جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

مصطفی رحماندوست درگفت وگو با جی پلاس: سرانه مطالعه در ایران، خلاقیت و تولید علم را کاهش می دهد!

کد خبر: ۵۴۳۵۴۷
مصطفی رحماندوست درگفت وگو با جی پلاس: سرانه مطالعه در ایران، خلاقیت و تولید علم را کاهش می دهد!

شاعر صاحب نام و معاصر کودک و نوجوان می گوید: باید تمهیداتی اندیشیده شود تا شبکه های اجتماعی پلی به طرف کتاب ها بزنند و بچه ها و نوجوان ها و جوان های ما را به کتاب خواندن تشویق کنند. مصطفی رحماندوست، شاعر و نویسنده کتاب های کودکان و نوجوانان در مصاحبه ای کوتاه با خبرنگار فرهنگ و هنر جی پلاس؛ به مشکل مطالعه نکردن در کشور پرداخت و این مشکل را برای تمام گروه های سنی مشکلی جدی دانست که اگر راه حلی برای آن اندیشیده نشود جامعه به سمت سطحی شدن پیش می رود. ** با توجه به اینکه سال هاست با ادبیات کودکان آشنا هستید و زمانی می رسد که کودکان به نوجوانی و سپس جوانی می رسند، چه برنامه هایی را می توان در حوزه ادبیات پی گیری کرد تا محصول در سنین جوانی، علاقمند به کتاب و ادبیات باشد؟ من هنوز بچه ها را نشناختم تا چه رسد به جوان ها و برنامه ریزی برای آنها! زمانی مسئولیت شورای عالی جوان ها را به من پیشنهاد دادند و من در جواب گفتم که: روزی قرار شد دخترم به اردو برود و من از او پرسیدم برای خوراکی چه چیزی هایی برایش بخرم و در جواب گفت چیپس و ماست موسیر و نوشابه. من این خوراکی ها را برای دخترم خریدم ولی برای خودم هم خریدم و بعد چیپس را در ماست موسیر زدم و خوردم و نوشابه هم خوردم و متوجه شدم که این مزه را نمی فهمم و خوبی این مزه خوراکی را متوجه نمی شوم و واقعاً باید بگویم که مزه نوجوانی و جوانی را متوجه نمی شوم تا چه رسد به اینکه برای این گروه سنی، برنامه ای داشته باشم! حیطه من حیطه بچه هاست. ** بچه ها ارتباط خوبی با ادبیات و شعر معاصر برقرار می کنند؟ مشکل اصلی کشور ما کمبود مطالعه است چه برای بچه ها چه برای بزرگترها. وقتی درصد خواندن و مطالعه کردن بالا نباشد، صنعت مستقل نشر می خوابد و صنعت دولتی نشر جان می گیرد. ارایه آزاد نوشته ها، به دلیل اینکه از طرف مردم پشتیبانی اقتصادی نمی شود مشکل پیدا می کند. از همه مهم تر اینکه سطح فرهنگ پایین می آید، قدرت ابتکار و خلاقیت و همین طور تولید علم پایین می آید. مشکل اصلی ما این است و هیچ ربطی به هیچ گروه سنی خاصی هم ندارد. این مشکل برای بچه ها به یک صورت است، برای نوجوان ها و جوان ها به یک صورت دیگر است و برای پیرمرد ها و پیرزن ها هم به صورت دیگری است. (هرچند هیچ خانمی هیچ وقت پیر نمی شود!) مشکل مطالعه را هم با توصیه و نصیحت و سخنرانی نمی توان حل کرد و باید برای حل آن باید برنامه کلان ملی داشت و البته برنامه ای جدی، تا در ده سال آینده اجرا شود و به نتیجه برسد. ** با توجه به گسترده شدن شبکه های اجتماعی و آشنایی بچه های این نسل با شعرها و ادبیات جدید از طریق فضای مجازی، فکر می کنید در حالت خوشبینانه و با فرض خواندن مطالب آموزنده، این شبکه ها می توانند به افزایش سرانه مطالعه کشور کمک کنند؟ در حال حاضر کمک می کنند؛ به دلیل اینکه بچه های ما و حتی نوجوان ها و جوان ها هیچ وقت مطالعه عمیقی ندارند و سطحی مطالعه می کنند. این شبکه های اجتماعی به نوعی مطالعه سه خطی و سطحی را پیشنهاد می کنند و در مرحله اول برای آن شخصی که کتاب نمی خواند خوب است و حداقلش این است که مطلبی را می خواند. اما این روند نمی تواند ادامه پیدا کند به دلیل اینکه جامعه سطحی می شود و حتماً باید تمهیداتی اندیشیده شود تا شبکه های اجتماعی پلی به طرف کتاب ها بزنند و بچه ها و نوجوان ها و جوان های را به کتاب خواندن تشویق کنند. ** تکلیف ادبیات بی محتوایی که از این طریق وارد فرهنگ و ادبیات پرمغز و با محتوای ما می شود، چیست؟ این موضوع متاسفانه همان سطحی شدن است و البته که بچه ها درگیر این سطحی شدن، می شوند. درست مثل شخصی که روزنامه یا مجله زرد می خواند که همان ادبیات لمپنیسم و بازاری را دارد. تاکید می کنم آنچه اهمیت دارد خوانده شدن یک مطلب است و این اتفاق خوبی است. می توان گفت حداقل از زمانی که مطلبی خوانده نمی شود، بهتر است. اما بعد از آن حتماً اشخاصی که اهلش هستند، باید پلی بزنند بین ادبیات بازاری زرد موجود در شبکه های اجتماعی و کتاب و ادبیات جدی. اگر این اتفاق نیافتد فکر کنید که همه مجلات و روزنامه های ما زرد شود، آن وقت چه اتفاقی می افتد؟!

انتهای پیام

دیدگاه شما