جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

کواکبیان: شرط امام برای رسانه ها اجتناب از عوام فریبی بود

همان طور که امام گفته اند رسانه ها باید بنگاه عدالت ورزی باشند، که در خصوص صدا و سیما حتی تاکید داشتند که صدا و سیما باید یک دانشگاه عمومی باشد و این آموزش را باید بی طرفانه و درونی انجام دهد، در مباحث، هرگونه جناح بندی و برخورد خطی مذموم است اما متاسفانه صداو سیما به هر دلیلی برخورد یک سویه فراوانی دارد و نمی تواند مدعی باشد که در همه زمینه ها در اندازه و حدود یک رسانه ملی ظاهر شده است.

کد خبر: ۱۵۲۴۷
کواکبیان: شرط امام برای رسانه ها اجتناب از عوام فریبی بود

اشاره: مصطفی کواکبیان یکی از مدیران مسئول فعال در عرصه روزنامه نگاری است، او سال هاست که در کسوت مطبوعاتی_ رسانه ای مشغول اداره روزنامه مردم سالاری است، روزنامه ای که به نوعی ارگان حزب مردم سالاری نیز هست، این روزنامه اگرچه سال هاست منتشر می شود اما همین مهم سبب شده تا دست اندکاران آن بیش تر و بهتر با مشکلات اهالی خبر آشنا باشند، خصوصا اینکه مدیر مسئول آن علاوه بر رسانه ای بودن از اهالی مجلس قانون گذاری نیز است، آنچه می خوانید متن گفتگویی است با او که سعی شده در آن دیدگاه کواکبیان را در هر سه مقام یاد شده در مورد روز خبرنگار جویا شویم ؛ کواکبیان مطبوعاتی، کواکبیان قانون گذار و کواکبیان سیاسی- حزب. اینکه او در نقش یکی از یاران انقلاب و امام در باره مطبوعات چگونه می اندیشد موضوع این گفتگو است:

شما به عنوان یکی از فعالین عرصه مطبوعاتی نگاه امام را در خصوص آزادی بیان و مطبوعات چگونه می بینید ؟
من سعی می کنم با کمک از صحبت های خود حضرت امام، نگاه ایشان در این زمینه را تبیین کنم، اولین و مهمترین نکته در این مورد، دیدگاه آن بزرگوار پیرامون باید ها و نباید های روزنامه نگاری است، امام معتقد بود که مطبوعات جز موازین شرعی و اصول قانون اساسی هیچ خط قرمزی در جمهوری اسلامی ندارند و در مقام یک موسس و بنیان گذار همیشه می گفتند که مطبوعات مادامی که در خط براندازی و توطئه نباشند، آزادند. در این مورد یک جمله کلیدی نیز دارند که معتقدند:" آزادی آری توطئه هرگز"، این که "توطئه چیست" و "توطئه گر کیست" را نیز در مرام و مسلک خود در برخورد با مطبوعات نشان داده اند که به آن اشاره خواهم کرد و مصادیق تاریخی آن نیز موجودند.
در این زمینه بیشتر توضیح دهید؟
شما نگاه کنید به مطبوعاتی که در زمان حضرت امام با آنها برخورد شد و توقیف شدند، عموم آنها مطبوعاتی بودند که به نظام و قانون اساسی وفا دار نبودند و برخلاف همه اصول انقلاب و ضوابط نظام حرکت می کردند و طرفداران آنها نیز اقدامات براندازانه داشتند. یعنی اینکه رسالت مطبوعاتی نداشتند کما اینکه امام بار ها و بارها به مطبوعات توصیه می کردند که علاوه بر جنبه اطلاع رسانی و آگاهی بخشی و سرگرمی، جنبه هدایت و آموزش افکار انقلابی را نیز داشته باشند. روزنامه هایی که ارزش ها و اصول اخلاقی مورد قبول جامعه را مخدوش می کردند، مورد پسند امام نبودند ولو اینکه این مطبوعات بر حسب ظاهر به نظام نیز معتقد بودند، اینکه حضرت امام حتی در برهه ای روزنامه ای مانند رسالت را برای توزیع در میان رزمندگان مطلوب نمی دیدند، از همین زاویه قابل باز نگری است. امام اساسا جز در مواردی که صد در صد روش ضد انقلابی مطبوعات محرز نمی شد دستوری صادر نمی کردند و در این موارد نیز مراجع قانونی و مقامات ذی ربط را در جریان امور می گذاشتند.
اشاره داشتید به رسالت مطبوعاتی در نگاه حضرت امام، این رسالت شامل چه مولفه هایی است؟
حضرت امام در این مورد مشی کاملا مشخصی داشته اند، ایشان از تملق گویی و مجیز گویی همه را بر حذر می داشتند و حتی در این خصوص به رسانه ملی نیز تذکر می دادند و اظهار ناراحتی کردند و همواره تلاش داشتند که رسانه ها و مطبوعات بلند گوی مردم باقی بمانند و مانند تریبونی از مطالبات آحاد جامعه باشند. ایشان تاکید داشتند، رسانه ها باید مشکلات و درخواست های عمومی را بازتاب دهند نه اینکه مرتب از مقامات و دولت مردان تعریف و تمجیدکنند کنند.!S!
وجه اطلاع رسانی این رسالت چگونه بود؟
امام ضمن پرهیز مطبوعات از ثنا گویی سفارش داشتند که اگر سخن جدید، حرف جدید و ابتکار تازه ای حتی در میان ضعیف ترین اقشار مردم وجود دارد، باید اینگونه اخبار و اطلاعات برجسته شوند و بزرگنمایی و برجسته سازی فقط برای نشان دادن ایفای نقش مردم و توانمندی های آنها باشد، نه اینکه الان شاهد هستیم که اقدامات معمولی و پیش پا افتاده و حتی غیر قابل اطلاع برخی دولت مردان تیتر یک مطبوعات می شود.
این وجه باید در کنار قوه نقادی مطبوعات مورد توجه قرار گیرد، یکی از توصیه های همیشگی امام به مطبوعات بیان نقاط قوت و ضعف بود؛ امام تبلیغ بی پایه و اساس را صحیح نمی دانستند و همین هم باعث می شد روی خوشی به سیاه نمایی نشان ندهند و معتقد بودند در کنار انتقاد سازنده و نقد مشفقانه که مصداق امر به معروف و نهی از منکر در بیان خوبی ها و زیبایی هاست، بار ها تاکید می کردند جهان بر روی تبلیغات می چرخد و لذا باید در این زمینه نکات مثبت برای مردم بیان شود به شرط اینکه عوام فریبی و وعده توخالی در کار نباشد .
ارزیابی تان در خصوص وضعیت فعلی مطبوعات چیست ؟
من سعی دارم این ارزیابی را در ادامه همان معیار هایی که حضرت امام در خصوص رسالت مطبوعاتی داشتند عرض کنم، امام همیشه و به شدت طرفدار تکثر گرایی بودند و همین که انشعاب مجمع روحانیون از جامعه روحانیت را نیز پذیرفتند، بخشی از همین اعتقاد بود امام علاوه بر تاکید بر حفظ وحدت، وجود مطبوعات گوناگون را از برکات اسلام و نظام دینی می دانستند و حتی آزادی و دموکراسی در اسلام را بالاتر از دموکراسی های غربی می دیدند. متاسفانه در ماجرای حوادث بعد از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری صدا و سیما در برنامه ای تحت عنوان شاخص، در مبحث مربوط به آزادی مطبوعات، به گونه ای از امام سخن می گفتند که رسانه های بیگانه مانند BBC و VOA و ضد انقلاب خارجی دوست دارند تبلیغ کنند.
رسانه ملی با تقطیع صحبت های امام و انتخاب گزینشی حرف های امام چهره ای ضد دموکراسی و آزادی و مخدوش شده از امام را به نمایش گذاشتند، در حالی که بخش از صحبت های امام در خصوص توطئه در مقابل مطبوعات برانداز، در شرایط پیروزی اوایل انقلاب بود و نه اساس آزادی و تکثر مطبوعات. تقابل امام با براندازانی بود که وصفشان کاملا مشخص بود.
لذا می بیند که برخورد های سلیقه ایی وجود دارد که به حضرت امام هم رحم نمی کنند، اما من معتقدم مطبوعات ما در این شرایط تا حد زیادی دچار خود سانسوری شده اند، مهمترین دلیل آن هم این است که سلیقه های فراقانونی بر معیار های قانونی ترجیح داده می شود، به عنوان مثال اگر کسانی که طرفدار دولت هستند در برخی نوشته هایشان واژه سران فتنه را برای آیت الله هاشمی بکار ببرند و برخی این بی مهری به ریاست مجلس خبرگان و مجمع تشخیص مصلحت را ناروا بدانند و بخواهد از آقای هاشمی دفاع کند مورد بی مهری دست اندر کاران قرار می گیرد، این بار همچون زمان اصلاحات موضوع در جریان قانونی قرار نمی گیرد و انواع و اقسام تذکرات هیئت نظارت بر مطبوعات پیش روی آنها خواهد بود.
ما با برخورد قانونی مشکلی نداریم و هر کس هر جا تخلفی کرد باید با آن برخورد قانونی شود و اگر این برخورد برمبنای مر قانون باشد و هیئت نطارت بر طبق آن عمل کند هیچ مشکلی نیست اما مسئله برخورد های دوگانه و رفتار متناقض است که صرفا دامن مطبوعات منتقد دولت را می گیرد و آنها را دائما در معرض تذکرات، توقیفات و لغو پروانه قرار می دهد، من تاکنون ندیده ام جز نشریات موج اندیشه و همت که سرتا پا اهانت و هتک حرمت بود نشریه دیگری از جریان طرفداران دولت با سرنوشت روزنامه های اصلاح طلب و منتقد قرار گیرد
اشاره داشتید به پخش گزینشی سخنان حضرت امام خمینی از صدا و سیما، بفرمایید که امام چه توصیه های به صدا و سیما داشتند؟
همان طور که امام گفته اند رسانه ها باید بنگاه عدالت ورزی باشند، که در خصوص صدا و سیما حتی تاکید داشتند که صدا و سیما باید یک دانشگاه عمومی باشد و این آموزش را باید بی طرفانه و درونی انجام دهد، در مباحث، هرگونه جناح بندی و برخورد خطی مذموم است اما متاسفانه صداو سیما به هر دلیلی برخورد یک سویه فراوانی دارد و نمی تواند مدعی باشد که در همه زمینه ها در اندازه و حدود یک رسانه ملی ظاهر شده است. حداقل در برنامه روبه فردا که بعد ها تغییر نام داد کاملا برخورد یکسویه ای داشت و به همین ترتیب نمی توان سیل اتهام ها و تهمت ها و هتک حرمت هایی که در جریان برنامه های صدا و سیما متوجه شخصیت های نظام بوده است را از وظایف کاری و اهداف اصلی رسانه قلمداد کرد. این ها پبش از هر چیز ناشی از برخورد های سلیقه ای و خطی است که با مشی امام و توصیه های ایشان متناقض است.
وظیفه رسانه ها در خصوص تلبیغ اندیشه ها و مواضع امام و رفتار با بازماندگان ایشان چیست؟
ببینید امام برای ما در جمهوری اسلامی یک معیار است، شما در جریان پخش گزینشی صحبت های حضرت امام دیدید که تمامیت و یکپارچگی این معیار مخدوش شده رسانه ها باید تلاش داشته باشند ابعاد مختلف و همه ابعاد زیبایی های امام را متجلی سازند نه اینکه هر آنچه سلیقه ماست با ذهنیت قبلی به مردم معرفی کنیم، که صد در صد چنین ذهنیتی جفا به امام و اندیشه های ایشان است و هر چیزی که نسل بعدی را از این اندیشه های رحمانی امام محروم سازد، ره به خطا برده، و بی اعتنایی به این واقعیت، قطعا بی حرمتی به اساس انقلاب و نظام است، زیرا همانگونه که مقام رهبری تاکید داشتند انقلاب ما بی نام حضرت امام در هیچ جای جهان شناخته شده نیست و ما هر چه داریم به برکت امام داریم و دقیقا به همین دلیل بی حرمتی به بیت شریف امام خمینی و نوه ایشان حجه الاسلام حاج سید حسن خمینی نیز مطرود و مذموم و محکوم است.
آنچه در مراسم چهاردهم خرداد ماه سال جاری رخ داد چه بخواهیم و چه نخواهیم بی اعتنایی به آرمان وحدت بخش و اندیشه های تابناک و تفکرات امید آفرین امام خمینی است و قلب و دل خیلی از عاشقان امام را آزرد، امید وارم که دیگر این حوادث نیز تکرار نشود.
اما در خصوص بازماندگان و یاران امام هم باید گفت که جفا به یاران و بازماندگان امر مذمومی است که گاها این افراد از سوی عده ای در زمره براندازان قرار می گیرند و رسانه هایشان نیز رسانه های برانداز نامیده می شود، چگونه می شود روزنامه ای به اندیشه های امام و اصول قانون اساسی و رهبری پایبند باشد و باز هم بر انداز باشد، به عنوان مثال چگونه می توان روزنامه هایی مانند اعتماد، حیات نو، اندیشه نو، صدای عدالت و امثال اینها برانداز دانست، اگر خدایی نکرده کسی مثل سید هادی خامنه ای برانداز باشد پس چه کسی در زمره یاوران دلسوز نظام باقی می ماند .
این در حالی است که در زمان امام برانداز کسی بود که در مطبوعات قلم می زدند و هوا داران آنها در ترکمن صحرا یا کردستان اسلحه دست داشتند و به جان مردم می افتادند و لذا مشخص کردن این موضوعات و تبیین این قضایا برای مردم ضروری است و این باید از سوی رسانه ها مشخص شود که یاران واقعی امام کیستند
از وقتی که در اختیار ما قرار دادید سپاس گذاریم

انتهای پیام

دیدگاه شما