ای روح پر طراوت عطر جوانه ها
آیینه محبت و لطف ترانه ها
رفتی کجا که دیده «نرگس» ترا ندید
گیرند لاله ها ز مزارت نشانه ها
دریا گرفت و برد ترا روی موج ها
تا ملتقای عشق، سوی بیکرانه ها
بس رازها به سینه نهان داشتی، دریغ
باید شنید راز تو از رازیانه ها
راه سفر گرفت امام و شدی غریب
آن از تبار نور خدا، جاودانه ها
بودی چراغ خلوت آن یار مهربان
رفتی و گشت تار، همه آشیانه ها
آن الفتی که بین تو و روح عشق بود
مهر سکوت زد به لب عاشقانه ها
دامان پر ز مهر تو پرورد «مصطفی»
«احمد» که بد امید همه آستانه ها
لالایی لطیف تو در گوش غنچه ها
آهنگ روح پرور چنگ و چعانه ها
آوای الرحیل چو شد در فضا بلند
بردند قدسیان همه سر روی شانه ها
داغی که از فراق تو بر جان ما نشست
برخاست از شرار دل ما زبانه ها
درد و دریغ و آه که نشناخت کس ترا
بانوی بی بدیل و صبور زمانه ها
شعری از شاعر معاصر عباس ترابپور برای همسر مکرمه حضرت امام خمینی (ره) «مرحومه خدیجه ثقفی»
بانوی بی بدیل
کد خبر:
۲۱۳۴۲