جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

به بهانه تفاوت دیدگاه استاندارد با وزارت بهداشت درباره سلامت برخی محصولات؛

اعتمادی که رو به مخدوش شدن می رود!

کد خبر: ۱۰۵۹۱۸
اعتمادی که رو به مخدوش شدن می رود!

پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران: تا چند سال پیش یکی از مهمترین راه های اطمینان از سلامت و کیفیت محصولات به ویژه محصولات غذایی و خوراکی وجود مهر و علامت استاندارد بر روی بسته بندی محصولات تولیدی بود، اما در سال های اخیر محصولات مختلفی به دلیل عدم سلامت، پایین بودن کیفیت و چنین مواردی پایشان به توقیف، جریمه، تعطیلی و اخبار اینچنینی کشیده شده که بر روی بسته بند اکثرشان مهر و علامت استاندارد وجود داشته است.

دلیل انتخاب مردم، وجود نشان استاندارد روی محصولات

زمانی مردم برای حصول اطمینان در مصرف مواد غذایی، چه در داشتن کیفیت و چه در داشتن سلامت آنها به علامت استاندارد روی محصولات توجه می کردند و ملاک انتخابشان را داشتن یا نداشتن علامت استاندارد محصولات قرار می دادند؛ این آرم نشان اطمینانی بود برای مردم که با خیالت راحت تولیدات داخلی کشور را مصرف کنند. نداشتن مهر استاندارد روی برخی محصولات این فکر را تقویت می کرد که محصولات باید به لحاظ داشتن سلامت تایید شوند و به این منظور آزمایش های متفاتی بر روی آنها انجام می شود تا در صورت تایید نتایج نشان استاندارد دریافت کنند.

اما با گذشت زمان و به ویژه در چند سال گذشته تعداد برندها و محصولات در حوزه های مختلف و به ویژه در حوزه صنایع غذایی که محصولاتشان را با آرم و نشان استاندارد مزین کردند به شکل قابل ملاحظه ای افزایش داشته است، افزایش یافتن محصولاتی که مهر استاندارد دارند بیش از هر چیز به این دلیل است که سلامت مواد مصرفی به ویژه مواد غذایی که مردم استفاده می کنند برای افراد مهم است و سازمان استاندارد وظیفه دارد تا این سلامت را به عنوان نماینده و امین مردم محک بزند و پس از اطمینان از آن با اعطای نشان استاندارد به محصولات آنها را به مردم معرفی کند.

بنابراین محصولات غذایی برای اینکه بتوانند در سبد خرید خانوار ها راه یابند باید خود را با خواست های مردم از جمله داشتن سلامت تطبیق دهند و یکی از مهمترین راه هایی که این سلامت را به مردم نمایش می دهد، تاییده سازمان استاندار بر روی محصولاتی است که به شکل مهر استاندارد نشان داده می شود.

به موجب بند یک ماده 3 قانون اصلاح قوانین و مقررات سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، مصوب بهمن ماه 1371 تنها مرجع رسمی کشور است که وظیفه تعیین، تدوین و نشر استانداردهای ملی (رسمی) ایران را به عهده دارد. این سازمان از زیر مجموعه های وزارت صنایع کشور است که بارها در خواست داده شده تا از نظارت این مجموعه خارج شده و مستقیما تحت نظارت نهاد ریاست جمهوری قرار بگیرد.

تدوین استاندارد در حوزه های مختلف در کمیسیون‌های فنی مرکب از کارشناسان سازمان، صاحبنظران مراکز و مؤسسات علمی، پژوهشی، تولیدی و اقتصادی آگاه و مرتبط انجام می‌شود و کوششی همگام با مصالح ملی و با توجه به شرایط تولیدی، فناوری و تجاری است که از مشارکت آگاهانه و منصفانه صاحبان حق و نفع، شامل تولیدکنندگان، مصرف کنندگان، صادر کنندگان و واردکنندگان، مراکز علمی و تخصصی، نهادها، سازمانهای دولتی و غیردولتی حاصل می‌شود.

داستان محصولات ناسالم و مهر استاندارد روی آنها

تعریف بالا تعریفی است که از سازمان استاندارد و وظیفه آن در کشور ارائه شده است، هر چند که مهمترین مرجع اعتبار سلامت مواد مصرفی مردم نشان استاندارد بر روی محصولات است، اما در سال های اخیر مشکلاتی در این حوزه پیش آمده که باعث ایجاد سوال و تردید در عملکرد این سازمان شده است.

چندین سال است که در سلامت و کیفیت محصولات تولید شده در صنعت غذایی از آب معدنی گرفته تا موادی مثل سوسیس و کالباس بحث های زیادی وجود دارد، اما آنچه در این میان شک های زیادی را بر انگیخته است مهر استانداردی است که بر روی ای محصولات زده شده است، چرا که وجود مهر استاندارد بر روی محصولات طبق تعاریف نشان از تایید سلامت محصولات و تایید کیفیت آنها دارد. بارها و بارها در سلامت محصولات لبنی از اضافه کردن آب تا وایتکس و روغن پالم مسئله به وجود آمده است و نام محصولات و برندهایی مطرح شده که بروی آنها آرم استاندارد خورده شده است. بحث خمیر مرغ و عدم سلامت سوسیس و کالباس ها هم از موضوعاتی است که همواره مباحث مختلفی درباره آن مطرح بوده است، افزودن مواد غیر مجاز و نگه دارنده سرطان زا به برخی از مواد غذایی و خوراکی ها هم از مواردی است که باید درباره نقش استاندارد در حک شدن علامت تائیده استاندارد بر روی آنها را مورد سئوال قرار داد.

بسته شدن یک شرکت آب معدنی، کیفیت بعضی از آبلیموهای صنعتی، عدم سلامت سوسیس و کالباس، وجود مواد افزودنی غیر مجاز در لبنیات همه در مورد محصولاتی مطرح و نام شرکت هایی برده شد که محصولاتشان نشان استاندارد داشتند. هر چند هیچ گاه به صراحت نامی از بعضی از این محصولات ذکر نشد و نتیجه پرونده هیچ کدام از صنایع غذایی متخلف اعلام نشدند، اما هیچ وقت هم از سازمان استاندارد سوال نشد که چرا به محصولاتی تائیده استاندارد داده اند که سلامت آنها رد شده است، آن هم در حالی که چه از سوی مسئولان و چه بر اساس نامی که از برخی شرکت ها اعلام شده بود محصولات ناسالم مهر استاندارد داشته اند.

استاندارد اگر محکوم هم نشود بی اعتبار می شود

نتیجه این اتفاقات از چند نظر قابل توجه است اول اینکه هیچ چیز مهم تر از جان مردم و سلامت آنهانیست و مصرف مواد خوراکی مضر می تواند مستقیم سلامت افراد را تحت تاثیر قرار دهد، از سوی دیگر اگرمردم با خبر شوند که محصولات غذایی بدون داشتن آرم استاندارد در تامین کیفیت مطلوب کوتاهی کرده اند و یا هر نوع تخطی اشته اند را بیشتر می توانند بپذیرند تا محصولی که سلامت آن توسط سازمان استاندارد تایید شده باشد.

اعطای مهر استاندارد به معنای تایید سازمان استاندارد و سر بلند بیرون آمدن محصولات از آزمایش های دقیق و حساس در سنجش سلامت و کیفیت محصولات است، اما وقتی یک محصول آنهم با نشان سازمان استاندارد به جرم عدم رعایت سلامت و افزودن مواد مضر به ویژه مواد سرطان زا به دایره اخبار وارد می شوند، جای سوالات زیادی را درباره این سازمان به وجود می آورد. اما مهمتر از همه این خواهد بود که در نهایت اعتماد مردم به این سازمان از بین خواهد رفت.

علاوه بر این هرچند تا به حال سراغ نداشته ایم که متخلفان حوزه سلامت مواد غذایی در کشور ممنوع الکار شوند و نامشان جز در مواد بسیار استثنایی اعلام شده باشد و با آنها به طور جدی برخورد شود؛ بلکه هیچ گاه از مسئولان سازمان استاندارد هم سوالی نشده که چرا آرم استاندارد به معنای تایید سلامت بر روی محصولی خورده است. البته این تفاوت نگاه بین استاندارد و برخی سازمان های تائید کننده سلامت محصولات مثل وزارت بهداشت هم از دیگر نکاتی است که تا به الان هیچگونه صحبتی در خصوص آن نشده است. نمونه این اتفاق را درباره سلامت یک نوع آب معدنی اخیرا به وضوح دیدیم که به هیچ عنوان برای مردم و مصرف کنندگان این تفاوت نگاه ها و تفاوت استانداردها قابل درک نیست.

انتهای پیام

دیدگاه شما