تا به ایران سفر کنند و از نزدیک با کشورمان آشنا شوند.
دوستان خارجی و همکاران من نیز در مدتی که در اروپا بودم مدام به من میگویند رفتن به ایران تنها آرزوی ایرانیهای مقیم خارج از کشور نیست بلکه آرزوی کشورهای اروپایی نیز هست و این نشان میدهد که ملتهای دنیا روی ایران حساب دیگری باز میکنند.
شخصیت برجسته امام (س) دنیا را متحول کرد
امام خمینی (س) شخصیت بسیار بزرگی داشتند و جزو چند شخصیت مهم دنیا به شمار میروند، مردی که دنیا را متحول کرد همانطور که ثمره این دستاورد را نه تنها در کشورمان بلکه در منطقه و دنیای اسلام میبینیم.
پس بیتردید افرادی که با حضور در رسانههای بیگانه به این نظام پشت پا میزنند باید گفت هیچ کجای دنیا مثل ایران نمیتوانید پیدا کنید که عقاید خود را به طور آزادانه بیان کنید و این موضوعی است که مرز کشورمان را از کشورهایی که ادعای دموکراسی دارند، مشخص میکند.
بنابراین باید به هر ایرانی گفت که قدر این نظام را که با درایتهای امام راحل (س) و ملت به بار نشست و امروز با رهبری انقلاب اسلامی به راه خود ادامه میدهد باید تلاش کرد تا این مسیر رشد را به سر منزل مقصود برسانیم.
امروزه هر ایرانی در هرجای دنیا که باشد برای ملتهای دنیا قابل احترام هستند.
من به سهم خود و ایرانیانی که در هر جای دنیا هستند میگویم وقت آن رسیده است که دستاورهای خود را در ایران سرمایه گذاری کنید، ایرانی که با خون شهدا از نو ساخته شد.
ˈ من که میمیرم، چرا با عشق و ایمان نمیرم از برای سرزمینم، کشورم ایران نمیرم ˈ
یکی از بنیانگذاران سرطان شناسی در سوئیس؛
بزرگ ترین آرزوی من دیدار با امام خمینی(س) بود
کد خبر:
۲۴۹۴۸