حضرت ابوالفضل العباس علیهالسلام، آموزگار بزرگ عشق و وفا، امیر ادب، الگوی بیبدیل شجاعت و مردانگی، رهروی راه رهبر، مجموعه حسن و گلدستهای در گلستان جان افزای دین است. آن بزرگوار، آنچنان دلها را به تسخیر درآورده است که با گذشت چهارده قرن، هنوز همهی جانبازان آگاه جهان از شریعهی معرفت او، زلال وفا مینوشند و درس ادب میآموزند؛ و با یاد و نام اوست که امان نامههای یزیدی را پاره میکنند و از کاخهای زرّین و سفرههای رنگین، چشم میپوشند.
انسانها در همه زمینههای وجودی، به شناخت قمر بنیهاشم نیاز دارند. نیاز به شناخت وجود کامل آن حضرت، ویژهی جانبازان نیست، بلکه نیاز همهی دلدادگان کوی دوست و آزاد مردان جهان است. عباس علیهالسلام بصیرتی نافذ و ایمانی استوار داشت. او در رکاب برادرش، امام حسین علیهالسلام جهاد کرد و به افتخار شهادت دست یافت. عباس علیهالسلام بزرگمردی است که از دیروزش برای فردایش توشه گرفت و در راه امامش جانبازی کرد.
نخستین جانباز اسلام، وجود مبارک پیامآور مهر و دین، رسول امین، حضرت خاتمالانبیاء، محمد مصطفی صلیاللهعلیهوآله است؛ هم او که دندانهای مبارکش را با پرتاب سنگ خشونت شکستند. در مرتبه پس از آن، امیرمؤمنان، ولی خدا حضرت علی علیهالسلام قرار دارد؛ بزرگمردی که سراسر پیکرش، زخمدار دشمنان دین و دانش و عدالت بود. در مرتبه دیگر، اسوه زنان جهان، حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام قرار دارد؛ همان بانوی بهشتی که در خط ولایت و رهبری همواره جانبازی کرد و از هیچ کوششی فروگذار نکرد. همان شفیعه روز جزا که هنوز تاریخ بر مقام عصمت و عفت وی رشک میبرد و شرمندهی جفا و بیمهریهای ناسپاسان نسبت به ساحت مقدس اوست.
حضرت امام خمینی رحمهالله بارها با کلام الهی خود جانبازان و ایثارگران را مورد تفقّد قرار داده، آنها را مایه سرافرازی ملت ایران خواندهاند. ایشان، با آن مقام والای الهی خود را در برابر جانبازان کوچک شمرده، میفرماید: «وقتی امثال شما قدرتمندان روحی را میبینم با این روحیه بزرگ و با این عظمت روح، خجالت میکشم که خودم را یک انسان متعهد بدانم. زبان و پیام ما عاجز از ترسیم مقام بلندپایه عزیزانی است که برای اعتلای کلمه حق و دفاع از اسلام و کشور اسلامی جانبازی نمودهاند». (1)
و در جای دیگر میفرماید: «به اسلام بزرگ برای داشتن این جانبازان در راهِ حق، که برای اسلام و میهن اسلامی خود از همه چیز خویش میگذرند تبریک تقدیم میکنم».(2)
امام خمینی (س) در جای دیگر خطاب به جانبازان می فرمایند: " میزان در انسان معنویت است. کوشش کنید که خودتان را با محتوا کنید. معنویت ایجاد کنید و از این هیچ باکی نداشته باشید که انسان دست ندارد، پا ندارد، چشم ندارد. در روایت آمده است که بعضی از انبیا بودند که چشم نداشتند و پا هم نداشتند. سعادت به داشتن دست و پا نیست و به داشتن مال نیست. سعادت یک امری است که مربوط به روح است. مربوط به قلب انسان است. شما بچههای عزیز من که روحتان سالم، قلبتان پاک است و انشاءاللّه بر مبنای ایمان و تواصی به برّ و حق رشد میکنید، شما سعادتمندید و من از خدای تبارک و تعالی، سعادت همگی را میخواهم."(3)
حضرت امام خمینی (س)، جانبازان را مایهی افتخار و سربلندی ملت ایران دانسته است. ایشان ارادت قلبی خویش را نسبت به این قشر فداکار و ایثارگر، اینگونه ابراز میدارد: "سلام بر عزیزان ما که در راه عزّت اسلام و عظمت کشور اسلامی به پاخاستند و در راه دفاع از میهن، معلول و مجروح شدید و برای خودتان، مایهی افتخار و برای ملت بزرگتان، هم مایهی تأسف و هم سربلندی شدید. درود بر شما جانبازان و مصدومان که اعضا و سلامت خود را در راه اعتلای قرآن کریم از دست دادهاید. ملت شریف و اسلام بزرگ هیچگاه شما عزیزان را از یاد نمیبرد. درود بر خواهران و برادران مصدوم و معلول که شجاعانه در راه حق و پیروزی، قیام و فداکاری کردند و ملت را در جهان سرافراز کردند. اینجانب، تقدیر و تشکر و دعای خالصانهام را به شما عزیزان اهدا میکنم و از خداوند متعال، سلامت و سعادت و بهبودی شما فرزندان اسلام را خواهانم". (4)
جانبازان و ایثارگران پشتوانه بزرگ جامعه و انقلاب اسلامی ما هستند. آنان اگرچه بخشی از پایشان را از دست دادهاند، اما ایستادهاند تا نام، یاد و فرهنگ شهیدان را زنده نگه دارند؛ و اگرچه ممکن است دستی در بدن نداشته باشند، ولی همچنان علمداران این انقلابند. آنان شور و نشاط حسینی را در جامعه برپا داشتهاند، و همچنان در صحنه باقی ماندهاند.. آنان ماندهاند تا مصیبتهای صدر اسلام تکرار نشود و ذهن مردم از عطر ولایت تهی نگردد. آری، آنان همچنان ماندهاند تا رسالت بزرگ خویش را که زمینهسازی برای ظهور حضرت ولی عصر، ارواحنافداه، میباشد به پایان رسانند.
1) صحیفه امام (س) جلد 16 صفحه 16
2) صحیفه امام، ج18، ص: 147
3) صحیفه امام، ج8، ص: 462
4) صحیفه امام، ج11، ص: 483