تقدیم به مادر ابرهای بارانزا ... فاطمه
امام خمینی (س) : «دامن مادر، بزرگترین مدرسهای است که فرزند در آن تربیت میشود ... »
گاهی برای از تو نوشتن هوا کم است ...
در ایستگاه نام تو پیاده میشوم از قطاری که روزمرهگی است به تو که فکر میکنم، از شانههایم مزارع گندم میروید. به تو که فکر میکنم، کبوتری شتابان بر زمینهی آبی آسمان خطی سفید میکشد. به تو که فکر میکنم، آفتابگردانها به سوی من برمیگردند و جهان مکث کوتاهی میکند تا به ساعتم نگاه کنم.
اگر چه تقویم فقط یک بار به نامت اعتراف کرد اما تکرار این ترانهی شیرین، آوازخوان و عاشقم کرد.
در ایستگاه نام تو پیاده میشوم با چمدانی از خاطرات خوب و نسیم مهربانی که همراهیام میکند تا آستانه در ... مادر.
مادر کنار باغچه تنها نشسته است
سرشار از سکوت و مدارا نشسته است
اشکش کبوترانه به شوق کبوترش
بر نردههای خیس تماشا نشسته است
میترسم آنقدر که گمان میکنم زنی
بر پرتگاه آخر دنیا نشسته است
مادر فرشتهای ست که من فکر میکنم
بر روی خاک معجزهآسا نشسته است
میترسم آنقدر که گمان میکنم زنی
بر پرتگاه آخر دنیا نشسته است
(عبدالجبار کاکایی)