جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

آخرین سخنرانی «باب دیلن»

کد خبر: ۵۱۸۸۰۹
آخرین سخنرانی «باب دیلن»
«باب دیلن» در حالی که دیشب یک جایزه دیگر به جوایز بیشمارش اضافه کرد، ادای دینی به جانی کش و جیمی هندریکس کرد.

به گزارش جی پلاس، باب دیلن دیشب به عنوان فرد سال ۲۰۱۵ در مراسم پر از ستاره «موزی‌کرز» که در لس‌آنجلس برگزار شد جایزه خود را دریافت کرد، اما چیزی که تقریبا از خود مراسم - که شامل اجراهایی از بروس اسپرینگستین، نیل یانگ، بِک، ویلی نلسون و بسیاری دیگر می‌شد - جالب‌تر بود، سخنرانی ۳۰ دقیقه‌ای دیلن هنگام دریافت جایزه بود که در آن پاسخ بدگویانش را داد و از حامیانش تشکر کرد.

دیلن از جوآن بائز که او را «ملکه موزیک فلک قدیم و حالا» نامید، بردز، پل و مری تشکر کرد اما تمرکز اصلی‌اش را بر جانی کش و جیمی هندریکس گذشت. او گفت: ما نمی‌توانیم جیمی هندریکس را فراموش کنیم. من وقتی جیمی با گروهی به نام جیمی جیمز و بلو فلیمز بود اجرای زنده او را دیدم. تازه او حتی آواز هم نمی‌خواند. او فقط نوازنده گیتار بود. او بعضی از آهنگ‌های کوچک من را که هیچ‌کس به آن‌ها توجه نمی‌کرد گرفت و آن‌ها را به فضا برد و تبدیل به آهنگ‌های کلاسیک کرد. من باید از جیمی هم تشکر کنم. ای کاش اینجا بود.

دیلن اضافه کرد: جانی کش هم بعضی از آهنگ‌های مرا ضبط کرد. حدود سال ۶۳ که فقط پوست و استخوان بود با او ملاقات کردم. او سخت و طولانی سفر می‌کرد، اما یکی از قهرمانانم بود. هنگام بزرگ شدن بسیاری از ترانه‌هایش را شنیدم. آن‌ها را بهتر از آهنگ‌های خودم می‌شناختم. من آهنگ «اشکالی ندارد مامان‌ (فقط دارم خون‌ریزی می‌کنم)» را در حالیکه آهنگ «آب چقدر بالا آمده، مامان؟» در ذهنم تکرار می‌شد نوشتم. جانی شخصیتی خاص و سنگین بود، و او می‌دید که مردم دارند مرا برای نواختن موزیک گیتار الکتریک کنار می‌گذارند. او به مجله‌ها نامه فرستاد و به آن‌ها گفت که خفه شوند و بذارند من آوازم را بخوانم. در دنیای دراماتیک جنوبی جانی کش، این مدل چیز وجود نداشت. کسی به کسی نمی‌گفت چه بخواند و چه نخواند.

با این حال، دیلن تمام وقت ۳۰ دقیقه‌ای سخنرانی‌اش را صرف تشکر از کسانی که الهام‌بخش او بودند و از او حمایت کردند، نکرد. سخنان او همچنین پر از لحظه‌هایی بود که او بدگویان دوران اولیه‌اش از جمله مرل هاگارد و جری لیبر و مایک استولر را مورد هدف قرار داد. او گفت: من خیلی به اینکه لیبر و استولر درباره آهنگ‌هایم چه فکری می‌کردند اهمیتی نمی‌دادم، چون من هم از آهنگ‌های آن‌ها خوشم نمی‌آمد. مرل هاگارد هم خیلی از آهنگ‌هایم خوشش نمی‌آمد،‌ به من چیزی نمی‌گفت، اما می‌دانم قدیم‌ها خوشش نمی‌آمد.

دیلن همچنین به شوخی درباره منتقدانی هم صحبت کرد که از نحوه آوازخوانی او ایراد می‌گیرند. او گفت: چرا آن‌ها همین حرف‌ها را درباره لئونارد کوهن نمی‌زنند؟ چرا با من ویژه برخورد می‌شود؟

باب دیلن به عنوان یکی از پیشروان موسیقی معترض به سیستم آمریکا و جهان سرمایه داری شناخته می‌شود.

منبع: خبرگزاری مهر

انتهای پیام

دیدگاه شما