سید علی شجاعی، نویسنده و قائم مقام انتشارات نیستان درباره ی یارانه کتاب و تغییراتی که از سال ۸۴به بعد صورت گرفته است این چنین گفت:
به گزارش جی پلاس، از حدود ۸ سال گذشته، سال به سال استقبال و خرید کتاب درحال پایین آمدن بوده است و یک شیب نزولی را طی میکند. درست است که هرسال از لحاظ ریالی بیشتر از سال پیش میفروشیم و به تعداد عناوین کتابهایمان اضافه میشود ولی فروش ما از این لحاظ کمتر شده است.
در سال ۸۴ یارانه کاغذ را برداشتند و گفتند :این یارانه را به مخاطب کتاب میدهیم؛ بطوریکه قیمت کاغذ در سال ۸۴ از بندی ۷ هزار تومان، به بندی ۲۱ هزار تومان تبدیل شد و قیمت کتاب ۳ برابر افزایش پیدا کرد. همینطور افزایش ۳ برابری نرخ ارز از دیگر عوامل مهم ریزش مخاطب کتاب بوده است که با این حساب، قیمت کتاب ۲ بار به میزان ۳ برابر افزایش پیدا کرد. ایده کلی اختصاص هدفمند یارانه در قالب بن کتاب، ایده درستی است، اما در شکل اجرایی درستی در پیش گرفته نشده است؛ سوال من این است که به چه مخاطبی سوبسید میدهیم؟ آیا این تصور درست است که ما با این فرض که تنها کتابخوانهای ما، دانشجو و قشر دانشگاهی هستند، بن کتاب را به آنها اختصاص دهیم؟ من ۱۰ عنوان کتاب دارم، جایزه داخلی دارم، اما یک ریال بن نگرفتم و بسیاری از اقشاری که امثال من هستند؛ اما از آن مهمتر زنان خانهدار هستند که بخش قابل توجهی از سرانه مطالعه کشور را به خود اختصاص دادهاند. حتی اگر خواننده رمان زرد باشند، بخشی از بدنه کتابخوان کشور میباشند،وقتی به آنها یارانه نمیدهیم، طبیعتا نمیتوانند کتاب بخرند.
به نظر من با این روش زنان خانه دار کتاب خوان نادیده گرفته می شوند زمانی که برای اختصاص این یارانه به مخاطبان کتاب تصمیمگیری میکردیم، خانم خانهدار را کجای این جریان دیدیم؟ آیا دانشجویان تنها قشر کتابخوان ما هستند؟ در گذشته کتاب برای همه تا یک حدی ارزان بود و در یک حدی نگه داشته میشد که همه میتوانستند خرید کنند، حالا این امتیاز فقط برای دانشجویان است و بقیه را مد نظر قرار نمی دهند.درحالی که تلاش همه مسئولین و دلسوزان فرهنگی این است که کتابخوانی را بین همه مردم اشاعه دهند، و اتفاقا این پتانسیل بین اقشار مختلف هم وجود دارد، ولی عدم توان خرید کتاب و توزیع نامناسب بن کتاب، این فرصت را از آنها گرفته است.
منبع : ایبنا