پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران - ویژه نامه نوروزی روزنامه ایران: حجتالاسلام مصطفیپور محمدی وزیر دادگستری دولت امید، از چهرههایی محسوب میشود که از دیرپاترین فعالان سیاسی است که در دولتهای متعدد، مسئولیتهای اجرایی متنوعی را در نهادهای گوناگون برعهده داشته است. همین درهم آمیختگی تجربه و اجرا موجب شده تا برای ارزیابی رخدادهای کنونی کشور گزینه مناسبی به نظر رسد. وزیر دادگستری کابینه «امید»، در پاسخ به برخی سؤالات، ملاحظاتی دارد و به جوابی کوتاه بسنده میکند و سؤالات دیگری را با اشتیاق، شرح بیشتری میدهد اما لابهلای سخنان کوتاه و بلند او نکات قابل تأمل کم نیست. پور محمدی در گفتوگو با «ایران» درباره مسائل مختلفی مانند انتخابات هفتم اسفند، نقاط قوت و ضعف حامیان دولت و اصلاح طلبان و اصولگرایان، علت مشارکت گسترده مردم در انتخابات، تبلیغات علیه دولت، کارنامه دولت به عنوان مجری انتخابات، نبود خط قرمز در دولت برای برخورد با مفاسد مالی ، تلاش برای القای «فهرست انگلیس»، بدهی 600 هزارمیلیاردی دولت و... سخن گفت. گفتوگو با وزیر دادگستری را در ادامه
میخوانید.
اغلب تحلیلگران معتقدند انتخابات هفتم اسفند، از انتخابات های متفاوت و معنادار جمهوری اسلامی است؛ ارزیابی شما از این رخداد چیست؟
هفتم اسفند، واقعاً روز باشکوه و حماسهآفرینی بود و حضور مردم چون رودهای خروشان در پهنه سرزمین ما جاری شد و سبب نشاط، شادابی، رونق، امیدواری و رویش جدیدی در فضای سیاسی- اجتماعی ما بود. الحمدلله. مشارکت حدود 34 میلیون نفر که همان طور که در آمار هم اعلام شد، 62 درصد جزو مشارکتهای خوب در سطح دنیاست. البته در انتخابات مجلس و مجالس دنیا معمولاً مجلس بین 45-40 یا حداکثر 55-50 اعداد خوبیاست. اما نرخهای مشارکت در دنیا و بالای 60 درصد، عددی بسیار ارزشمند است. در کشور ما هم جزو بهترین اعداد است، که در مجالس قبل نیز سابقه این مقدار مشارکت باگرایشهای مختلف، تیپهای مختلف، سنین مختلف بخصوص رأی اولیها برای حضور در انتخابات را نداشتهایم. رأی اولی هایی که حدود سه میلیون نفر در این انتخابات مشارکت داشتند و رأی دادهاند. در کشور ما نرخ مشارکت جوانها به نسبت طبقات دیگر بیشتر است. تعداد
خانمهایی که به مجلس راه یافتند نسبت به دوره قبل عدد قابل توجهی است و حدوداً 16-15 نفر در دور اول راه یافتند، 8-7 نفر هم به مرحله دوم راه یافتند که اینها بسیار ارزشمند است. این مجلس یک جابهجایی خیلی وسیعی در آن اتفاق افتاده به طوری که تقریباً 80-75 درصد نمایندگان مجلس تغییر کردهاند که این به نسبت مجالس گذشته تغییر بیشتری را نشان میدهد. گرایشات مختلف با وجود برخی نقدها، توقعات و انتظاراتی که بود ولی سعی کردند با همه ظرفیت حضور پیدا کنند و مشارکت فعال داشته باشند که این از نکات خوب این دوره بود. با تلخی برگزار نشد و با تنش نبود. انتخاباتی آرام و البته بدون کشمکشهای سیاسی ولی پرشور و هیجان که خب اتفاق افتاد.
در تأیید اظهارات حضرتعالی انتخاباتی آرام و بدون کشمکشهای سیاسی را داشته ایم، اما نقاط ضعف و قوت اصلاحطلبان و حامیان دولت در این انتخابات چه بود؟
به نظر من با اینکه چند روزی از انتخابات نگذشته و نتایج تهران و شهرهای دیگر تازه اعلام شده، زود است که در
این مورد نظر داد و نیاز به مطالعات میدانی بیشتری است تا بشود ارزیابی دقیقتری انجام داد ولی من در کل رفتار دولت و بخصوص وزارت کشور را رفتار بسیار متین، عاقلانه و تحسینبرانگیزی میدانم. دوستان ما در وزارت کشور به نظر من خیلی هوشمندانه و با فراست عمل کردند که ما مرهون همت و تلاش آنها هستیم. البته مجموعه دستاندرکاران مانند اعضای محترم شورای نگهبان، عوامل تبلیغاتی، رسانهای و امنیتی، همه اینها مشارکت خوبی داشتند.
کارنامه انتخاباتی اصولگرایان چگونه بود؟
به نظر می رسد، توازنی سیاسی در مجلس آینده از نظر جهتگیریهای سیاسی شکل خواهد گرفت و نمیدانم اصولگرایان، سهم واقعیشان را از صحنه اجتماعی مجلس گرفتهاند یا نه، اما با ظرفیت خوب طرفین (اصلاحطلبان و اصولگرایان) و دیگرانی که در صحنه سیاسی کشور فعال هستند، جایگاه مناسبی را در مجلس کسب کردند.
در این انتخابات از مردم درس
خوبی گرفتیم و آن اینکه اگر با مردم، با شخصیت، با احترام برخورد کنیم، پاسخ درخور میگیریم و به مردم اعتماد کنیم، مردم هم به ما اعتماد خواهند کرد و جواب درست به ما خواهند داد.
نکته بعدی، من فکر میکنم پس از برجام، این انتخابات یک تأکید مجددی بر دستاوردهای بینالمللی ما بود. یعنی قدرت دیپلماسی کشور را بالا برد. در دنیا مشخص شد که ملت ایران پشت سر دولت و نظام خود هستند و نظام و دولت ما نیز از یک پشتوانه مردمی برخوردار است. نکته دیگر که قابل ذکر است، مردم از رفتار دولت رضایت دارند. به هر حال نقش دولت در رضایتمندی مردم، امیدواری مردم واقعاً تعیینکننده است. من دو فاکتور را خیلی مهم میدانم؛ یکی اینکه این دولت با صداقت با مردم رفتار کرد و دوم اینکه سعی کرد از فساد دوری کند و فاصله بگیرد و این دو عامل برای جامعه بسیار مهم است. معنی این حرف این نیست که مردم نقطه ضعف و کاستی در این دولت و مسائل اجتماعی، سیاسی و اداری نمیبینند. کسی هم ادعا ندارد که هیچ ضعف و فسادی وجود ندارد ولی دولت سعی کرد صادقانه با مردم صحبت کند و به مردم اعتماد کند. با محبت و با
اخلاق، با همه طرفها گفتوگو داشته باشد. تلاش خود را برای مبارزه با فساد میکند و سعی کرده از آلودگیها پرهیز کند و در جاهایی که از فساد مطلع میشود، برخورد لازم را داشته باشد و اینها، چیزهایی است که برای مردم محسوس است و این میزان مشارکت به نظر من، مشارکت معناداری است و نباید از این غفلت کرد. نکته بعدی که به نظر من قابل توجه است، اینکه نظام ما متکی بر مردمسالاری دینی است، حرف اول و آخر را مردم میزنند. ما این را باور داریم و به این اعتقاد داریم و پایبند هستیم. مردم ما اجازه خلاف این را نمیدهند و ما باید این را باور کنیم که مردم ما از یک توانمندی، روحیه قوی و تجربههای خوب تاریخی برخوردار شدهاند و این طور نیست که ما بتوانیم هر چیزی را براحتی به آنها تحمیل کنیم. این مردم هستند که اراده خود را بر ما تحمیل میکنند و طرفین باید همدیگر را درک کنند. ما باید سعی کنیم با مردم وفادارانه و صادقانه برخورد کنیم و مردم هم با همین نگاه برخورد میکنند و جواب مناسب را میدهند. من نگاه مجلس آینده را به دولت مثبتتر از قبل ارزیابی میکنم. همکاری و همراهی مجلس آینده با دولت بیشتر خواهد بود و این برای کشور بسیار مهم است.
من فکر میکنم آنچه رهبر معظم انقلاب امسال را سال همدلی و همزبانی دولت و ملت نام نهادهاند، اتفاق افتاد. دولت واقعاً در تلاش بوده و هست که آنچه مردم میخواهند، همه توان خود را مصروف میکند که آن را محقق کند. مردم هم در همین راستا همت کردند و سعی کردند مجلسی همراهتر با دولت و همجهتتر و همسو با دولت برگزینند. به نظر من این همدلی و همزبانی دولت و ملت، عملاً اتفاق افتاده است و این خواسته رهبری و نامی که ایشان انتخاب کردند، الحمدلله اتفاق افتاد که امری مبارک برای کشور است.
در روند تبلیغات انتخاباتی شاهد آن بودیم که افرادی تلاش کردند ادعای نامستند آلودگی به فساد برخی دولتمردان و نزدیکان کابینه روحانی را به جامعه القا کنند، اما از آنجا که همین مدعیان در قبال مفاسد بزرگ و اثبات شده ای مانند بابک زنجانی و پرونده معاون اول و برخی دولتمردان کابینه قبل سکوت کرده بودند، گوش شنوایی نیافتند و نتایج آرا هم تأیید کننده همین برداشت است. انگیزه و پیامدهای چنین رویکرد تبلیغی افراطی های مدعی چه بود؟
در زمان تبلیغات انتخاباتی مطلب بدون سند ارائه دادن و سر و صدا و جنجالهای کاذب به راهانداختن، کار پسندیدهای نیست و دور از شأن رفتار اسلامی و بخصوص در فضای دینی و انقلابی است، بویژه کسانی که در حوزه قانونگذاری و تقنین و حرمتگذاری بر قانون و حقوق اجتماعی هستند، از آنها انتظار بیشتری هست.
البته دولت یازدهم به کرات اعلام کرده که حریم برای هیچ کس قائل نیست، خط قرمزی قائل نیست، هیچ کس در دولت امید حاشیه امن ندارد و هر کس خلاف قانون عمل کند با هر شأن و جایگاه و نسبت و رابطهای که دارد، این دولت اعلام کرده که برخورد خواهد کرد. واقعاً هر کسی سند و دلیلی دارد، به دستگاه قضایی و مراجع مسئول اعلام کند و اگر چنین اطلاعاتی موجود بود، پس چرا زودتر ارائه نشد؟ چرا به دستگاه مسئول اعلام نکردند ؟ همانطور که پرونده هایی از دولت قبل رسیدگی وحکم هم صادر شده است و تعدادی پرونده در محاکم قضایی در حال رسیدگی است.
اما در شب انتخابات موضوعی را در فضای
گسترده و با سر و صدا و جنجالهای کاذب اعلام کردن،کاری به دور از اخلاق منصفانه و جوانمردانه است. البته به نظر من، دولت کار بسیار متینی کرد و عکسالعمل نشان نداد. فقط گفت ما قضیه را از طریق مراجع قانونی و قضایی تعقیب میکنیم ولی قضاوت را سپرد به مردم و دیدیم که مردم ما خود در گام اول در این رابطه تصمیمات روشن عملی گرفتند و امیدواریم که پس از انتخابات شاهد این فضاها نباشیم یا کمتر باشیم.
در ایام انتخابات تبلیغاتی درباره القای «لیست انگلیس» جناح رقیب راه افتاد و نامزدهایی را که مورد تأیید شورای نگهبان بودند، مورد حمایت انگلیس معرفی کردند علت این رویکرد چه بود؟
این نسبت دادنها، بیاحترامی به مردم است و فهم اجتماعی را دستکم گرفتن است. مردم ما نسبت به پیشینه انگلستان و امریکا کاملاً بدبین هستند و سعی میکنند با هوشمندی عمل کنند. آدرسهایی که آنها میدهند، مردم ما با بدبینی و وسواس روبهرو میشوند و ما باید بدانیم که آنها خط
تفرقه دارند. به هر حال برای تفرقه باید از کسی دفاع کنند و علیه دیگری حرف بزنند. مگر علیه هر کسی حرف زدن معنیاش این میشود که او خوب است و به نفع هر کسی هم حرف بزنند، آن شخص بد میشود؟ این مسأله، این پیام را برای دشمن داره که ما تحت تأثیر سخنان و القائات شما هستیم. ما نباید جامعه را طوری نشان دهیم که بگوییم تحت تأثیر دشمنان هستند.
رسانههای بیگانه سعی کردهاند و میکنند در افکار عمومی نفوذ پیدا کنند اما ما نباید آتش تنور بدبینی و اختلاف را شعلهور کنیم. من فکر میکنم ما غفلتاً و بدون هیچ هزینهای از جانب آنها، اگر 10 واحد توان فتنهانگیزی داشتند، ما این 10 واحد را تبدیل به 100 واحد کردیم یعنی 90 واحد بی جیره و مواجب به جیب دشمن ریختیم. دشمن توان اینکه بیشتر از 10 درجه بین ما اختلاف بیندازد را ندارد ولی ما با رفتارمان، این 10 درجه را به صد درجه تبدیل کردیم و این ضعف ما است و نه توان دشمن و متأسفانه برای بهرهبرداریهای سیاسی کوتاه مدت حذف رقیب، دشمنان کشور را تقویت کردیم و این عمل بسیار ناصوابی هست. ما اگر بین خودمان مسألهای داریم، بهتر است که
آن را در داخل طرح وانتقاد کنیم، روشنگری کنیم، ولی حق نداریم حتی در شکل مبارزه بین رقبای انتخاباتی،با مطرح کردن برخی مطالب دشمن را تقویت کنیم ، تا آنها راه نفوذ را پیدا کنند.
بلندگوی دشمن شدن، همچنین بستر نفوذ دشمن را هموار کردن، دشمن را امیدوار کردن و اینها پیامهای بدی است که به دشمن دادیم و یکی از تجربیات تلخی که در این مرحله اتفاق افتاد، همین آدرسهای غلطی بود که به دشمن دادیم. به هر حال در رقابتهای انتخاباتی، رقبا از شگردهای مختلفی استفاده میکنند که برخی از آنها غیرقانونی و غیرشرعی است. دشمنان از همین رخنهها نفوذ میکنند. ضعفها را برجستهسازی میکنند، خب این معنیاش این نیست که اگر ضعفی وجود داره و دشمن هم برجستهسازی میکند، یعنی همه توطئه و طراحی دشمن است و همه را عامل دشمن تعریف کنند. شما با هم رقیب هستید و با هم رقابت میکنید. شما که دشمن هم نیستید. حالا دو عمل خلاف یا سوءاستفاده یا ترفندهای تبلیغاتی علیه هم دارید به کار میبرید. چرا رقبای خودتان را به دشمن نسبت میدهیم. همه اینها افراد این جامعه وشناخته شده هستند و پروندههایشان
معلوم است. این جور مطرح کردند که آنها عامل و یا ایادی دشمن هستند، دقیقاً همان چیزی است که دشمن میخواهد از این فرصتی که فراهم شده استفاده کند و تفرقه بیندازد. برای او مهم اختلاف انداختن و جدایی بین ماست. از چه راهی، برایش مهم نیست. کی اول بشود، کی دوم، کی حذف شود و کی رأی بیاورد و یا رأی نیاورد برای آنها مهم نیست. مهم این است که در جامعه تفرقه ایجاد شود، وجامعه تضعیف میشود، در تضعیف جامعه بنیانهای اجتماعی ما سست میشود، مردم از نظام خود رویگردان میشوند. آن وقت است که دشمن براحتی میتواند بر این جامعه مسلط شود که این خواسته اصلی دشمن است که ما نباید بگذاریم این خواسته دشمن محقق شود.
کارنامه دولت به عنوان مجری انتخابات چه نقاط ضعف و قوتی داشت؟
ببینید، ما یکسری گزارشهای خرد و ریز دستگاهی داریم که هر دستگاهی به تناسب میآید و گزارش خود را میدهد. برخی از آنها خوب است، برخی متوسط و برخی گزارشات ضعیف است. به تناسب فعالیتهایی که آن دستگاه داشته. یکسری گزارشهای کلان داریم،که همه
دستگاهها در آن شریکند یا بخش زیادی از دولت یا حتی نظام در آن شریک است که میشود اینها را به عنوان دستاوردهای عمده و کلان دولت نام برد. به عنوان مهمترین دستاورد به نظر من، تثبیت فضای داخلی ما است. یعنی ما در داخل با وجود توطئه و فتنههای دشمنان، اختلافافکنیهایی که بود و ناراحتیها، کینهها و انتقادهایی که در جامعه وجود داشت، دولت تلاش کرد که اینها تشدید نشوند و آستانه تحملپذیری خود را بالا برد. خیلی انتقادات و اشکالاتی که به دولت میشد، سعی کرد تحمل کند، برخورد نکند، فضای جامعه را نبندد، رسانهها را محدود نکند، افکار عمومی را سرکوب نکند، فضای مجازی را مسدود نکند، خب به نظر من این نکته بسیار مهم و اساسی است که ثمره آن، همین انتخابات است. یعنی اگر بخواهید یک دستاورد بزرگ داخلی نام ببرید، من معتقدم تلاش دو سال و اندی و بخصوص یک سال اخیر دولت در حوزه داخلی، انسجام و تحکیم مناسبات داخلی، ایجاد امید و نشاط برای شهروندان ما در داخل کشور و برای جوانان ما است که نمود و نماد آن هم همین انتخابات است و این بزرگترین دلیل و سند و ادعا نیست. 34 میلیون برگ سند سبز وجود دارد برای ارائه این دستاورد. جامعه بی امید و
ناامید، بدبین، ناراضی و جامعه تلخ هیچ وقت در این صحنه انسجام اجتماعی حضور باشکوه و مشارکت قوی را نخواهد داشت. من این را دستاورد بسیار بزرگی میدانم. دولت نقش بسیار بسیار بزرگی داشته. البته دستگاههای دیگر نظام و بخصوص رهبرمعظم انقلاب هم در این رابطه نقش تعیین کنندهای داشتند، اما یک نقش مهم دولت این بوده که در مقابل تخریبها، بداخلاقیها و بدرفتاریها سعی کرده که با هوشمندی، تدبیر و اخلاق برخورد کند و زهر خرابکاریها را بگیرد و بسیاری از خرابکاریها را خنثی کند. خب این به نظر من دستاورد بزرگی است که در حوزه داخلی است، و جلوی خرابکاریهای داخلی و بیرونی را گرفت.
نکته دوم که بسیار مهم است، بحث اقتصادی است. درست است که الان در شرایط خوب و مساعد و مناسب اقتصادی نیستیم ولی از بروز بحرانهای اقتصادی جلوگیری کردیم. این دستاورد کمی نیست. چند دلیل مهم داریم:
1- اقتصاد جهانی رو به افول است، ما هر روز مشاهده میکنیم مشکلات حاد اقتصادی را در فضای بینالمللی، در اروپا، در آسیای شرقی و آسیای دور، در خاورمیانه، غرب آسیا، آفریقا و اطراف کشورمان که مشکلات و کمبودهای جدی دارند. بازارهای بورس بشدت سقوط کرده، دولتها بدهیهای زیادی بالا آوردهاند، تعرفه مالیاتها افزوده شده و این حکایت از مشکلات عمومی اقتصاد جهانی میکند.
نکته سوم قیمت نفت است؛ به هر حال کشور ما متکی به نفت است که داریم تلاش میکنیم از وابستگی به نفت فاصله بگیریم ولی به هر حال قیمت نفت حرف اول را در اقتصاد ایران میزند بخصوص درآمدهای دولت، فعالیتهای عمرانی دولت و... همگی بستگی به فروش نفت و قیمت نفت دارند. دولت از یک مرحله که قیمت نفت مناسب بود، با یک سقوط شدید و وحشتناک قیمت نفت روبهرو شد و نزدیک یک سال و اندی است که با کاهش جدی قیمت نفت روبهرو است که به یک سوم کاهش یافته و این مثل این میماند که شما دو سوم درآمدتان را از دست داده باشید و این مسأله کوچکی نیست.
نکته چهارم مسأله تحریم است که به تعبیر دشمنان ما فلج کنندهاست و هنوز با اینکه دوران پسابرجام هستیم، ولی از دایره و آثار تحریم خارج نشدیم، مسیرها و راهها هنوز کامل باز نشده، گفتوگوهایی انجام شده و دستورالعملها صادر شده و ابلاغیهها انجام شده ولی تا عملی شدن، روان شدن و عادی سازی شدن کلی کار باید بشود و زمان میبرد تا به روال عادی و طبیعی خود برگردد. ما با مشکلات اقتصادی ناشی از گذشته هم روبهرو بودیم. تورم سنگینی از گذشته برای ما وجود داشته، بیکاری و عدم اشتغال که آمار بزرگی از گذشته برای ما باقی مانده، یک بدهی بزرگ نزدیک 600 هزار میلیارد تومان دولت به بانکها، شرکتها، بخش خصوصی، بیمهها، سازمان بازنشستگی، تأمین اجتماعی، بانک مرکزی، صندوق توسعه ملی و... بدهکار است.
این بدهیهای میلیاردی از میراث دولت قبل مانده است؟
به هر حال در این دولت سعی شده تولید بدهی نکنیم. این 600 هزار میلیارد تومان، برخی از بدهیهای دولت قبل بوده که در این دولت با بهره آن به این
مبلغ رسیده است. درست است که در دوره ما بدهی افزایش پیدا کرده،اما اینها همه بهره بدهیهای دولت گذشته است که به خاطر مشکلات اقتصادی دولت نتوانستهایم سر وقت اقساط خود را پرداخت کنیم در نتیجه بدهی افزایش پیدا کرده است.
به هر حال دولت با یک بدهی سنگینی از گذشته روبهرو است که همه اینها انباشت شده و ما را به بحران و فروپاشی اقتصادی رسانده بود. من فکر میکنم ما با یک بیانصافی بزرگ مواجهیم و مرتب آمار میدهند و میگویند: اینجا و آنجا کمبود است و فلان است و... مثلاً محیط زیست. خب مگر محیط زیست دهها سال مشکل خشکی و بیابان و ریزگردها و ریزش نزولات آسمانی و جنگل و مرتع و درختکاری و صنایع و... نداشت؟ حالا مدام سؤال میشود چرا محیط زیست اینطوریه؟ چرا ریزگردهای عربستان و اردن و عراق به سرزمین ما میآید، چرا از کویر لوت و نمک و... باد میآید و گرد و خاک میکند و بر سر شهرهای ما میآید. مردم ما بالاخره آگاه هستند، هشیارند، این طور نمیشود بر افکار عمومی القای شبهه کرد و شاید در یک لحظه و یک مقطع تأثیر جزئی بگذارد ولی بعد که تأمل میکنند متوجه حقیقت ماجرا
میشوند و به این راحتی تسلیم این جوسازیها نمیشوند.
در مسائل اقتصادی نیز همین طور است. به هر حال ما با یک مشکلات عدیدهای روبهرو بوده و هستیم. همین که دولت نگذاشت این فضا بدتر شود و به بحران برسد و بلکه اینها را کاهش داد و به یک حالت متعادل و قابل تحمل رساند، معنیاش این نیست که حالا بیکاری نیست، گرانی نیست، تورم نیست، درآمدها خوب است، چرخ اقتصادی و تولید روان است و... چنین ادعایی هیچ کسی نکرده و نمیکند ولی آن عوامل ویرانگر و بحرانساز، عوامل داخلی و بینالمللی و منطقهای که بر شریانهای اقتصادی ما فشار میآورد، دولت تدبیر کرده، کنترل کرده و به یک حالت متعادل رسانده، نرخ منفی رشد که نزدیک منفی 7 درصد بود، سال گذشته نزدیک به 3 درصد رشد تبدیل کرد یعنی نزدیک 10 درصد تفاوت، یعنی ما رشد اقتصادی داشتیم. امسال با مشکلات فراوان فکر میکنم یک درصد ما رشد خواهیم داشت و اینها حکایت از یک مدیریت منطقی و قابل قبول در حوزه مدیریت اقتصادی میکند. این درست که من اقتصاددان نیستم ولی تحلیل جامعی از مدیریت کلان و تأثیرات اقتصادی آن و آثار آن را دارم میبینم و
آماده هستم با مدعیان حرف بزنم. این به آن معنی نیست که بهتر از این نمیشد عمل کرد، چرا حتی من هم جزو افرادی هستم که میتوانستم عملکرد بهتری داشته باشم ولی آنچه عمل شده، قابل دفاع و قدردانی است. دولت خیلی تلاش کرده تا این فضا را از آن حالت خارج کند و به یک فضای منطقی برساند. اتفاقاً این حرکت دولت از چشم ناظران بینالمللی دور نمانده. ما بازخوردهایی که در عرصه بینالمللی میبینیم، حکایت از این نگاه مثبتی است که توانستهایم در عرصه داخلی در حوزه اقتصاد ایجاد کنیم. خب در کنار دستاوردهای دیگر که به نظر من باز ارزشمند است، ما یک فضای امنیت روانی در دو بخش عمده سعی کردیم تداوم پیدا بکند. یکی حوزه سلامت و دیگری حوزه تأمین اجتماعی است. این دو حوزه، بسیار مهم و قابل توجه هستند. حوزه سلامت که همه میدانیم واقعاً کشوری که در بهترین شرایط اقتصادی باشد، این عملیات طرح جامع سلامت، بسیار طرح بزرگی است، هزینهبر و پر ریسک است. کشوری که از نظر شرایط اقتصادی و اجتماعی مانند ماست، طبق یک روال عادی این برایش سم مهلک و ریسک فوقالعاده خطرناکی است یعنی ضریب و درصد احتمال پیروزی و موفقیتش بسیار پایین است. ما در بدترین شرایط
اقتصادیمان این طرح سلامت را اجرا کردیم ولی هنوز خیلی مشکل داریم و نیاز به تزریق منابع دارد. این را هم میدانیم که کسری و بدهیهایی داریم ولی به هر حال مردم زیر بار طرح سلامت رفتن را حس کردند که واقعاً طرحی است مفید، فراگیر و ملموس در زندگی. این شعار و گزارش و تصویر قاب تلویزیون نیست و در زندگی فرد فرد مردم تأثیرگذار است. در حوزه تأمین اجتماعی هم همین طور است و کارها و اقداماتی که در تأمین اجتماعی، سازمان بازنشستگی، بیمه، بهزیستی و مجموعه این حوزهها صورت گرفته قابل توجه است و تأکید میکنم با وجود مشکلات فراوان اقتصادی که دولت با آن دست به گریبان بوده، موفق عمل کرده. در حوزه سلامت اداری و سلامت اقتصادی گامهای بسیار بلندی برداشته شد.
بررسی موضوع فساد و اتهامات پیرامون آن در گفت و گو با وزیر دادگستری؛
رأی مردم نشانه رد اتهام فساد در دولت بود/ هیچ کس در دولت حاشیه امن ندارد
کد خبر:
۱۲۴۹۱۷