«در روزهای آخر سال، چهارراه گلوبندک، چهارراه ولیعصر، میدان هفتتیر و... از دستفروشها خالی و بساطهایی برچیده شد. نکند سفره آنها لاغر شده باشد؛ دیگر وقت آن رسیده که فکری جدیتر به حال آنها کنیم.»
به گزارش جماران، در نوشته کوتاه محمدحسین نجاتی در روزنامه وقایع اتفاقیه می خوانید: واضح است که با دستفروشی، ظاهر شهرهای ما کمی شلخته میشود. معابر شهری برای عابران و خودروهایی که شهر زیر دستوپای آنهاست تنگ میشود و آنطرفتر هم دخل مغازهدارانی که اجارههای میلیونی میدهند، مالیات میدهند، پول شاگرد و کارگر میدهند و... لاغرتر میشود اما دلم با دستفروشهاست. دور و اطرافم کم نیستند آدمهای کاسب. هیچ کاسبی دوست ندارد مالاش را روی شانهاش بگیرد و در شهر بچرخد و آن را آب کند. اوضاع اقتصادی آنها را مجبور کرده و آنها بهدنبال لقمهای نان هستند. در روزهای آخر سال، چهارراه گلوبندک، چهارراه ولیعصر، میدان هفتتیر و... از دستفروشها خالی و بساطهایی برچیده شد. نکند سفره آنها لاغر شده باشد؛ دیگر وقت آن رسیده که فکری جدیتر به حال آنها کنیم.
دلم با دستفروشهاست؛ قصدم این نیست که در این بهاریه، خاطری آزرده شود و کامی تلخ، بلکه فقط قرار است آرزو کنیم همه در سال جدید سرچراغیهای کاسبیشان پرنورتر باشد.