اشاره: فاضل شایسته نیا جانباز قطع نخاعی دفاع مقدس است. از پاسداران سپاه آبادان که از همان آغازین روزهای فتنه و جنگ برای دفاع از کیان اسلام و کشور پای بر رکاب سپاه می گذارد و با حضور در جبهه های شلمچه، دهلران، اروند کنار و ... به امر رهبر خود پاسخ می گوید. شایسته نیا در عملیات ثامن الائمه همان عملیاتی که موجب شکستن حصر شهر اجدادی اش یعنی آبادان می شود، از ناحیه نخاع مجروح می گردد. بازنشسته سپاه که به گفته خودش اولین روز اشغال خرمشهر در آن شهر بوده است، اکنون روی ویلچر می نشیند و در بازار آزاد مشغول به کار است.به مناسبت چهارم شعبان، سالروز ولادت با سعادت حضرت قمربنی هاشم و روز جانباز با وی گپ و گفتی داشتیم که در پی می آید:
«ما تا پایان جنگ هیچ حرفی و گله ای نداریم. جنگ بود و انجام وظیفه می کردیم. اما بعد از جنگ مسوولان ما در دولت های مختلف نتوانستند به طور اساسی به خانواده ایثارگران خدمات ارائه کنند.»
فاضل شایسته نیا جانباز جنگ تحمیلی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، به آغاز جنگ و درگیری های داخلی اوایل انقلاب و متعاقب آن به تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اشاره میکند و می گوید: ما وارد سپاه شدیم چون احساس می کردیم که تنها یک تشکیلات نظامی منسجم میتواند ما را در برابر ضد انقلابها حفظ کند.
وی ادامه می دهد: احساس وظیفه شرعی جوانان مسلمانان این بود که بر اساس همان عرق مذهبی سالهای مبارزه همچنان از امام خود تبعیت کنند و فرامین او را واجب بدانند این مساله در همه ابعاد نظامی، سیاسی و فرهنگی مطرح بود.
این جانباز قطع نخاعی به رفتار صمیمی و محترمانه مردم با جانبازان می پردازد و تشریح می کند: وقتی یک رزمنده مجروح می شد و واژه جانباز به او اطلاق می گردید این فرد به صورت خود به خود در جامعه تبدیل به یک موجود مقدسی می شد. مردم یک قداست خاصی به او می دادند بهگونه ای که جانباز احساس افتخار می کرد که به خاطر دین و مردم و کشورش جهاد کرده است.
وی جانبازی را فصل دیگر مبارزه در راه خدا و ابزاری برای هدایت جامعه می خواند و می گوید: با خود فکر می کردم حالا که ما اینقدر در بین مردم عزیز هستیم بهتر است از این محبوبیت استفاده کنیم و سعی کنیم با کردار و رفتار درست اصل فرهنگ جانبازی و فداکاری را به جامعه معرفی کنیم. من خود را زبان گویای جبهه و ایثارگری می دانستم.
این جانباز قطع نخاعی روایت تاریخ جنگ به نسل حاضر را کاری سخت می داند و تشریح می کند: متاسفانه بعد از جنگ آنگونه که باید بر طبق شاخص ها و معیارهای دفاع مقدس انجام وظیفه نکرده ایم. مبلغین ما به گفته ها و توصیه های اخلاقی خود عمل نکرده اند و مسئولان وظایف خود را آنچنان که باید انجام نداده اند. برخی از حضرات دنیا طلبی را رواج دادند.
وی چنین ادامه می دهد: حالا من بیایم به جوان امروزی که از من می پرسد چرا جنگیدی و جانباز شدی؟ بگویم دشمن می خواست نظام و انقلاب را از بین ببرد! از من نمی پرسد شما که در برابر دشمن بعثی از ارزش های خودت دفاع کردی چرا بعد از جنگ این کار را انجام ندادی؟ چرا اینجوری شد؟
وی ادامه می دهد: متاسفانه باید به نکاتی اشاره کنیم که به اصطلاح "تف سربالا" هستند. البته من خودم شخصا کم کاری هایم را به عهده می گیرم. ما کوتاهی کردیم. باید از نظر فرهنگی و اجتماعی بیشتر از اینها کار می کردیم. اما مسئولین هم کوتاهی کردند.
شایسته نیا به شهادت بزرگان نظام در اوایل انقلاب اشاره می کند و می گوید: اگر امسال شهید مطهری و بهشتی الان بودند وضع اینطوری نبود و بعضی از آقایان جرات نمی کردند جامعه را به چالش بکشند. شهیدان بزرگوار می توانستند به مسائل جامعه پاسخ دهند و نمی گذاشتند جامعه به اینجا برسد.
این جانباز قطع نخاعی در ادامه سرمایه دفاع مقدس را صداقت و اخلاص معرفی می کند و با افسوس می گوید: یادش بخیر آن زمان ها چه قدر مردم خوب بودند الان متاسفانه اخلاص نیست حتی در میان مسئولان نیز دروغ رواج دارد. من در ستاد تبلیغاتی دکتر احمدینژاد بودم و برای او تبلیغ می کردم اما متاسفانه باید بگویم حتی در دولت نهم هم دروغ می گویند.
وی توصیه می کند: بزرگان ما باید با مردم رو راست باشند باید اخلاص به خرج بدهند اگر راست بگویند مردم متوجه می شوند که عدم موفقیت در بعضی جاها به دلیل نبود امکانات و یا اقتضای شرایط بوده و نه چیز دیگر.
شایسته نیا رفتار مسئولان با ایثارگران را اینگونه تشریح می کند : ما تا پایان جنگ هیچ حرفی و گله ای نداریم. جنگ بود و ما انجام وظیفه می کردیم . اما بعد از جنگ مسوولان ما در دولتهای مختلف نتوانستند به طور اساسی به خانواده ایثارگران خدمات ارائه کنند. در حوزه جانبازی باید بگویم که ایران بیست برابر استاندارد جهانی از ارائه خدمات به جانبازان و معلولان عقب است.
وی به جایگاه جانباز و معلول در جامعه امریکا اشاره می کند و با ابراز این عقیده که در امریکا بعد از مجازات قتل، بیشترین جرم برای کسانی در نظر گرفته می شود که به حق معلول تعدی می کنند، ادامه می دهد: در این بیست و یک سال بعد از پایان جنگ، متولیان امور جانبازان درجا زده اند. در 21 سال گذشته فضای شهری برای استفاده جانبازان مناسب سازی نشده است. ما به خاطر دردسر ها و موانع فیزیکی نمی توانیم در جامعه رفت و آمد کنیم.
این جانباز قطع نخاعی در ادامه با ناراحتی می افزاید: آنقدر به ایثارگران بی توجهی شده است که فرزند من خود را فرزند جانباز معرفی نمی کند. بچه های ما ویلچر ما را نمی گیرند. یکی از دوستان قطع نخاعی من گفت؛ بچه من در دانشگاه که قبول شد روز ثبت نام گفت؛ بابا تو پیاده نشو می گویند این آدم با سهمیه جانبازی وارد دانشگاه شده است.
شایسته نیا در پایان با بیان اینکه ایثارگران از وضع موجود راضی نیستند، می گوید: متاسفانه از مقوله جانبازی سوءاستفاده تبلیغاتی می شود آنچه در مورد ارائه تسهیلات و خدمات به جانبازان در رسانه ها تبلیغات می کنند حقیقت ندارد.