جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

/یادداشت/

مصیبت نامه بهاری/ ابوالقاسم قاسم زاده

کد خبر: ۱۲۶۴۶۸
مصیبت نامه بهاری/ ابوالقاسم قاسم زاده
پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، گاهی باورم می‌شود که ما به مرگ مأنوس‌تریم تا زندگی! اخبار مرگ شنیدن جزو عادات زندگی ما شده است. چنین باوری چندان هم تخیلی نیست اگر نیم نگاهی به رسانه‌‌ها داشته باشید.

همه ساله اخبار نوروزی با مرگ آغاز می‌شود؛ از انفجارها در جشن آخرین چهارشنبه پایان سال (چهارشنبه سوری) تا اخبار روزانه در دو هفته اول فروردین و هر ساله از آغاز سال جدید اخبار تصادف‌های جاده‌ای و آمار کشته‌شدگان و خسارت‌‌ها در صدر گزارش‌های صداوسیما قرار می‌گیرد. روزنامه‌‌ها هم که به تعطیلات می‌روند اگرچه در هیچ کشوری در جهان چنین تعطیلاتی سابقه نداشته و ندارد امّا برای وزارت ارشاد اسلامی و مردم هم تفاوتی ندارد که دو هفته‌ای روزنامه‌‌ها انتشار پیدا نکنند. همه ساله آغاز سال با مصیبت‌نامه بهاری از تصادف‌های جاده‌ای و مرگ هموطنان کلید می‌خورد و تکرار آن، عادت به مرگ در شروع هر سال جدید شده است.

در سال‌های اخیر پدیده‌ای شکل گرفته که از اواخر اسفند پلیس راهورـ جاده‌‌ها ـ نمایش مانوری را از طریق صدا و سیما چنان با هیجان نشان می‌دهد که تعجب‌ بینندگان را برمی‌آورد که قدم به قدم جاده‌ها در کنترل پلیس قرار دارد و همه بخش‌‌ها از امدادرسانی تا هلال احمر و چندین و چند ارگان و نهاد دیگر در حال آماده باش و در خدمت مردم‌اند. اما همه ساله آمار جان باختگان در جاده‌ها از همان آغاز سال و تعطیلات نوروزی کنار سفره هفت سین مردم می‌نشیند.

امسال نیز تکرار روال حوادث جاده‌ای بنا به گزارش‌های اولیه خبری بیش از سیصد و هشتاد ونه نفر کشته برجای گذاشته است، اگرچه هنوز خبر رسمی تعداد کشته‌شدگان که بیشتر خواهد بود اعلام نشده است. پلیس می‌گوید در روزهای اول فروردین،‌ بارندگی و برف در جاده‌‌ها موجب واژگونی خودروها شد و بخش قابل ملاحظه‌ای از آمار کشته‌‌ها در این روزها اتفاق افتاده است.

مسدود شدن جاده‌‌ها در اثر ریزش کوه و یا سیلاب بخش دیگری از مشکلات مسافران نوروزی بود که در بخش‌هایی مدت زمان پنج تا بیست ساعت را تحمل کرده‌اند.

پرسش از مسئولان دولتی این است که چرا به مرگ ده‌ها نفر در حوادث جاده‌ای چنان عادت کرده‌اند که کمترین اقدام جدی بعد از تعطیلات و تصحیح و ممانعت از تکرار فاجعه برای سال آینده انجام نمی‌دهند؟ آیا مرگ ده‌ها هموطن در فاصله چند روز تا این اندازه بی‌اهمیت است که ادبیات‌ عادی شدن مرگ در جامعه حک شود؟

نیروی پلیس بارها از استاندارد نبودن سه جاده پرتردد به شمال کشور، جاده هراز، فیروزکوه و چالوس چندین و چند بار گزارش داده ‌است. اما از امسال تا سال آینده برای ساخت و ساز بهینه این جاده‌ها کمترین گزارشی به مردم داده نمی‌شود و همچنان با اندکی بارندگی یا برف و … دلیل اصلی حوادث مرگبار به شرایط بد جوی نسبت داده می‌شود و در کنار آن رانندگی‌های پرخطر نیز یکی دیگر از عوامل ذکر می‌شود.

رئیس پلیس راهور در گزارش خبری در سیمای جمهوری اسلامی گفت، در فاصله دو هفته بیش از ۲۵۰۰ میلیارد تومان برآورد خسارت‌های مالی ناشی از حوادث جاده‌ای شده است. آیا مراکزی این خبر را جدی می‌گیرند و چنین هزینه‌ای را خسارت بزرگ مالی می‌شمارند! و برای آینده طراحی و اقدام مناسبی را به اجرا در می‌آورند!؟

چرا رسانه‌های عمومی از صدا و سیما تا روزنامه‌‌ها بعد از پایان تعطیلات درباره فاجعه مرگ بیش از سیصد و هشتاد و نه نفر از هموطنان سکوت دارند و مسئولان را مخاطب قرار نمی‌دهند که وظیفه تأمین امنیت عمومی آنهم در حد استاندارد بالا و لازم را برای حفظ جان مردمی دارند که به مسافرت‌های نوروزی می‌روند؟ آیا خبر غم‌بار مرگ بیش از سیصد و هشتاد و نه نفر هموطن در مدت دو هفته، فاجعه بار بودن جایگاه و مسئولیت گریزی رسانه‌ای در کشور نیست که فاجعه مرگ را چنین عادی جلوه می‌دهند؟ علاوه بر این باید به پدیده تلخ‌تری اشاره کرد که هر مدیر و یا مسئولی که در این چند روز در صفحه تلویزیون ظاهر می‌شود به جای عذرخواهی از مردم چنان از صلابت و موفقیت مأموریت‌‌ها و وظایف خود داد سخن می‌دهد که باید نشان افتخار را بر سینه آنها چسبانید! و باز این مردمند که بدهکار می‌شوند، حتی اگر بیش از سیصد و هشتاد و نه نفر در فاصله دو هفته کشته داده باشند.

دولت و مجلس باید چنین فاجعه بزرگی را به صورت اقدامی جدی بررسی کنند و چاره‌اندیشی برای آینده ببینند. باور کنید با انتشار اخبار مرگ بیش از سیصد و هشتاد و نه نفر ایرانی در دو هفته تعطیلات نوروزی آبروریزی ملی حک شده است. این مصیبت‌نامه بهاری را در محک آوردم تا دریابیم که فاجعه عادی شدن مرگ هموطنان برای مدیریت و مسئولان در کشور، موجب تمسخر همراه با تحقیر سایر کشورها در نگاه به ایران است، زیرا که آمار تلفات جاده‌ای ایران چند برابر کل حوادث مشابه در سراسر جهان است!

منبع: روزنامه اطلاعات

انتهای پیام

دیدگاه شما