جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

یادداشت مهمان/

تاخیر در پرداخت حقوق معلمان عادی می شود؟

مدیر کل شهر تهران می گوید:وقتی اقتصاد ما آسیب پذیرتر شود، به جای این که ۳۱ خرداد حقوق بدهیم، دوم تیر ماه حقوق دادیم. اگر ماه های عادی را ۳۰ روز حساب کنیم، الان با سه روز تاخیر حقوق پرداخت شده است. این اصلا نشانه ی خوبی نیست. چرا؟ چون ما در بحث اقتصادی مشکل داریم.

کد خبر: ۱۳۵۹۵۸
تاخیر در پرداخت حقوق معلمان عادی می شود؟

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران: یادداشت زیر از سوی شهرام جمالی کارشناس آموزش و پرورش و فعال رسانه ای به نگارش در آمده است.جماران از ایجاد عرصه ای عمومی برای گفت و گو درباره سیاست های آموزشی کشور استقبال می کند و آمادگی کامل خود را، برای نشر پاسخ های هر شخص و سازمانی که در این زمینه مورد نقد واقع می شود؛ اعلام می دارد.

مطالباتی که به موقع پرداخت نمی شوند

تا همین چند ماه گذشته، به جز حقوق ماهیانه، نه تنها هیچ یک از مطالبات قانونی فرهنگیان، از حق التدریس و اضافه کاری گرفته تا پاداش پایان خدمت،در موعد مقرر پرداخت نمی شدند، بلکه سال به سال به میزان تأخیر در پرداخت ها هم اضافه می شد و مطالباتی که سال های پیش، با تأخیر یکی دو ماهه پرداخت می شدند، حالا با گذشت نیمی از سال هنوز پرداخت نمی شوند و بعضی حتی با گذشت چندین سال، هنوز وضعیت پرداخت آن ها مشخص نیست و متأسفانه این مسأله به امری عادی تبدیل شده است.

تاخیر در پرداخت حقوق عادی شده است

اما چندین ماه است که تأخیر در پرداخت حقوق ماهیانه نیز مشمول این ماجرا شده و در حال تبدیل شدن به امری عادی است. این روزها، سیاست « عادی سازی » از جمله سیاست هایی است که در تکمیل سیاست «فرافکنی» نقش مهمی در توجیه ناکارآمدی مدیریت کلان آموزش و پرورش ایفا می کند.

مقصر کیست؟

فرادستان آموزش و پرورش، برای هر ناکارآمدی در سیستم آموزشی، توجیهی در آستین دارند و مسبب تمام مشکلات یا دولت و مجلس هستند که پول نمی دهند، یا معلمانی که مازادند و اشتباهی به کار گرفته شدند و یا دانش آموزانی که تعدادشان زیاد است و موجب شلوغی کلاس ها شده اند در حالی که برای آنها در مدارس غیر دولتی به اندازه کافی صندلی خالی وجود دارد!

صعف مدیریت

اما جالب این است که ضعف مدیریتی، به عنوان اصلی ترین عامل نابسامانی ها، نه تنها هیچگاه پذیرفته نمی شود‌، بلکه با هزار و‌ یک توجیه بی اساس، فرافکنی می شوند. در آخرین اظهارات از این دست، سخنان اسفندیار چهاربند مدیر کل آموزش و پرورش شهر تهران در مواردی قابل تأمل است. ایشان در بخشی از گفت و گوی خود با پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران به تاریخ ۱۴ تیرماه ،۹۵ ضمن یک کلی گویی تمام عیار، عدم پرداخت حقوق کارکنان آموزش و پرورش در موعد مقرر را به مساله « آسیب پذیری اقتصاد » مربوط می داند! « وقتی اقتصاد ما آسیب پذیرتر شود، به جای این که ۳۱ خرداد حقوق بدهیم، دوم تیر ماه حقوق دادیم. اگر ماه های عادی را ۳۰ روز حساب کنیم، الان با سه روز تاخیر حقوق پرداخت شده است. این اصلا نشانه ی خوبی نیست. چرا؟ چون ما در بحث اقتصادی مشکل داریم.»

از طرف دیگر ایشان حل مشکل اقتصادی را در گرو حل مشکلات فرهنگی جامعه می دانند :«اگر می خواهیم اقتصاد درست شود، فکر نکنید اقتصاد وظیفه صنعتگران است، خیر! باید از فرهنگ شروع بکنیم تا آن اقتصاد درست شود. چقدر دیگر باید ما نفت بفروشیم؟ چقدر باید گاز بفروشیم تا بتوانیم این اقتصاد را برای ۷۵ میلیون جمعیت و این همه عائله ای که دولت دارد بچرخانیم؟»

سیاست هایی که تنها نگاه اقتصادی را مد نظر دارند

ایشان در حالی که به اولویت مساله فرهنگ بر اقتصاد اشاره می کند اما هیچ اشاره ای به سیاست های نادرست آموزش و پرورش که عموماً با نگاه اقتصادی محض به موضوع فرهنگ و آموزش طراحی شده اند نمی کند، سیاست هایی که این روزها با اجرای طرح های جدید و خلاقانه ای از «فروش املاک مازاد و با ارزش افزوده بیشتر» و «تجاری سازی حیاط مدارس» گرفته تا «طرح کارتخوان» و «حساب پکپارچه مدارس» در پوشش شفاف سازی، اما با هدف عادی سازی فرآیند پولی کردن مدارس دولتی، به شدت پیگیری و دنبال می شوند.

برنامه ششم و تاخیر در پرداخت حقوق ها!
ایشان در قسمت دیگری از سخنان خود بدون هیچ اشاره ای به ماده یا بند مشخصی از برنامه ششم که به طور مشخص در ارتباط با حقوق فرهنگیان باشد مجدداً با یک کلی گویی در توجیه عدم پرداخت به موقع حقوق فرهنگیان چنین می گوید : «در حالت خوش بینانه، اگر اهداف برنامه ششم که پیش بینی شده است، در طول ۵ سال آینده، محقق بشود، شاید بتوانیم به جای سوم تیر، ۳۱ خرداد حقوق بدهیم. لذا باید سراغ آن دو سرمایه اول برویم و جلوی آسیب های اجتماعی را بگیریم.»

البته منظور ایشان از « دو سرمایه اول » «آسیب های اجتماعی» و «آموزش خانواده» است که در بخش دیگری از سخنان خود اظهار کرده اند‌. این که پرداختن به این موضوعات تا چه اندازه در شرح وظایف آموزش و پرورش است، موضوع بحث دیگری است اما با این حساب ظاهراً نقشه راه در حل معضل فرهنگ و سپس اقتصاد و در نهایت پرداخت حقوق به موقع معلمان ،کامل شده: آسیب های اجتماعی را حل می کنیم ، خانواده ها را هم آموزش می دهیم، بعد می رویم سراغ برنامه ششم توسعه، اگر در حالت خوشبینانه توانستیم در طول ۵ سال اجرایش کنیم، شاید بتوانیم حقوق فرهنگیان را به موقع و در پایان هر ماه پرداخت کنیم!

جای خالی آموزش و پرورش در برنامه ششم توسعه
این در حالی است که یکی از مهم ترین ایرادات کارشناسان آموزش و پرورش به برنامه ششم توسعه، عدم توجه به این حوزه و مشکلات عدیده آن بوده است‌. برنامه ای که سهم آموزش و پرورش از آن به جز یک بند از یک ماده - بند ۱ ماده ۱۴ - چیزی دیگری نیست. یعنی حتی آموزش و پرورش ماده واحده هم ندارد و صرفاً به موضوع اقتصاد در آموزش و پرورش آن هم از منظر خرید خدمت از بخش خصوصی توجه کرده است که از این جهت در بین کارشناسان حوزه آموزش و پرورش بسیار مناقشه برانگیز بوده است و به باور اکثر منتقدین، این بند با هدف پر کردن صندلی های خالی مدارس غیر دولتی در این برنامه گنجانده شده است.

انتهای پیام

دیدگاه شما