جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

سلام بر عرفه

کد خبر: ۱۹۳۲۷
سلام بر عرفه
فردا ، عید بندگی و تسلیم در برابر امر معبود است . تسلیم برای همه و بدون در نظر گرفتن جایگاه افراد . تفاوتی نمی کند بنده ای از بندگان حضرت دوست باشی یا ابراهیم خلیل الله . «ابتلا» برای همه اتفاق می افتد و عشق یه معبود باید در طاعت او تجلی یابد. اما روز قبل از عید «قربان» روز زمزمه کلام ستاره ای است که آسمان امامت به نور او روشن است. روز «عرفه» و دعایی که حسین (ع) پیش از حرکت به سوی قربانگاه، با خدای خویش گفت و برای امت رسول خاتم، به یادگار گذاشت.
او در روز عرفه که روز نیایش و بخشش، روز بارش چشمهای خاکیان و روز زدودن قلب از غبار عصیان است ، با پروردگار سخن گفت؛ روزی که خدای متعال بندگان خویش را به عبادت و اطاعت فرامی خواند..
امروز دل و جان طراوت دعا می گیرند و لبیک گویان خود را با خدای خویش یکی می کنند. چشم ها نمناک از این دعا و این صحرای عرفات است که اشک عاشقان بر دامن آن بنیاد هستی را به لرزه درمی آورد :«ای خدای عرفه»! «انت الذی ...» و صفات خدواند را در کنار آن ذکر می کنند. صفاتی که یکی از بی مانندترین اولیاء الهی آن را چون منظومه ای عاشقانه، سروده است.
عرفه روز دعاست. خدا خود به دعا امر فرمودند وبه اجابت ،ضمانت !
در روز عرفه، به عرفان خالص خدایی بازمی گردیم و نگاه عاشقان را برای همیشه به آسمان بندگی پیوند میزنیم.
هر انسان در صحرای عرفات، بغض پراکنده ای است که خورشیدِ لحظه هایِ حسینی را در خویش بتاباند.
زمان، زمانِ از خویش بریدن است؛ ، زمان قدم گذاشتن در ملکوت حضور.
روز عرفات است و دست ها آماده بالا بردن نیایش‌اند . این سو، دست های پراجابت حسین علیه السلام است که آسمان و زمین را مجذوب خود ساخته و غوغایی در دل عرش افکنده است. و آن سوی دیگر کوفه !
امروز روز عرفه است و این صحرا ، صحرای عرفات و تو بنده کعبه شوق!
امروز، روز عرفه است ، روز نیایشِ حضرت مسلم بن عقیل ، روز استجابت دعای شهید عشق حسین علیه السلام ، امروز، روز دعا و اشک و «یا حسین» در تمام صحراهای آغشته به عطر کربلاست!
امروز باید سجاده بر خاک نهاد، باید وسعت تماشا را تا افق گسترد، امروز، روز طولانی ترین نیایش های عاشقانه با خداست!
اکنون که روز به نیمه رسیده و شعله های خورشید تن تبدار زمین را می سوزاند. . نُه روز از ماه مبارک ذیحجّه، می گذرد و روز عرفه، روز بخشش و غفران، عشق و عرفان فرا رسیده روزی که ناله ها دیوار صوتی را می شکند و به آسمان می رسد .
چرا عرفه؟
این روز از ایام باشکوه و عظیم است. روزی است که در‌های آسمان برای پذیرش تضرع‌های عاشقانه‌ بندگان گشوده می شود. آری ، روزی است که حق تعالی بندگان خویش را به اطاعت خود دعوت کرده و از آن سوی سفره جود خود را برای آنها گسترانیده است.
عرفات نام جایگاهی است که حاجیان در روز عرفه که همان نهم ذی الحجه است در آنجا توقف کرده و به دعا و نیایش می پردازند و وجه تسمیه آنرا چنین گفته اند که جبرائیل علیه السلام هنگامی که مناسک را به ابراهیم می آموخت، چون به عرفه رسید به او گفت عرفت و او پاسخ داد آری، لذا به این نام خوانده شد. همچنین گفته شده است که سبب آن این است که مردم از این جایگاه به گناه خود اعتراف می کنند و بعضی آن را جهت تحمل صبر و رنجی می دانند که برای رسیدن به آن باید متحمل شد.
ادعیه عرفه
دعای های فراوانی برای قرائت در روزه عرفه در متون دینی و به ویژه مفاتیح الجنان ذکر شده و آداب مختلفی هم درباره آن توصیه شده است اما در این میان دعای عرفه ام حسین جایگاه ویژه‌ای دارد . در واقع می توان گفت ناب ترین دعا بر زبان سالار شهیدان جاری گشته است
حضرت سیدالشهدا، امام حسین (ع) بعد از ظهر روز عرفه همراه با فرزندان و گروهی از اصحاب از خیمه های خود در صحرای عرفات بیرون آمدند، و روی به دامن کوه رحمت نهادند و در سمت چپ کوه روی به کعبه، همایشی تشکیل دادند، که موضوع آن به مناسبت روز عرفه (روز شناخت)، شناخت و سازندگی بود. دعای عرفه سید الشهدا سراسر نور و عرفان است . امام حسین در آخرین عرفه عمر خود چهره خود را به سمت کعبه گردانید و دست ها را مقابل صورت خود گرفت و دعای خویش را این چنین آغاز کرد :
"سپاس خداوندی را سزاست که چیزی قضایش را دور نمی سازد و از عطا و بخشش او جلوگیری نمی کند و هیچ آفریننده ای آفرینش او را ندارد و او سخاوتنمدی بی انتهاست"
امام حسین(ع) چنان که خدا را در این دعا و نیایش عرفانی در عرفه عرفات به نظاره مردمان می آورد که نیایشگران همراه آن حضرت(ع) مصداق" الی ربک ناظره" می شود و با آن حضرت(ع) و ایصال ایشان به لقای الهی می رسند و حقیقت الهی را در همان مقام لطیف می شناسند و درک می کنند.
در این نیایش امام حسین(ع) بر این نکته عرفانی تاکید می کند که آن چه ظاهر است خداست؛ و آن چه نهان است غیر اوست. بنابراین، بر خلاف تصور توده های مردم، خدا ظاهر و دیگران غیر ظاهر هستند. از این روست که به هر چیز می نگرد، خداوند را می نگرد.
اما صحرای عرفات کجاست؟
عرفات نام صحرایی است وسیع و هموار، در دامنه کوهی به نام « جبل الرحمه » که در جنوب شرقی مکه مابین « ثویه » و « عرنه »، « نمره » تا « ذی المجاز » قرار دارد. طول تقریبی این صحرا دوازده کیلومتر و عرض آن 5/6 کیلومتر است. عرفات در 21 کیلومتری مکه واقع شده و بخش عمده آن از حرم خارج می باشد.
برخی آن را جمع « عرفه » و به معنی کوه و بلندی ذکر کرده اند، بعضی آن را از عرفان ، شناخت و معرفت دانسته و برای چنین نامگذاری نیز ریشه های تاریخی قائل شده اند. از جمله آن که حضرت آدم و حوا پس از هبوط به زمین و بعد از جدایی طولانی در این صحرا به یکدیگر رسیده و با هم آشنا شده اند. عده ای نیز گفته اند عرفات ( به معنای آشنایی ) به آن علت است که حضرت ابراهیم علیه السلام در این جا توسط جبرئیل با مناسک خود آشنا شد و به آنها عارف شد.
در این روز میلیونها مسلمان با پوشیدن لباس سفید رنگ احرام که نشانه خلوص و برابری است مراسم روز عرفه را در صحرای عرفات به جا می آورند و حاجیان باید در صحرای عرفات که حدودا بیست کیلومتر خارج از مکه است حضور پیدا کنند.
به عقیده مسلمانان پیامبر اسلام در آخرین حج خود که به حجة الوداع معروف است، در این صحرا آخرین خطابه خود را برای مسلمانان ایراد کرد.
دیدن صدها هزار زائر در خیمه های پر شمار صحرای عرفات ، جلوه ای بدیع از نیایش و حضور در بارگام معبود است و زمزمه عرفه در میان ایرانیان و شیعیان در موسم حج، یکی از فرصت های مغتنم حجاج است. در سال های اخیر در کشورمان نیز این مراسم در جای جای ایران برگزار می شود و بانک دعای امام حسین (ع) در روز عرفه، در مراکز مختلف مذهبی طنین انداز می شود.
انتهای پیام

دیدگاه شما